IV SA/Po 681/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] , 2. uchyla decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] , 3. określa, że w pkt 1 i 2 (pierwszym i drugim) akty nie mogą być wykonane. /-/ I.Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ B.Popowska TZ/ sygn. IV SA/Po 681/04 U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] zaliczył Z.K. do znacznego stopnia niepełnosprawności o charakterze trwałym, gdzie niepełnosprawność istnieje od urodzenia, ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od [...] lipca 2002 r.; wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji; konieczności długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji; konieczności stałego współdziałania na co dzień opiekuna "dziecka" w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (k. 14). Pismem z dnia [...] lipca 2003 r. M. K. - żona Z.K.- wystąpiła do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o umieszczenie Z. K. w domu pomocy społecznej. Mąż choruje na pląsawicę Huntingtona i wymaga całodobowej opieki; zaprzecza, by był chory; będąc w domu wzbrania się od brania leków. Nie biorąc leków, staje się agresywny wobec Żony i syna. Syn także jest niepełnosprawny, a Zainteresowana boi się, by Mąż nie zrobił dziecku krzywdy. Nie przespane noce, strach przed Mężem, brak łazienki i wysiłek związany z Jego myciem, zmuszają M. K. do umieszczenia Męża w DPS, by miał pomoc i całodobową opiekę (k. 23 akt administracyjnych). Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S. wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego w S. o skierowanie Z.K. do Domu Pomocy Społecznej, bowiem Zainteresowany nie wyraził zgody na umieszczenie w DPS. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. sygn. [...] Sąd Rejonowy w S. postanowił umieścić Z. K. urodzonego [...]1964 r., zamieszkałego w K. [...] gm. S. - w domu pomocy społecznej. Postanowienie to zastąpiło zgodę Zainteresowanego na umieszczenie Go w domu pomocy społecznej ( k. 21,17 akt administracyjnych). Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w S. ustaliło, że z uwagi na charakter schorzenia Zainteresowanego, nie istnieje możliwość umieszczenia Z. K. w Domu Pomocy Społecznej w: P. ( z uwagi na przeznaczenie domu dla osób przewlekle somatycznie chorych oraz psychicznie chorych mężczyzn po leczeniu alkoholowym); P.- "z uwagi na długą listę oczekujących oraz konieczność zapewnienia opieki mieszkańcom Powiatu O."). Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. wpisał Z.K. na listę osób oczekujących na skierowanie do Domu Pomocy Społecznej w S. pod numerem 28, z przybliżonym terminem skierowania w grudniu 2014 r. (k. 25-27 akt administracyjnych). Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...]na podstawie art. 55e ust. 2 i 3 w zw. z art. 19, art. 10a pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. 64/98/414 ze zm. – dalej ups) zakwalifikował Z.K. do Domu Pomocy Społecznej w S., jednocześnie wskazując, że przewidywany termin skierowania do tego Domu to IV kwartał 2014 r.; wpisano Zainteresowanego na listę osób oczekujących na umieszczenie DPS, pod pozycją nr 28. Uzasadniając wskazano, że "decyzją" Sądu Rejonowego w S. ostateczną z dnia [...] października 2003 r. sygn. [...] Z. K. winien być umieszczony w domu pomocy społecznej. Dyrektor PCPR w T. wyraził zgodę na wydanie decyzji kwalifikującej do DPS w S. Do domu pomocy społecznej kierowana jest osoba wymagająca całodobowej opieki ze względu na stan zdrowia, a nadto nie ma możliwości zapewnienia Jej usług opiekuńczych w miejscu zamieszkana przez rodzinę i gminę ( art. 19 ups). Zgodnie z § 17 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 września 2000r. w sprawie domów pomocy społecznej (Dz.U. 82/00/929- dalej rozporządzenie), osobę zakwalifikowaną do DPS wpisuje się na listę oczekujących. Termin wydania decyzji o skierowaniu do domu nie może ulec przesunięciu o więcej niż 6 miesięcy. Osobie oczekującej na skierowanie do DPS ośrodek pomocy społecznej właściwy ze względu na miejsce jej zamieszkania, zapewnia usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze w niezbędnym zakresie, zależnie od potrzeb. Z uwagi na brak wolnych miejsc aktualnie niemożliwym jest skierowanie Strony do DPS (k. 28-29 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 35 ust. 5, art. 47a ust. 5 i art. 55e ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. 64/98/414 ze zm.) i art. 87 ust. 8 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. 203/03/1966 – dalej udjst) działając z upoważnienia Starosty S. umorzył postępowanie w sprawie skierowania do Domu Pomocy Społecznej w S. Z. K. Uzasadniając decyzję wskazano, że w związku ze zmianą przepisów ustawy o pomocy społecznej od 2004r., decyzje o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzje ustalające opłatę za pobyt wydaje organ gminy właściwy dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej. Decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce położenia domu, jeśli okres oczekiwania na miejsce w DPS nie przekracza 3 miesięcy. Zmiana stanu prawnego spowodowała konieczność uchylenia wydanej z upoważnienia Starosty S. przez Dyrektora PCPR w S. decyzji kwalifikującej Z. K. do DPS w S. i umorzenie postępowania w sprawie skierowania do DPS prowadzonego przez PCPR na podstawie przepisów ustawy o pomocy społecznej obowiązujących do 2003 r. Postanowienie Sądu Rejonowego w S. z [...] października 2003r. sygn. [...] "według właściwości obowiązujących od 2004 r." zostanie rozpatrzone przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. decyzją z dnia [...] lutego 2004r., nr [...] na podstawie art. "43e" ust. 2a, art. 55e ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. 64/98/414 ze zm.) i art. 54 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203/03/1966) uchylił z urzędu decyzję nr [...]z dnia [...] grudnia 2003r., wydaną przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. w sprawie zakwalifikowania Z. K. do Domu Pomocy Społecznej w S. Uzasadniając decyzję wskazano, że w związku ze zmianami ustawy o pomocy społecznej, wprowadzonymi art. 54 udjst, w zakresie trybu kierowania osób do domów pomocy społecznej, od stycznia 2004r. decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w takim domu wydaje organ gminy właściwy dla tej osoby w dniu jej skierowania do DPS. Decyzję o umieszczeniu w DPS wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce położenia domu, jeśli okres oczekiwania na miejsce w DPS nie przekracza 3 miesięcy. Zmiana stanu prawnego spowodowała "konieczność ustalenia decyzji kwalifikującej" Z. K. do DPS w S. Postanowienie Sądu Rejonowego w S. z [...] października 2003 r. sygn. [...] "według właściwości obowiązujących od 2004r." podlega rozpatrzeniu przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S. Pismem z dnia [...] kwietnia 2004r. M.K. "w imieniu mojego męża Z. K." wniosła odwołanie od decyzji z dnia z dnia [...] lutego 2004r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie skierowania Męża do DPS. Odwołująca się podniosła, że Mąż choruje na dziedziczną chorobę- pląsawicę Huntingtona- wymaga całodobowej opieki. Od lipca 2003r. bez przerwy przebywa w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w G. Ze względu na dwa wcześniejsze pobyty w szpitalu, brak możliwości funkcjonowania w środowisku, nasilenie choroby, M. K. prosiła GOPS w S. o pomoc w umieszczeniu Męża w DPS. Mąż jest bardzo agresywny w stosunku do niepełnosprawnego Syna ( z dziecięcym porażeniem mózgowym), wobec Żony i innych domowników. Odwołująca obawia się zagrożenia z Jego strony. Mąż winien być umieszczony w DPS wg przepisów obowiązujących w 2003r.; nakaz Sądu Rejonowego w S. winien być wykonany w pierwszej kolejności w PCPR. Odwołująca nie zgadza się na uchylenie decyzji PCPR z grudnia 2003r., kwalifikującej Męża do DPS w S. i na umorzenie postępowania w sprawie umieszczenia Męża w DPS. Decyzją z dnia [...] maja 2004r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. Uzasadniając wskazano, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003r., zgodnie z art. 55e ust. 2 i 3 ups, wniosek osoby ubiegającej się o skierowanie do DPS załatwiał starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej wniosek i gdy okres oczekiwania na miejsce w DPS nie przekraczał 3 miesięcy, starosta lub z jego upoważnienia kierownik PCPR, wydawał decyzję o skierowaniu do DPS. Gdy nie było możliwości zapewnienia takiego miejsca przed upływem 3 miesięcy, kierownik PCPR wydawał osobie ubiegającej się o miejsce tak zwaną decyzję kwalifikującą osobę do konkretnego DPS i ustalał w tej decyzji przewidywany czas oczekiwania i miejsce na liście oczekujących na przyjęcie do tego domu. Taką decyzję z [...] grudnia 2003r. posiadał Z. K. Z dniem 1 stycznia 2004r. weszła w życie zmiana ustawy o pomocy społecznej, zasadniczo zmieniając tryb rozpatrywania wniosków o skierowanie do DPS i właściwość organów. Wniosek osoby ubiegającej się o umieszczenie w DPS rozpatruje wójt, burmistrz (prezydent miasta) gminy, właściwy dla tej osoby w dniu rozpatrywania wniosku i to on wydaje decyzję o skierowaniu osoby do DPS. Jeśli osobie skierowanej przez gminę można zapewnić miejsce w DPS przed upływem 3 miesięcy- starosta powiatu, na terenie którego jest usytuowany dom, wydaje decyzję o umieszczeniu osoby w tym domu. W przypadku braku miejsc w DPS w ciągu najbliższych 3 miesięcy- kierownik PCPR powiadamia osobę ubiegającą się o miejsce i gminę umieszczeniu na liście oczekujących, z podaniem miejsca na liście i przewidywanego czasu oczekiwania na umieszczenie w domu pomocy społecznej. Owe zmiany w trybie załatwienia wniosków spowodowały, że wszystkie decyzje wydane przez starostę lub z jego upoważnienia kierownika PCPR, o zakwalifikowaniu osób do DPS musiały zostać uchylone, gdyż: od 1 stycznia 2004r. o skierowaniu osoby do DPS decyduje wójt gminy, a nie jak dotychczas starosta; znowelizowane przepisy nie przewidują wydania decyzji kwalifikujących, zastąpione zostały powiadomieniem. Z tych powodów uchylono decyzję Dyrektora PCPR w S. o zakwalifikowaniu do DPS, a postępowanie organu w sprawie umorzono, bowiem organy administracji publicznej muszą z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej i rzeczowej. Uchylenie decyzji kwalifikującej do DPS i umarzanie postępowania w sprawie było konieczne i zasadne w okresie od 1 stycznia 2004 do 30 kwietnia 2004r., bowiem z dniem 1 maja 2004r. weszła w życie nowa ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz.U. 64/04/593- dalej nups). W myśl art. 149 ups z dniem 1 maja 2004r. wygasły niektóre decyzje, w tym o zakwalifikowaniu do DPS, wydane na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej i decyzje o umieszczeniu w DPS wydane przed 1 maja 2004r. Wejście w życie z dniem 1 maja 2004r. art. 149 nups, stwierdzającego wygaśnięcie z mocy ustawy decyzji wydanych na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, czyni bezprzedmiotowym postępowanie odwoławcze od zaskarżonej decyzji Dyrektora PCPR w S. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. K wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji PCPR z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] Skarżąca, przywołując argumenty uprzednio przytoczone w odwołaniu wskazała, że nie zgadza się z uchyleniem decyzji i umorzeniem postępowania w sprawie umieszczenia Męża w DPS w S. W ocenie Skarżącej, postanowienie Sądu Rejonowego S. winno być z mocy prawa niezwłocznie wykonane w pierwszej kolejności. M. K. uważa, że skoro Kurator Męża załatwiła Mu miejsce w DPS w S., to PCPR winien wydać decyzję o skierowaniu Męża "na okres jednego dnia". W ocenie Skarżącej, skoro wszystko było załatwione wg przepisów z 2003r., brak było podstaw do uchylenia decyzji z [...] grudnia 2003r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mimo, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało w zaskarżonej decyzji art. 149 nups, to wbrew wyraźnemu brzmieniu art. 149 ust. 3 przyjęto, że "w myśl art. 149 ust. 1 powołanej ustawy z dniem 1 maja 2004r. wygasły niektóre decyzje, w tym również o zakwalifikowaniu do DPS, wydane na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej. Zachowały natomiast moc decyzje o skierowaniu do DPS oraz decyzje o umieszczeniu w DPS wydane przed 1 maja 2004r.". Ustawodawca w art. 149 ust 3 nups wprowadził odstępstwo od reguły wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie ustawy z 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, wskazując, że zachowują moc decyzje o skierowaniu do domu pomocy społecznej oraz decyzje o umieszczeniu w domu pomocy społecznej, wydane przed dniem 1 maja 2004r. (Ł. Borkowski, R. Krajewski, S. Szymański "Komentarz do nowej ustawy o pomocy społecznej" - W. Pr. Leges 2004, s. 232; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r.- sygn. OSK 1156/05). Także art.87 ust.8 udjst przywołany w decyzji organu I instancji z dnia 24 lutego 2004r. nr PCPR-8232-PS-10-I/um/2004, nie może prowadzić do umorzenia postępowania w sprawie skierowania Zainteresowanego do DPS w S. ani do uchylenia ostatecznej decyzji o zakwalifikowaniu Z.K. do tego DPS, skoro ustawodawca wprost określił, że osoby posiadające skierowania do Domu Pomocy Społecznej przed 01 stycznia 2004r. ponoszą opłatę na dotychczasowych zasadach ( zatem nie tracą praw nabytych w zakresie skierowania do DPS ). Skoro zachodziła przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 2 in fine kpa (bowiem doszło do rażącego naruszenia art. 149 ust. 3 nups), należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 upsa). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990r. ups stanowi wyjątkową podstawę uchylenia lub zmiany decyzji na niekorzyść strony, a uchylenie decyzji w warunkach nie odpowiadających wymaganiom powołanego przepisu stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyny wskazanej w art. 156 § 1 pkt 2 (wyrok NSA z: 14 maja 1998r., sygn. I SA 2113/97; 12 marca 1998r., sygn. I SA 1975/97). Wbrew ocenie organów obu instancji, wejście w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. 203/03/1966), nie mogło być postrzegane jako zmiana przepisów prawa, o której mowa w art. 43 ust 2a ups. Zgodnie z art. 1 udjst, ustawa określa źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego oraz zasady ustalania i gromadzenia tych dochodów, zasady ustalania i przekazywania subwencji ogólnej oraz dotacji celowych z budżetu państwa. Ustawa ta w żaden sposób nie wpłynęła na możliwość realizacji przez Zainteresowanego praw słusznie nabytych na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2003r. (art. 16 § 1 kpa, St. Nitecki "Obligatoryjne formy weryfikacji administracyjnej w ustawie o pomocy społecznej" – Samorząd Terytorialny 5/03/50-52). W spawie nie doszło do jakichkolwiek zmian w sytuacji osobistej lub dochodowej Strony w rozumieniu art. 43 ust 2 ups, pozostałe przesłanki określone w powołanym przepisie nie miały miejsca. Z tej przyczyny na podstawie art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 upsa orzeczono o nieważności decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. z [...] lutego 2004r. nr [...]. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i w doktrynie utrwalił się pogląd, że wykroczenie organu prowadzącego postępowanie jedynie przeciwko zasadzie ogólnej kpa stanowi dostateczną podstawę wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego; w szczególności naruszenie zasady informowania obywateli jest samoistną i wystarczającą przyczyną uchylenia decyzji, nawet gdy jest ona zgodna z prawem materialnym (odpowiednio – J. Borkowski – glosa do wyroku NSA z 22.2.1984 – SA/Po 9/84 – OSP 12/85/239; W.Taras: "Informowanie obywateli przez administrację" – Ossolineum 1992 s. 178 p. 3a i aprobująca glosa do wyroku SN z 23.7.1992 – III ARN 40/92 – PiP 3/93/112; wyrok SN z 5.8.1992 – I PA 5/92; wyrok SN z 23.7.1992 – III ARN 40/92 z częściowo krytyczną glosą J. Zimmermanna – PiP 8/93/116. W niniejszej sprawie doszło do naruszenia zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa) – Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S., właściwy w sprawie w dacie wpłynięcia wniosku ([...] grudnia 2003 r. – k. 24 akt administracyjnych), błędnie- wobec braku przesłanek do zastosowania art. 43 ust. 2a ups (omyłkowo przywołując art. "43e ust. 2a" ups), błędnie orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie skierowania do DPS w S. mimo, że postępowanie to zakończone było ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. W sprawie o świadczenia z pomocy społecznej organ zobowiązany jest kierować się przede wszystkim dobrem osoby potrzebującej pomocy społecznej ( art. 36 ust. 2 ups- analogicznie art. 100 ust. 1 nups), działać na jej korzyść poprzez działania nawet z urzędu (wyrok NSA z 15.09.1998 r. I SA 2089/97), a takich działań zabrakło w odniesieniu do Zainteresowanego. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 135 upsa, należało uchylić decyzję Dyrektora PCPR w S. z dnia [...] lutego 2004r. [...] Zagadnienie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w S. w pierwszej kolejności nie mieści się w kognicji Sądu orzekającego w niniejszej sprawie; będzie mogło być przedmiotem postępowania w ewentualnym postępowaniu wszczętym w trybie art. 155 kpa o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2003r. w tej tylko części, w której określono termin skierowania do DPS w S. i o miejscu na liście oczekujących. Ani M. K., ani Z. K. nie zaskarżyli decyzji Dyrektora PCPR w S. z dnia [...] grudnia 2003r. Tylko w ewentualnym postępowaniu odwoławczym możliwe było badanie czy zachodziły przesłanki umieszczenia Z.K. w trybie szczególnym w DPS. W aktach sprawy brak ustaleń czy z uwagi na chorobę Zainteresowanego, brak całodobowej opieki zagraża Jego życiu ( a w tej materii przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego – Dz.U. 111/94/535 z zm. stanowią lex specialis wobec ustawy o pomocy społecznej; wyrok NSA z 14.07.1998 – I SA 426/98 ). Podobnie Dyrektor PCPR nie dociekał, czy odmowy dyrektorów PCPR w: P. i O. były w rozumieniu prawa usprawiedliwione skoro DPS w P. przeznaczony jest dla mężczyzn psychicznie chorych a system pomocy społecznej nie służy preferowaniu oczekujących, zamieszkałych w danym powiecie ( k.25, 26; odpowiednio decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...]– Kol. Odw. [...]). Także i w tej materii właściwy organ będzie mógł się wypowiedzieć w trybie art.155 kpa. Sąd orzekł o niemożności wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. i decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. z dnia [...] lutego 2004r. nr [...], w trybie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ I.Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/ B.Popowska TZ/