VII SA/Wa 889/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2006 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. Nr [...] na podstawie art. 103 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071) umorzył postępowanie w sprawie doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor powiadomił o zakończeniu budowy załączając dokumenty z których wynika, że wykonał nałożony na niego decyzją tegoż organu z dnia [...] października 2004r. obowiązek wypełnienia otworu okiennego w jadalni materiałem o klasie odporności ogniowej EI 60 w terminie trzech miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. D. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2005r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r. poz. 2016 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004r. Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I – szej instancji stwierdził, że wydana została z naruszeniem prawa. Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania zostało podjęte w oparciu o przepis art. 103 i 104 K.p.a. Przepis art. 103 k.p.a mówi jakie skutki prawne wywołuje zawieszenie postępowania, a art. 104 – to procesowe pojęcie decyzji administracyjnej. Organ wskazał, że przepisy te nie dotyczą instytucji umorzenia postępowania administracyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nadto, iż wobec wykonania przez inwestorów obowiązku nałożonego decyzją, czyli doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem jedynym zasadnym rozstrzygnięciem w sprawie jest wydanie decyzji stwierdzającej wykonanie tego obowiązku. Organ odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu i wskazał, że dokonana przez inwestora zmiana klasy odporności EI60 na E 30 jest uzasadniona i nie ma podstaw do zobowiązywania inwestora do dokonania stosownych zmian. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. D. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i nakazanie zobowiązanym doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem poprzez rozbiórkę części budynku lub ewentualnie zamurowanie obu okien w wykuszu od strony granicy ze skarżącym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek nie z powodu podniesionych w niej zarzutów. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Bezspornym w sprawie jest, że inwestor uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], zgodnie z załączonym projektem. W toku realizacji inwestycji organ stwierdził, że okna od jadalni skierowane w stronę działki sąsiada są oddalone od granicy działki o 3,3m zamiast wymaganych 4,0 m i dlatego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. W celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał inwestorom wypełnienie otworu okiennego w jadalni materiałem o klasie odporności ogniowej EI 60. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wydana została z naruszeniem prawa, gdyż wskazana przez organ podstawa prawna jest błędna. Przepis art. 103 i art. 104 Kpa mówi jakie skutki prawne wywołuje zawieszenie postępowania oraz wskazuje na formę załatwienia sprawy, a organ I – szej instancji na tej podstawie umorzył postępowanie w sprawie doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Wskazać jednak należy, że organ może umorzyć postępowanie wówczas, gdy stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli niemożliwe jest zrealizowanie celu, jaki organ administracji publicznej ma na względzie przy jego prowadzeniu. Może to nastąpić wskutek braku przedmiotu postępowania, utratę przez stronę kwalifikacji niezbędnych do wykonywania uprawnień wynikających z decyzji, przy braku odpowiedniego przepisu w prawie materialnym ale też gdy ze względu na powstałe okoliczności zrealizowanie celu stało się niemożliwe (wyrok NSA z dnia 11.10.1985r.,SA/Wr 556/85). Jeżeli jednak istnieje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji, na wniosek strony lub z urzędu, postępowanie administracyjne nie może być uznane za bezprzedmiotowe (wyrok NSA z 29.09.1987r., IV SA 220/87). W ocenie Sądu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] błędnie uznał, że postępowanie w sprawie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem wskutek wykonania czynności przez inwestorów stało się bezprzedmiotowe. Decyzja organu I – szej instancji jest zarówno ze względów formalnych tj. błędnego powołania podstawy prawnej jak i merytorycznych niepoprawna. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004r. nałożono na inwestorów obowiązek wypełnienia otworu okiennego w jadalni materiałem o klasie odporności ogniowej EI 60 celem doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Organy obu instancji orzekające w sprawie błędnie przyjęły jako przesłankę do wydania decyzji fakt wykonania obowiązku nałożonego na inwestorów. Zdaniem Sądu, nie można stwierdzić, że nałożony na inwestorów obowiązek został wykonany. I. i S. U. wypełnili otwór okienny materiałem o klasie odporności ogniowej E 30. Wprawdzie inwestorzy poinformowali organ, że według opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w rozpatrywanym przypadku klasa odporności E 30 jest wystarczająca z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej to jednak stwierdzić należy, że organ w decyzji wskazał za właściwy materiał o klasie odporności EI 60. Zaznaczyć należy, że w aktach sprawy przekazanych do Sądu brak jest opinii rzeczoznawcy budowlanego z której wynikałoby, że w rozpatrywanym przypadku klasa odporności ogniowej E 30 jest wystarczająca z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej, na którą powołują się oba organy w swych uzasadnieniach. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów tj. aprobaty technicznej [...], certyfikatu zgodności Nr [...] i certyfikatu autoryzacji Nr [...] oraz deklaracji zgodności montażu wraz z protokołem odbioru robót nie wynika, że zastosowanie materiału o innej klasie odporności ogniowej jest właściwe w przedmiotowej sprawie. Dokumenty te potwierdzają jedynie przydatność wyrobu do stosowania w budownictwie oraz jego zgodność z wymaganiami, jak również fakt wykonania robót. Sąd nie może podzielić stanowiska [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że zmiana dokonana przez inwestora z klasy odporności EI 60 na E 30 jest zgodna z przepisami, gdyż w tym zakresie organ nie przeprowadził żadnego postępowania z naruszeniem art. 7 i art. 77 K.p.a. Rozpatrując sprawę ponownie organ I – szej instancji powinien ustalić właściwą klasę odporności materiału z uwzględnieniem odpowiedniej ochrony przeciwpożarowej, nadto sprawdzić czy rzeczywiście nałożony na inwestorów obowiązek został wykonany. Do rozstrzygnięcia przez organ pozostaje również kwestia, czy wypełnienie materiałem o wskazanej klasie odporności ogniowej otworu okiennego doprowadzi budynek do stanu zgodnego z przepisami określającymi warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I – szej instancji, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Orzeczenie w punkcie II sentencji wyroku podjęto w oparciu o art. 152 ww. ustawy.