I SA/Wa 312/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2002 r., numer [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Komenda Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2002 r., numer [...]; 2. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 197,90 (sto dziewięćdziesiąt siedem złotych dziewięćdziesiąt groszy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 312/06 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Komendant Główny Policji uchylił w całości decyzję z [...] maja 2002 roku numer [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Policji i uchylił z dniem 31 grudnia 1998 roku decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] kwietnia [...] roku numer [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że decyzją Szefa Miejskiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w J. z dnia [...] października 1987 roku numer [...], przydzielono Z. C. mieszkanie funkcyjne oznaczone numerem [...] w budynku położonym w J. przy ulicy [...]. W przydzielonym mieszkaniu osobami uprawnionymi do zamieszkiwania wraz z funkcjonariuszem byli członkowie jego rodziny, to jest żona B. C. oraz dzieci A. C. i P. C. Wyrokiem z dnia 27 czerwca 1996 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Sąd Wojewódzki w Katowicach rozwiązał przez rozwód związek małżeński B. C. i Z. C. i przyznał B. C. prawo wyłącznego korzystania z lokalu mieszkalnego numer [...] położonego w J. przy ulicy [...]. Na podstawie umowy najmu z 9 stycznia 1997 roku Z. C. zamieszkał w lokalu mieszkalnym znajdującym się w budynku położonym w J. przy ulicy [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendant Wojewódzki Policji w K., działając na podstawie art.92 ustawy z 6 kwietnia 1990 roku o Policji i § 5 ust.1 zarządzenia z 30 września 1997 roku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania, przyznał Z. C. od dnia [...] lutego 1998 roku równoważnik za brak lokalu mieszkalnego. Rozkazem personalnym numer [...] z dniem [...] grudnia 1998 roku Z. C. został przeniesiony do Komendy Głównej Policji z miejscem pełnienia służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji w K. Decyzją z dnia [...] czerwca 2000 roku numer [...] Komendant Główny Policji odmówił przyznania Z. C. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] września 2000 roku numer [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił decyzję z [...] czerwca 2000 roku numer [...] Komendanta Głównego Policji i umorzył postępowanie w sprawie. W dniu [...] grudnia 2001 roku Komendant Główny Policji wszczął postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Decyzją z dnia [...] maja 2002 roku numer [...][...] Komendant Wojewódzki Policji, działając na podstawie art.162 § 1 pkt.1 k.p.a., stwierdził wygaśnięcie z dniem 31 grudnia 1998 roku decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie przyznania Z. C. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Komendant Główny Policji , działając na podstawie art.138 § 1 pkt.2 i art.163 k.p.a., uchylił decyzję z [...] maja 2002 roku numer [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz uchylił z dniem 31 grudnia 1998 roku decyzję z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Na decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Komendanta Głównego Policji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z. C. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł brak poszanowania dla jego praw nabytych do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, brak poszanowania dla obowiązujących przepisów prawa, przewlekłość w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 2 grudnia 2005 roku Komendant Główny Policji poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2004 roku numer [...] Komendant Główny Policji stwierdził nieważność decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., a po rozpoznaniu odwołania Z. C., decyzją z dnia [...] lutego 2005 roku numer [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję z [...] grudnia 2004 roku numer [...] Komendanta Głównego Policji. Jednocześnie z treści pisma z 2 grudnia 2005 roku wynika, że od decyzji organu II instancji nie została złożona skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a tym samym decyzja jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego. W szczególności należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Komendanta Głównego Policji była decyzja z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.. Z akt sprawy wynika, że w dniu 19 grudnia 2001 roku Komendant Główny Policji wszczął z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Postępowanie nadzorcze doprowadziło do wydania w dniu [....] grudnia 2004 roku przez Komendanta Głównego Policji decyzji numer [...], mocą której stwierdzono nieważność decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 roku numer [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] grudnia 2004 roku numer [...]. Z uwagi na to, że od decyzji organu II instancji nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, decyzja stwierdzająca nieważność decyzji z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. stała się ostateczna. W tym miejscu należy przypomnieć, że stwierdzenie nieważności decyzji jest instytucją umożliwiającą wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji dotkniętych najcięższymi wadami i to ze skutkiem ex tunc, a więc uznanie, iż decyzja taka była nieważna od chwili jej wydania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w tej sprawie. Na skutek stwierdzenia nieważności została wyeliminowana z obrotu prawnego ( ze skutkiem ex tunc) decyzja z [...] kwietnia 1998 roku numer [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. W tym stanie rzeczy organy administracji publicznej nie były władne do podejmowania decyzji czy to w trybie, o którym mowa w art.162 k.p.a., czy w trybie, o którym mowa w art.163 k.p.a. W obrocie prawnym nie było bowiem decyzji, której nieważność została stwierdzona ostateczną decyzją, a która była przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Z tych względów postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c , art.152, art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.