II SA/Ka 439/03

WyrokWSA w Gliwicach2005-04-25

Skład orzekający: Szczepan Prax, Adam Mikusiński, Teresa Kurcyusz-Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie warunków zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób, polegające na braku ważnego rozkładu jazdy, stanowi podstawę do cofnięcia tego zezwolenia?
Ratio decidendi
Posiadanie uzgodnionego i ważnego rozkładu jazdy jest jednym z koniecznych warunków uzyskania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w transporcie drogowym. Naruszenie tego warunku, w tym brak ważnego rozkładu jazdy, stanowi podstawę do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym.
Stan faktyczny
Marszałek Województwa cofnął K. S. zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób z powodu braku ważnego rozkładu jazdy i nieprzestrzegania przepisów dotyczących jego wywieszania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, wskazując, że postępowanie w sprawie zmiany rozkładu jazdy zostało umorzone, a dotychczasowy rozkład stracił ważność. Skarżący zarzucił naruszenie prawa i szykanę. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając decyzję za zgodną z prawem.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie: NSA Adam Mikusiński WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób w przewozach regularnych o d d a l a s k a r g ę Decyzją z dnia [...] Marszałek Województwa Ś. na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) cofnął K. S. zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób – przewozy regularne na linii komunikacyjnej Ż. – R. – Ż., udzielone mu w dniu [...]. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że strona, podobnie jak i inni przewoźnicy obsługujący wymienioną linię, nie przestrzega przepisów art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (j.t. Dz.U. Nr 50 z 2000 r., poz. 601) i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 5 września 2000 r. w sprawie treści, sposobu i terminów ogłaszania rozkładów jazdy, trybu ich uzgadniania i koordynacji oraz warunków ponoszenia kosztów z tym związanych (Dz.U. Nr 82, poz. 933). W szczególności spośród 7 przystanków tylko na dwóch wywieszone były rozkłady jazdy. Brak rozkładów uniemożliwia podróżnym zorientowanie się o połączeniach komunikacyjnych oraz rodzaju prowadzonych usług komunikacyjnych. W motywach decyzji wskazano też, że posiadany przez stronę rozkład jazdy utracił ważność z dniem [...], a postępowanie w przedmiocie jego zmiany nie zostało zakończone. Nie upoważnia to jednak do wykonywania przewozów w sposób dowolny. Naruszenie warunków określonych w zezwoleniu prowadzi zatem do cofnięcia tego zezwolenia. W odwołaniu K. S. zakwestionował rozstrzygnięcie organu I instancji. Przedstawił historię swojej działalności przewozowej wywodząc, że kolejne zmiany przepisów praktycznie pozbawiły go możliwości jej prowadzenia w dotychczasowym zakresie. Zaczął też mieć problemy z uzyskaniem koordynacji swoich rozkładów jazdy. Kompetentny w tym zakresie organ działa na niekorzyść prywatnych przewoźników. Cofnięcie zezwolenia odwołujący się uważa za szykanę związaną z zarzutami stawianymi przez niego w postępowaniu w przedmiocie koordynacji rozkładu jazdy. Jego zdaniem dotychczasowy rozkład jazdy zachowuje przy tym ważność do czasu wprowadzenia w nim zmian. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy wskazał, że udzielone stronie zezwolenie na wykonywanie krajowych przewozów zarobkowych precyzowało, iż jest ono ważne m.in. z obowiązującym rozkładem jazdy. Rozkład ten nie został poddany aktualizacji. Natomiast postępowanie w przedmiocie koordynacji zmiany rozkładu jazdy zakończyło się decyzją tego Kolegium z dnia [...], uchylającą decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] i umarzającą postępowanie I instancji, a to z tego powodu, że na skutek braku aktualizacji przedłożony do zmiany rozkład jazdy utracił ważność, co czyni bezprzedmiotowym jego zmianę. Brak obowiązującego rozkładu jazdy oznacza wystąpienie przesłanki do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym. W sprawie nie ma zastosowania powoływany przez stronę § 6 wymienionego wcześniej rozporządzenia z dnia 5 września 2000 r. przewidujący zachowanie ważności rozkładu jazdy do czasu wprowadzenia w nim zmian, gdyż odnosi się on do sytuacji, gdy rozkład jazdy został poddany aktualizacji. Natomiast rozkład jazdy nie poddany aktualizacji traci ważność z mocy § 5 tego rozporządzenia. W skardze K. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Znaczna część wywodów skargi stanowi powtórzenie treści odwołania i odnosi się do problematyki aktualizacji i koordynacji rozkładów jazdy. Skarżący powtórzył nawet twierdzenia o cofnięciu mu zezwolenia "na zasadzie zwykłego odwetu". Powołał się też na § 6 cyt. rozporządzenia z 5 września 2000 r. Przywołał nadto przepisy art. 7 i 75 kpa, nie podnosząc jednak zarzutu ich naruszenia w omawianym postępowaniu administracyjnym. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2003 r. wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej skarżący okazał decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] o koordynacji rozkładu jazdy dotyczącego przedmiotowej linii komunikacyjnej. Oświadczył też, że zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie zmian w rozkładzie jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności, a więc pod względem zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z przepisami prawa. Tymczasem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Została ona wydana w sprawie o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w transporcie krajowym. Jej prawidłowość należy ocenić według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili jej podjęcia, tj. w dniu [...] W stosunku do decyzji I instancji organ odwoławczy ograniczył przyczyny cofnięcia omawianego zezwolenia do okoliczności, że skarżący nie dysponuje ważnym rozkładem jazdy, co wyczerpuje przesłanki z art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym zezwolenie cofa się w razie naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu. W okolicznościach sprawy stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji nie budzi zastrzeżeń. Posiadanie uzgodnionego rozkładu jazdy było jednym z koniecznych warunków uzyskania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w transporcie drogowym (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym). Już z tego przepisu wynika obowiązek przewoźnika prowadzenia działalności zgodnie z takim uzgodnionym rozkładem jazdy. Naruszenie tego warunku może więc prowadzić do cofnięcia zezwolenia. Na tle jeszcze wcześniejszego, ale zbliżonego stanu prawnego takie stanowisko zostało przedstawione w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.V.2001 r., sygn.akt OPK 8/01 – ONSA 2001/4/157, na którą, ale w innym kontekście, powołuje się także skarżący. Oczywiste jest więc, że tym bardziej sprzeczne z warunkami zezwolenia jest prowadzenie działalności bez uzgodnionego rozkładu jazdy. Jest to zarówno warunek wynikający z przepisów prawa, jak i wprost zamieszczony w przedmiotowym zezwoleniu nr [...] z dnia [...], w którym określono, że jest ono ważne z obowiązującym rozkładem jazdy. W tej sytuacji pozostaje do rozważenia okoliczność, czy w czasie wydawania zaskarżonej decyzji skarżący dysponował obowiązującym rozkładem jazdy. Również i w tym zakresie przyjdzie zaakceptować negatywne ustalenie organu odwoławczego. Otóż poza sporem pozostawało, iż skarżący aktualizację rozkładu jazdy zamierzał przeprowadzić w ramach wszczętego na jego wniosek z [...] postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany rozkładu jazdy. Postępowanie to jednak zostało umorzone decyzją organu odwoławczego z dnia [...], a więc jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że nie tylko nie doszło do uzgodnienia zmiany w dotychczasowym rozkładzie jazdy, ale jednocześnie nie nastąpiła coroczna aktualizacja rozkładu jazdy, wymagana wówczas przepisem § 2 ust. 3 cyt. wcześniej rozporządzenia z dnia 3 września 2000 r. Trafnie stwierdza organ odwoławczy, że § 5 rozporządzenia przewiduje w takim przypadku utratę ważności rozkładu jazdy. Chybione jest powoływanie się w skardze na § 6 rozporządzenia, gdyż ma on zastosowanie w razie wszczęcia procedury zmiany rozkładu jazdy, a nie jego aktualizacji. Po ostatecznym zakończeniu tej procedury dotychczasowy rozkład jazdy traci ważność. Tak więc w rozpatrywanym przypadku dotychczasowy rozkład jazdy mógł ewentualnie obowiązywać przez czas trwania postępowania o zmianę rozkładu jazdy, ale bez przeprowadzonej corocznej aktualizacji w terminie określonym w § 2 ust. 4 pkt a (nie zachowany został oczywiście także termin z punktu b) rozkład ten utracił ważność najpóźniej po wydaniu wskazanej wyżej decyzji Kolegium z dnia [...] Ma ona charakter decyzji ostatecznej, a więc ma moc obowiązującą. Tym niemniej dodać można, że jest ona również decyzją prawomocną. Wbrew bowiem twierdzeniu skarżącego nie została ona zaskarżona do tutejszego Sądu, co ustalono w oparciu o stosowne rejestry. Podnieść w końcu należy, że żadnego znaczenia dla wyniku sprawy nie ma fakt wydania, okazanej na rozprawie przez skarżącego, decyzji z dnia [...] o koordynacji rozkładu jazdy. Po pierwsze – jest to decyzja późniejsza od zaskarżonej, a więc nie może wpłynąć na jej legalność, a po drugie – wydanie owej decyzji było możliwe tylko z powodu wstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji, co odroczyło skutek cofnięcia zezwolenia do czasu wydania niniejszego wyroku (art. 61 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.). W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skargi okazały się chybione, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 powołanego ostatnio Prawa, w zw z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... (Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. SW

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło