II SO/Ol 3/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. B. o wymierzenie grzywny Staroście N. w sprawie ze skargi F. B. na decyzję Starosty N. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela postanawia wymierzyć Staroście N. grzywnę w kwocie 200zł (dwieście złotych). Pismem z dnia 15 marca 2006r. F. B. wniósł o wymierzenie Staroście N. grzywny w związku z brakiem nadesłania przez organ w terminie 30 dni całości akt administracyjnych w sprawie ze skargi na decyzję Starosty N. z dnia 6 stycznia 2006r. W uzasadnieniu wniosku F. B. wyraził przekonanie, że Starosta N. świadomie ignoruje obowiązujące procedury administracyjne i sądowe celem przewlekania postępowania w sprawie. Powyższy wniosek wpłynął do Sądu 17 marca 2006r. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Starosta N. wniósł o oddalenie wniosku, jako całkowicie nieuzasadnionego i pozbawionego podstaw. W ocenie organu sprawa F. B. rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stanowi dalszy ciąg spraw, które zawisły i były rozpoznawane w jednostce zatrudniającej skarżącego, w Kuratorium Oświaty w O., w Sądzie Pracy oraz w Starostwie. Korespondencja z wnioskodawcą była obszernie prowadzona, a sprawa zawsze traktowana z należytą powagą i starannością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej w dalszej części uzasadnienia ustawą - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § l, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do treści art. 55 § l tejże ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z przytoczonych przepisów wynika, iż złożenie wniosku o wymierzenie grzywny oznacza, że sąd musi go rozpoznać. Wymierzenie grzywny natomiast zależy od uznania sądu, który może wniosek oddalić (Wzory pism i orzeczeń w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Bogusław Dauter, Janusz Drachal, Małgorzata Niezgódka-Medek str. 69). Określenie sąd może orzec o wymierzeniu grzywny oznacza, że "podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m. in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi (...), czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu" (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska str. 259). Wniosek o wymierzenie grzywny skarżący może złożyć w każdym czasie, po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy. Ostateczne przekazanie sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami po wymienionym terminie i po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, ale przed rozpoznaniem wniosku przez sąd nie stanowi przeszkody do uwzględnienia wniosku (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska str. 259, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2005r. IIOZ 171/05 nie publ.). W niniejszej sprawie Sąd ustalił, iż doszło do przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy. Ze skargi z dnia 8 lutego 2006r. na wymienioną decyzję Starosty N. wynika, że skarga ta wpłynęła do organu 10 lutego 2006r. Należy więc przyjąć, iż skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy winna zostać przekazana do Sądu najpóźniej 13 marca 2006r. Tymczasem organ przy pierwszej korespondencji z 14 lutego 2006r. do Sądu przekazał jedynie skargę F. B. bez odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 17 lutego 2006r. wzywającego organ do wykonania obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy, Starosta N. przekazał Sądowi w dniu 27 lutego 2006r. odpowiedź na skargę. Wezwaniem z 2 marca 2006r. Sąd ponownie zobowiązał organ do przekazania akt sprawy. Wezwanie w tej sprawie doręczono organowi 6 marca 2006r. W dniu 13 marca 2006r. Starosta N. przekazał do Sądu niekompletne akta administracyjne, w których brak było m. in. decyzji zapadłych w postępowaniu administracyjnym. Skutkowało to kolejnym wezwaniem organu do przedłożenia pełnych akt administracyjnych (wezwanie z dnia 15 marca 2006r. doręczone organowi 20 marca 2006r.). Ostatecznie obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy został wykonany przez Starostę N. 22 marca 2006r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), co skutkowało możliwością wydania zarządzenia o skierowaniu sprawy do spraw oczekujących na wyznaczenie rozprawy według kolejności. Analiza przytoczonych dat wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, iż organ uchybił terminowi określonemu w art. 54 ust. 2 ustawy, przesyłając Sądowi kompletne akta administracyjne dziewięć dni po upływie terminu do ich przekazania. Należy wyjaśnić, iż wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 55 § l ustawy jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej i służy realizacji sprawnego i terminowego przekazywania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy sądowi administracyjnemu. Przekazanie kompletnych akt sądowi jest w procedurze sądowoadministracyjnej istotne z uwagi treść art. 133 § l ustawy, zgodnie z którym sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Brak zatem przekazania akt sprawy powoduje spowolnienie postępowania sądowego. Treść art. 54 § 2 ustawy nie wymaga zabiegów interpretacyjnych, jest jasna i winna być znana organom administracji publicznej, których działania zostały podane kontroli sądownictwa administracyjnego z punktu widzenia legalności. Z tych względów Sąd uznał, iż zasadne jest wymierzenie organowi grzywny. Stosownie do treści art. 55 § l, w związku z art. 156 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając organowi grzywnę w stosunkowo niskiej wysokości Sąd wziął pod uwagę fakt, iż naruszenie terminu określonego w art. 54 § 2 nie było znaczne (dziewięć dni), a organ w terminach zakreślonych w opisanych wyżej wezwaniach Sądu odpowiadał na te wezwania wykonując część nałożonych obowiązków, przy czym dwa z wezwań Sądu zostały skierowane do organu w terminie, w którym organ miał jeszcze czas na przekazanie sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Z drugiej jednak strony Sąd miał na uwadze, iż organ był aż trzykrotnie wzywany do wykonania obowiązku płynącego z art. 54 § 2 ustawy i pomimo tego przekroczył termin określony ustawą, co świadczy o lekceważeniu Sądu bądź o braku znajomości podstawowych zagadnień dotyczących procedury sądowoadministracyjnej. Ponadto organ nie wyjaśnił z jakich przyczyn przekroczył termin wynikający z art. 54 § 2 ustawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.