II OZ 551/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 marca 2006r. sygn. akt II SA/Lu 952/05 o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi i odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2005r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej postanawia: - oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2006r., sygn. akt II SA/Lu 952/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania skarżącej M. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym przyznając jedynie zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji stwierdził, że średni dochód skarżącej w skali miesiąca, przy uwzględnieniu emerytury i dochodów z gospodarstwa rolnego wynoszą średnio 1.432,66 zł. Dodatkowo pozostająca ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym córka pobiera rentę w wysokości 495 zł. Sąd uwzględnił stałe wydatki ponoszone na zakup leków i uznał, że skarżąca jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania poczynić oszczędności na poczet pozostałych kosztów postępowania. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca M. K., zarzucając m.in., iż Sąd pominął fakt, iż jest chora, przeszła zabieg operacyjny, wymaga opieki i nie dysponuje niezbędnymi urządzeniami do pracy w gospodarstwie rolnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. W odniesieniu do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że Sąd I instancji zbadał wnikliwie sytuację majątkową M. K. i biorąc po uwagę jej dochody i możliwości finansowe zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie kosztów postępowania sądowego, po zwolnieniu od wpisu w kwocie 500 zł, nie przekracza możliwości finansowych skarżącej. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.