II SA/Wa 166/06

WyrokWSA w Warszawie2006-05-18

Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek, Ewa Pisula - Dąbrowska, Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Ministra Obrony Narodowej o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od rozkazu Dowódcy Garnizonu W. jest prawidłowe, jeśli organ I instancji uchylił zaskarżony rozkaz tylko w części, a w pozostałej części (dotyczącej zwolnienia z zajmowanego stanowiska) rozkaz pozostał w obrocie prawnym?
Ratio decidendi
Postanowienie Ministra Obrony Narodowej o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania jest nieprawidłowe, jeśli organ odwoławczy uznał odwołanie za niedopuszczalne z powodu braku przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy organ I instancji uchylił zaskarżony rozkaz tylko w części, a w pozostałej części (dotyczącej zwolnienia z zajmowanego stanowiska) rozkaz nadal pozostawał w obrocie prawnym i stanowił przedmiot zaskarżenia. W takiej sytuacji odwołanie pozostaje aktualne i dopuszczalne.
Stan faktyczny
K. O. złożył odwołanie od rozkazu Dowódcy Garnizonu W. dotyczącego zwolnienia go ze stanowiska i wyznaczenia na inne. Dowódca Garnizonu W. uwzględnił odwołanie w części dotyczącej wyznaczenia na nowe stanowisko, uchylając ten punkt rozkazu. Minister Obrony Narodowej stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając, że rozkaz został już uchylony. K. O. zaskarżył postanowienie Ministra do WSA, zarzucając błędną interpretację art. 134 KPA.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Obrony Narodowej i stwierdzono, że nie podlega ono wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula - Dąbrowska, Andrzej Kołodziej, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Dowódca Garnizonu W. rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] zwolnił K. O. z dniem [...] lipca 2004 r. ze stanowiska [...] i wyznaczył go na stanowisko [...]. Od rozkazu tego K. O. w dniu [...] czerwca 2004 r. złożył odwołanie do Ministra Obrony Narodowej. W dniu dnia [...] lipca 2004 r. Dowódca Garnizonu W. wydał rozkaz nr [...], w którym uwzględniając odwołanie w trybie art. 132 § 2 KPA uchylił pkt 38 rozkazu z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w części dotyczącej wyznaczenia K. O. na nowe stanowisko służbowe. Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] stwierdził na podstawie art. 134 KPA niedopuszczalność odwołania od rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż z uwagi na wcześniejsze uwzględnienie odwołania i uchylenie zaskarżonego rozkazu przez organ I instancji, odwołanie jest niedopuszczalne. Powyższe postanowienie Ministra Obrony Narodowej stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej skarżący K. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając mu niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 134 KPA. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 134 KPA organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego złożenia. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również o charakterze podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych dotyczy przypadków braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Minister Obrony Narodowej uznał, iż odwołanie skarżącego jest niedopuszczalne wobec braku przedmiotu zaskarżenia, to jest rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]. Stanowisko takie nie jest trafne, bowiem rozkazem Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] uchylono zaskarżony rozkaz z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] tylko w części dotyczącej wyznaczenia skarżącego na nowe stanowisko służbowe. Rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji w trybie art. 132 § 2 KPA nie obejmuje części rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] dotyczącej zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego. Skoro w tej części rozkaz, od którego skarżący wniósł odwołanie nie został uchylony lub zmieniony, to odwołanie skarżącego pozostaje w dalszym ciągu aktualne i dopuszczalne. W dalszym ciągu bowiem z obrotu prawnego nie został wyeliminowany rozkaz o zwolnieniu skarżącego z zajmowanego stanowiska, a tym samym nadal istnieje przedmiot zaskarżenia. Trzeba też zwrócić uwagę, że w treści wniesionego odwołania skarżący jednoznacznie wnosi o uchylenie w całości rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], co zobowiązywało organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania w zakresie odnoszącym się również do zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska. Z tych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło