II SA/Kr 2605/02

WyrokWSA w Krakowie2006-05-12

Skład orzekający: Andrzej Irla, Joanna Tuszyńska, Anna Szkodzińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zagłębienie w ziemi służące do zbierania ścieków domowych, do którego doprowadzona jest rura kanalizacyjna, stanowi obiekt budowlany w rozumieniu Prawa budowlanego i podlega jurysdykcji organów nadzoru budowlanego?
Ratio decidendi
Zagłębienie w ziemi służące do zbierania ścieków domowych, do którego doprowadzona jest rura kanalizacyjna, stanowi "zbiornik" w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a tym samym jest obiektem budowlanym podlegającym przepisom tej ustawy i jurysdykcji organów nadzoru budowlanego. Decyzja organu odwoławczego umarzająca postępowanie jako bezprzedmiotowe, oparta na błędnej interpretacji przepisów, podlega uchyleniu.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał R. K. usunięcie nieprawidłowości przy zbiorniku na ścieki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie, uznając, że przedmiotowy "zbiornik" nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu Prawa budowlanego. Skarżący T. C. zaskarżył decyzję organu odwoławczego, twierdząc, że obiekt ten jest obiektem budowlanym i wymagał pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądzono na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska NSA Anna Szkodzińska Protokolant : Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2006 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót I uchyla zaskarżoną decyzję, II zasądza na rzecz skarżącego T. C. od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 2605/02 UZASADNIENIE Działając na wniosek skarżącego T. C., dnia [...] lipca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], w której nakazał R. K. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przy zbiorniku na ścieki zlokalizowanym na działce położonej w miejscowości J., poprzez: 1. uszczelnienie dna i ścian zbiornika w taki sposób aby ścieki nie dostawały się do gruntu, 2. zasklepienie zbiornika i wykonanie włazu oraz rury odpowietrzającej. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 66 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z poźn. zm.), § 35 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 140 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu wskazano, iż w wyniku oględzin robót budowlanych przeprowadzonych na przedmiotowej działce stwierdzono, że zbiornik na ścieki nie odpowiada wymaganiom określonym w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 140 z późn. zm.). Od decyzji tej odwołał się R. K. zarzucając, iż nie jest w stanie i wykonać budowy szamba z powodu braku środków finansowych. W budynku, który zamieszkuje jego siostra z rodziną, nie ma żadnych wygód tzn. nie ma łazienki ani ubikacji, a ścieki usuwane są wiadrem. Ponadto w odwołaniu podkreślał, iż dół pozostał po poprzednich właścicielach działki, którzy mieli tam wysypisko na śmieci (obornik). Ponadto R. K. w piśmie z dnia [...] lipca 2002 r. wskazał, że wbrew temu, co napisano w protokole oględzin, rura kanalizacyjna dochodząca do dołu nie jest do niczego podłączona i nie jest używana. W wyniku odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał 27 sierpnia 2002 r. decyzję znak: [...], którą to uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wskazano, iż "zbiornik na ścieki" znajdujący się na działce R. K. jest w rzeczywistości nieumocowanym dołem wykopanym bezpośrednio na gruncie do którego dochodzi jedynie rura kanalizacyjna od budynku mieszkalnego. W związku z tym nie jest to obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z poźn. zm.) i nie podlega on przepisom prawa budowlanego, a więc i nadzorowi organów budowlanych. Dlatego brak było podstaw do podejmowania działań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podkreślono też, że wykonanie decyzji organu I instancji doprowadziłoby do powstania zupełnie nowego obiektu budowlanego , na który zgodnie z art. 29 cytowanej ustawy wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Wymieniona wyżej decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z poźn. zm.). Skarżący T. C. wniósł do sądu administracyjnego skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2002 r. znak: [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że R. K. w rzeczywistości wzniósł nowy obiekt budowlany, na który nie posiadał pozwolenia. Skarżący nie zgadzał się z interpretacją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż przedmiotowy obiekt nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę powołała dotychczasowe argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazała, iż w kwestii wylewania ścieków do omawianego dołu skarżący powinien zwrócić się do organów właściwych w sprawach ochrony środowiska lub inspekcji sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się z interpretacją przedstawioną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który uznał, że niniejsza sprawa należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Zgonie z art. 3 pkt 1 .b) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z poźn. zm.) pod pojęciem obiektu budowlanego należy m.in. rozumieć budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami . Budowlę stanowi zaś każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub- obiektem małej architektury. Do budowli zalicza się także zbiorniki (art. 3 pkt 3. Prawa budowlanego). Przepisy przy tym nie określają bliżej tego pojęcia. Wobec tego pod pojęciem tym należy rozumieć także każde sztucznie utworzone zagłębienie w ziemi, służące również do zbierania i gromadzenia ścieków domowych, niezależnie od technologii i sposobu w jaki zagłębienie to zostało wykonane i niezależnie od rodzaju materiałów użytych przy tej pracy. Do tak rozumianego pojęcia "zbiornik" wymienionego w przepisie art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zastosowanie mają pozostałe regulacje wprowadzone tą ustawą (Podobnie: wyrok NSA z 8 listopada 2000 r. sygn. akt II S.A./Kr 825/98, niepublikowany). Regulacje wprowadzone przepisami ustawy -Prawo budowlane mają również zastosowanie do urządzeń budowlanych, wymienionych w art. 3 pkt 9 tej ustawy, tj. między innymi do urządzeń służących do gromadzenia ścieków (Wyrok NSA z 13 stycznia 2000 r., sygn. akt II S.A./Po 283/99 niepublikowany i wyrok NSA z 13 marca 2002 r. sygn. akt II S.A./Bk 1597/01 niepublikowany). Art. 3 pkt 9. Prawa budowlanego zawiera definicję urządzeń budowlanych. Są to urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie był dół o długości i szerokości po 2,7 metra i o głębokości 1 metra, do którego z kuchni budynku biegła rura kanalizacyjna. Obiekt ten mieści się w zakresie regulacji ustawy - Prawo budowlane, na co wskazują wymienione powyżej przepisy tej ustawy. W tej sytuacji decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego nie była uzasadniona, jako oparta na niewłaściwej interpretacji przepisów prawa materialnego. Miało to wpływ na wynik sprawy. Dlatego decyzję tę należało uchylić na mocy art. 145 § 1 pkt 1a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło