IV SA/Gl 214/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na opieszałość Prezydenta Miasta T. postanawia: odrzucić skargę Rada Miasta T. w dniu [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na opieszałość Prezydenta Miasta T.. Skarżący J. R. w dniu [...] r. wniósł skargę na tę uchwałę do tut. Sądu. Skarga ta jest jednak niedopuszczalna. Przedmiotowa uchwała podjęta bowiem została w postępowaniu skargowym przewidzianym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (skargi i wnioski). W postępowaniu tym nie podejmuje się żadnych władczych rozstrzygnięć z zakresu administracji publicznej, lecz ocenia sposób wykonywania zadań lub działalność określonego organu albo jego pracowników. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00, Lex nr 54555). Wprawdzie rady gmin podejmują uchwały określające sposób załatwienia tego rodzaju skargi, ale nie są one takimi czynnościami jak te, które podejmują inne organy właściwe do rozpatrywania skarg. Tak więc brak jest powodów, aby te uchwały mogły być zaskarżone do sądu administracyjnego, bowiem nie różnią się one od czynności innych organów w postępowaniu skargowym (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA 2668/00 Lex nr 54426). Zatem rozpatrzenie skargi na opieszałość Prezydenta Miasta T. nie następuje w postaci aktu wymienionego w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a. Dlatego podjęta w dniu [...] przez Radę Miasta T. uchwała nr [...] jest tylko informacją o sposobie załatwienia skargi w formie właściwej dla organu kolegialnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.