II SA/Ol 55/06
PostanowienieWSA w Olsztynie2006-04-07
Skład orzekający: Asesor WSA Bogusław Jażdżyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, po otrzymaniu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie terminu. Termin do wniesienia skargi na czynność organu administracji publicznej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, biegnie od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi – od dnia wniesienia wezwania. Kolejne wezwanie organu nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi.Stan faktyczny
A. B. zwrócił się do Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego o sprostowanie karty informacyjnej leczenia szpitalnego. Po odmowie organu, skarżący wezwał go do usunięcia naruszenia prawa. Organ ponownie odmówił sprostowania, co zostało doręczone skarżącemu 30 listopada 2005 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniesiono 11 stycznia 2006 r. Skarżący domagał się sprostowania karty informacyjnej, a organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak podstaw do sprostowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa w przedmiocie odmowy sprostowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 3 listopada 2005r. A. B. zwrócił się do Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego z prośbą o sprostowanie karty informacyjnej leczenia szpitalnego Nr "[...]" argumentując, że Szpital dokonał błędnego rozpoznania choroby. We wniosku A. B wskazał, iż postanowieniem z dnia 13 października 2005r. sygn. akt "[...]" Sąd Okręgowy oddalił jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z 18 sierpnia 2005r. podając w uzasadnieniu, iż żądanie sprostowania opisanej w pozwie karty informacyjnej jest możliwe w trybie postępowania administracyjnego.
Pismem z 7 listopada 2005r. Nr "[...]" Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego wyjaśnił wnioskodawcy, iż w kwestii opinii sądowo-psychiatrycznej, którego karta informacyjna jest elementem, nie może dokonać żadnych zmian.
Pismem z 17 listopada 2005r. A. B. wezwał Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego do zaniechania dalszego naruszenia prawa i sprostowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego o podanym wyżej numerze w terminie zgodnym z obowiązującymi przepisami. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż rozpoczął już właściwe leczenie swojej choroby, a dalsze leczenie w Szpitalu Psychiatrycznym jest już zbędne.
Pismem z 22 listopada 2005r. nr "[...]" Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego stwierdził, iż podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 7 listopada 2005r. Ponownie podał, iż karta informacyjna stanowi integralną część opinii sądowo-psychiatrycznej wydanej na zlecenie Sądu i stanowi jego własność. Wskazał, iż wnioskodawca w Szpitalu Psychiatrycznym był leczony w wyniku wydanego postanowienia Sądu.
Następnie pismem z 8 grudnia 2005r. A. B. ponownie zwrócił się do Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego o rozpoznanie sprawy. Na to pismo organ nie udzielił odpowiedzi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożonej 11 stycznia 2006r., skarżący opisał przedstawiony wyżej stan faktyczny, wnosząc o sprostowanie karty informacyjnej leczenia szpitalnego nr "[...]" przez organ, a w przypadku odmowy dokonania tej czynności o przekazanie skargi do Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego, wniósł o jej oddalenie. Argumentował, iż leczenie skarżącego było przeprowadzone prawidłowo, w sposób zgodny z zasadami sztuki lekarskiej. W dniu 8 sierpnia 2005r. na zlecenie Sądu Okręgoweg opracowano opinię sądowo-psychiatryczną przez biegłego psychiatrę, z której wynika, że skarżący cierpi na chorobę psychiczną pod postacią zaburzeń urojeniowych. Po opuszczeniu szpitala na własną prośbę skarżący domagał się sprostowania zapisów karty informacyjnej z leczenia szpitalnego oraz wymienionej opinii podając, iż rozpoznana przez lekarzy szpitala psychoza urojeniowa nie jest chorobą, na którą cierpi, ponieważ skarżący cierpi na chorobę nowotworową. Podniesiono dalej w odpowiedzi na skargę, iż zmiana rozpoznania choroby psychicznej u skarżącego mogłaby nastąpić jedynie w przypadku poddania się badaniu w jednostce o wyższym stopniu referencji. Obecny stan zdrowia skarżącego spowodował, że postanowieniem z 21 września 2005r. sygn. akt "[...]" Sąd Okręgowy skierował go do szpitala na leczenie. Organ wskazał także, iż nie widzi podstaw do sprostowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. inne - niż decyzje i postanowienia - akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy).
Stosownie natomiast do treści art. 52 § l ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy). Art. 53 § 2 stanowi natomiast, że w
przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, iż 7 listopada 2005r. Dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa Psychiatrycznego dokonał czynności z zakresu administracji publicznej, polegającej na odmowie sprostowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego nr "[...]". W związku z powyższym skarżący pismem z 17 listopada 2005r. wezwał organ do sprostowania wymienionej karty. Pismem z 22 listopada 2005r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do sprostowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego organ ponownie odmówił sprostowania tejże karty. Pismo z 22 listopada 2005r. zostało doręczone skarżącemu 30 listopada 2005r. Od tej daty stosownie do treści art. 53 § 2 zaczął też biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na odmowę sprostowania karty informacyjnej. Pismo z 22 listopada 2005r. stanowiło bowiem odpowiedź organu na pisemne wezwanie skarżącego (wezwanie z 17 listopada 2005r.) do usunięcia naruszenia prawa i od udzielenia odpowiedzi na to wezwanie rozpoczął bieg termin do złożenia skargi. Oznacza to, iż skarga winna zostać wniesiona najpóźniej 30 grudnia 2005r. Skargę wniesiono zaś dopiero 11 stycznia 2006r., czyli po terminie do jej wniesienia.
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje natomiast, po udzieleniu przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, konieczności kolejnego wezwania organu do usunięcia takiego naruszenia, ani też nie wskazuje, że takie kolejne wezwanie przerywa bieg do wniesienia skargi. Dlatego też kolejne wezwanie organu (w niniejszej sprawie pismo z 8 grudnia 2005r.) nie przerwało biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ani też nie miało wpływu na rozpoczęcie biegu tegoż terminu.
Zgodnie z art. 58 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło