II SAB/Łd 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA: Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w przedmiocie: wniosku o wyrównanie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 27 stycznia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. R. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w przedmiocie wyrównania do progu ustawowego zasiłku okresowego przyznanego skarżącej za lata 2000-2004. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2006 roku skarżąca została wezwana do złożenia dowodów na wystąpienie z zażaleniem na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej dniu 5 kwietnia 2006 roku. Termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 12 kwietnia 2006r. Do chwili obecnej braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 37 kpa. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest zatem dopuszczalne po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy wskazane zażalenie. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych, a działania sądu nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (patrz. J.P. Tarno-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, Warszawa 2004 , str. 97). Skarżąca nie wykazała, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpała tryb postępowania przewidziany w art. 37 kpa. (por. post. NSA III SAB/47/96 z dnia 5 marca 1997r., System Informacji Prawnej Lex Polonica ). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W rozstrzyganej sprawie J. R. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w przedmiocie wyrównania do progu ustawowego zasiłku okresowego przyznanego skarżącej za lata 2000-2004, mimo iż uprzednio nie wystąpiła z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., a więc wystąpiła ze skargą do sądu, mimo że przysługiwał jej przewidziany w ustawie środek zaskarżenia w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.