III SA/Łd 809/05

Dnia 23 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik-Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2006 roku sprawy ze skargi A.E.Ż. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. uchyla decyzję Prorektora do Spraw Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] nr [...], 3. przyznaje adwokatowi H.L. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A 203/205, oficyna pok. 12 kwotę 292,80(dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) obejmującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianych dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej A.E.Ż. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi H.L. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. III SA/Łd 809/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w [...] odmówiła przyjęcia A.Ż. na I rok studiów. Z decyzji wynika, iż na podstawie postępowania kwalifikacyjnego ustalono, iż liczba punktów uzyskanych przez A.Ż. w postępowaniu rekrutacyjnym wyniosła 179, wobec czego nie została ona zakwalifikowana na pierwszy rok studiów. Pismem z dnia 21 lipca 2005r. A.Ż. wniosła do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...] odwołanie od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego. W odwołaniu poprosiła o rozpatrzenie poprawności udzielonych przez nią, na egzaminie wstępnym na I rak studiów dziennych 2005/2006 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w [...], odpowiedzi na pytania nr 6, 16 i 23 z biologii oraz nr 4 z chemii. Do odwołania załączyła kserokopię literatury dotyczącą kwestionowanych pytań. Pismem z dnia [...] nr [...] Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu Medycznego w [...] poinformowała A.Ż., iż jej odwołanie przesłane zostało do odpowiednich ekspertów, celem zaopiniowania zasadności merytorycznej zawartych tam zastrzeżeń. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prorektor ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego o nie przyjęciu A.Ż. na studia. Organ zaznaczył, iż decyzję o nie przyjęciu A.Ż. na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006 uważa za ostateczną. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, Prorektor ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] stwierdził, iż mimo sugestii ekspertów, zgodnie z zasadą działania na korzyść kandydata, nie został odjęty A.Ż. punkt z chemii. Po przeprowadzonej korekcie, zgodnie z opinią ekspertów, w wyniku egzaminu wstępnego A.Ż. uzyskała 181 punktów, podczas, gdy minimum kwalifikujące na studia wynosiło 185 punktów. W odwołaniu z dnia 10 października 2005r. skierowanym do Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] A.Ż. poprosiła ponownie o rozpatrzenie poprawności udzielonych przez nią odpowiedzi na pytania nr 6, 16 i 23 z biologii, które były na egzaminie wstępnym na I rok studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w [...]. Wskazała, iż weryfikacji oceny punktowej pracy egzaminacyjnej z biologii dokonał tylko jeden ekspert, jedynie na podstawie kryteriów i schematów punktowania przygotowanych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. Dodała, iż opinia eksperta jest dla niej nieprzekonywująca. Podała, iż literatura, którą studiowała przed egzaminem wstępnym stanowiła dla niej bazę wiedzy i odnajduje tam argumenty, które potwierdzają jej wypowiedzi. Wskazała, iż jej odpowiedzi nie wynikały z braku wiedzy, lecz z nieprecyzyjnie sformułowanych pytań. A.Ż. załączyła do odwołania kserokopię z literatury, dotyczącą zadania nr 6 i 16 oraz uzasadnienie odpowiedzi na pytania egzaminacyjne. Decyzją z dnia [...] nr [...] Rektor Uniwersytetu Medycznego w [...] utrzymał w mocy zarówno decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego jak i Prorektora ds. Nauczania i Wychowania o nieprzyjęciu A.Ż. na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006. Wskazał, iż zgodnie z załączoną opinią ekspertów w wyniku egzaminu wstępnego A.Ż. uzyskała 181 punktów, podczas, gdy minimum kwalifikujące kandydata na I rok studiów wynosiło 185 punktów. Rektor Uniwersytetu Medycznego w [...] podał, iż decyzję o nie przyjęciu A.Ż. na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006 uważa za ostateczną. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] wniosła A.Ż. Wskazała, iż nie może przejść obojętnie wobec faktu, że wiedza oparta na literaturze, z której korzystała przygotowując się do egzaminu wstępnego i zawarta w jej wypowiedziach nie została uznana. Zwróciła się o wyjaśnienie poprawności rozwiązań zadań z biologii nr 6, 16 i 23, których odpowiedzi nie zostały uznane przez sprawdzającego. Wskazała, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna zasięgnęła opinii na powyższy temat u jednego eksperta – pracownika OKE w Ł., podczas gdy z pisma Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 8 sierpnia 2005r. wynika, iż sprawdzenia zadań z biologii miał dokonać Zespół Egzaminatorów. Dodała, iż powołany przez UM w [...] ekspert nie wykonał dogłębnej analizy opiniowanych zadań, a nawet nie uwzględnił opartych na literaturze argumentów. Podniosła, iż nie zasięgnięto w sprawie opinii u źródła, tj. w Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w Warszawie. Do skargi załączone zostały wyjaśnienia udzielonych odpowiedzi na pytania egzaminacyjne z biologii oraz kserokopie z literatury, dotyczące pytań z biologii. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, iż A.Ż. otrzymała na egzaminie wstępnym 179 punktów, a po złożonym w dniu 21 lipca 2005r. odwołaniu, zgodnie zasadą tłumaczenia wątpliwości na korzyść kandydata – wbrew opinii ekspertów nie odjęto punktów z chemii. Łącznie skarżąca otrzymała 181 punktów, podczas gdy minimum wynosiło 185 punktów. Pełnomocnik organu wskazał, iż zarzut nieprecyzyjnego sformułowania pytań jest subiektywny, gdyż pytania były sformułowane jednakowo dla wszystkich zdających w całym kraju. Dodał, iż postępowanie w przypadku odwołania zgodne było z przyjętą procedurą. Postanowieniem z dnia 6 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 24 kwietnia 2006r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych z dziedziny biologii i chemii w celu ustalenia, czy skarżąca udzieliła prawidłowych odpowiedzi na pytania egzaminacyjne. Postanowieniem z dnia 9 maja 2006r. Sąd, na rozprawie, oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych. Pełnomocnik organu podniósł na rozprawie, iż nawet uwzględnienie argumentów skarżącej zawartych w skardze co do 3 pytań z biologii, nie dawałoby jej wystarczającej ilości punktów do przyjęcia na studia medyczne. W piśmie z dnia 11 maja 2006r., złożonym po zamknięciu rozprawy, skarżąca oświadczyła, iż podczas egzaminów wstępnych na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim na Uniwersytecie Medycznym w [...] w roku akademickim 2005/2006 z biologii każdy punkt uzyskany w ocenie pytań był mnożony przez współczynnik 2, w związku z czym kwestionowane przez nią pytania pozwoliłyby na uzyskanie minimum. Oświadczyła także, iż nie otrzymała odpowiedzi w formie decyzji Uczelnianej Komisji Egzaminacyjnej na wniesione w dniu 25 lipca 2005r. odwołanie. W wykonaniu zobowiązania Sądu, pełnomocnik organu złożył w dniu 16 maja 2006r. pismo w którym wyjaśnił, iż liczba punktów za zadania 6, 16 i 23 z biologii nie podlegała mnożeniu przez liczbę 2, wobec czego skarżąca nie może uzyskać wymaganego minimum kwestionując jedynie powyższe pytania. Wyjaśnił, iż w jego ocenie pisma Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] oraz Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] posiadają od strony prawnej charakter decyzji. Dodał także, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna rozpatrywała odwołania złożone na podstawie art. 141 ustawy o szkolnictwie wyższym na posiedzeniu w dniu 5 sierpnia 2005r. i zaopiniowała je negatywnie, dając temu wyraz w treści protokołu, doręczonego Rektorowi Uniwersytetu Medycznego w [...] celem podjęcia stosownych decyzji. Do pisma załączony został Statut Uniwersytetu Medycznego w [...], uchwała Senatu Uniwersytetu Medycznego w [...] nr [...] z dnia [...] w sprawie warunków i trybu rekrutacji na studia w roku 2005 oraz protokół z posiedzenia Uczelnianej Komisji Egzaminacyjnej w dniu 5 sierpnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż ocenia legalność zaskarżonej decyzji biorąc z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze. Korzystając z tych uprawnień w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz do uchylenia decyzji Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego o nieprzyjęciu A.Ż. na studia. W myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Stosownie natomiast do art. 156 k.p.a., stwierdzenie nieważności odnosi się do decyzji, która: 1/ wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2/ wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3/ dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4/ została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, 5/ była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6/ w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, 7/ zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. W niniejszej sprawie, Sąd uznał, iż decyzja Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] nr [...] dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] nr [...]. Podstawę materialnoprawną do wdania decyzji w niniejszej sprawie stanowił art. 141 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) w związku z art. 259 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z poźn. zm.). W myśl tego przepisu w przypadkach gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez dziekana wydziału lub inny organ wskazany w statucie uczelni. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawie przyjęcia na studia. Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty otrzymania decyzji o nieprzyjęciu na studia, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut uczelni. Decyzję podejmuje rektor zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna. Z akt administracyjnych sprawy, wynika bezspornie, iż decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia [...] A.Ż. nie została przyjęta na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006. W wyniku wniesionego przez skarżącą w dniu 25 lipca 2005r. odwołania od powyższej decyzji do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...], podjęta została w dniu [...] przez Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] decyzja nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego o nieprzyjęciu A.Ż. na studia. Prorektor Uniwersytetu Medycznego w [...] stwierdził w swoim rozstrzygnięciu, iż decyzję o nieprzyjęciu skarżącej na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006 uważa za ostateczną. Nie ulega zatem wątpliwości, iż decyzja Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego jak i Prorektora ds. Nauczania i Wychowania wydana została w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną. Warto zaznaczyć, iż w piśmie z dnia 15 maja 2006r. pełnomocnik Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] również wyraził pogląd, iż pisma z dnia [...] oraz [...] posiadają od strony prawnej charakter decyzji. Rektor Uniwersytetu Medycznego w [...] zachował się w niniejszej sprawie jak swoisty organ "trzeciej instancji", co sprzeczne jest zarówno z cytowanymi wyżej przepisami ustawy o szkolnictwie wyższym oraz zasadą dwuinstancyjności postępowania, wyrażoną w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. W treści swojej decyzji, Rektor Uniwersytetu Medycznego w [...] zawarł sformułowanie, iż decyzję o nieprzyjęciu skarżącej na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006 uważa za ostateczną, mimo, że wydana w dniu [...] decyzja Prorektora ds. Nauczania i Wychowania również zawierała pouczenie, iż jest ona ostateczna. Przepisy procedury administracyjnej nie przewidują możliwości prowadzenia postępowania i orzekania w sprawie zakończonej już decyzja ostateczną. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada stabilności ostatecznych decyzji administracyjnych. Art. 16 § 1 k.p.a. stanowi, że uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie. Naruszenie tej zasady powoduje nieważność decyzji administracyjnej, stosownie do treści art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Przepis ten przewiduje, że organ administracji stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Skarżąca A.Ż. dwukrotnie złożyła odwołanie od decyzji o nieprzyjęciu ją na I rok studiów dziennych na Wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006 (odwołanie z dnia 21 lipca 2005r. – k. 28 akt sprawy i odwołanie z dnia 10 października 2005r. – k. 22 akt sprawy), a ponieważ jej pierwsze odwołanie załatwione zostało ostateczną decyzja administracyjną, ponowne prowadzenie postępowania na zasadach ogólnych i ponowne wydanie decyzji w tej samej sprawie było niedopuszczalne. Wydana zaś w tym postępowaniu decyzja dotknięta była wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Z podanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w związku z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] Nr [...]. Sąd uchylił również decyzję z dnia [...] nr [...] wydana przez Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...], uznając, iż organ naruszył przepisy prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Z brzmienia cytowanego wyżej przepisu art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym wynika jasno, iż decyzje w przedmiocie odwołania od decyzji komisji rekrutacyjnej podejmuje rektor, zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie Prorektor ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] wydał decyzję bez wymaganego wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...]. Wbrew stanowisku pełnomocnika Rektora Uniwersytetu Medycznego, zaprezentowanego w piśmie z dnia 15 maja 2006r., protokół z dnia 5 sierpnia 2005r. z posiedzenia Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej nie stanowi, zdaniem Sądu, dowodu, iż Komisja zaopiniowała negatywnie odwołanie złożone przez A.Ż. W punkcie 4 protokołu z dnia 5 sierpnia 2005r. zapisano, iż "odwołania merytoryczne, zawierające prośby o ponowne sprawdzenie arkuszy egzaminacyjnych złożyło 12 osób – odwołania te zostaną odesłane do koordynatorów z poszczególnych przedmiotów (biologia, chemia i fizyka), w celu ponownego sprawdzenia. W przypadku zgłaszania przez kandydata dalszych wątpliwości – odesłane zostaną do ekspertów Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Poznaniu – na podstawie porozumienia z Pomorską Akademią Medyczną w Szczecinie", natomiast w punkcie 5 znalazła się adnotacja, że "pozostałe odwołania zawierające prośby o przyjęcie na studia dzienne, mimo uzyskania przez kandydata liczby punktów niższej niż wymagane minimum zostały zaopiniowane odmownie". Żaden z tych zapisów nie zawiera wniosku w sprawie odwołania wniesionego przez A.Ż.. Nie można również uznać, iż adnotacja zawarta w pkt 5 protokołu może odnosić się do skarżącej, bowiem niewątpliwie jej odwołanie miało charakter merytoryczny, co zresztą potwierdziła Uczelniana Komisja Rekrutacyjna w piśmie z dnia 8 sierpnia 2005r. (k. 27 akt sprawy), w którym poinformowała skarżącą, że jej odwołanie zostało przesłane do odpowiednich ekspertów celem zaopiniowania zasadności merytorycznej zawartych tam zastrzeżeń. Powyższe oznacza, iż na posiedzeniu w dniu 5 sierpnia 2005r. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna nie mogła sformułować wniosku w przedmiocie odwołania wniesionego przez A.Ż., skoro w tej dacie odwołanie skarżącej nie zostało jeszcze przesłane do odpowiednich ekspertów. Należy również zauważyć, iż w rozpoznawanej sprawie nie został zachowany tryb postępowania, opisany w pkt 4 protokołu z dnia 5 sierpnia 2005r. zatytułowanego: "Tryb załatwiania odwołań merytorycznych", bowiem, mimo zgłaszania przez skarżącą dalszych wątpliwości, jej odwołanie nie zostało odesłane do ekspertów Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Poznaniu. Warto również zauważyć, iż zgodnie z art. 106 § 1 i § 5 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w formie postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie, wbrew zapisowi zawartemu w art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym, decyzja wydana przez Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] podjęta została bez wymaganego wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...], co uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 135 i 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. uchylił decyzję Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego o nieprzyjęciu A.Ż. na studia. Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził również, iż decyzje wydane w niniejszej sprawie przez organy obu instancji, nie odpowiadają wymogom, określonym w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zarówno uchylona przez Sąd decyzja Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Uniwersytetu Medycznego z dnia [...], jak również decyzja Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] nie zawierają powołania podstawy prawnej ich wydania, pouczenia czy i w jakim trybie służy od nich odwołanie oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego, odpowiadającego dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się w swojej decyzji do zarzutów podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu, opierając swoje rozstrzygnięcie jedynie na opiniach ekspertów. Opinie ekspertów nie przesądzają jednak o prawidłowym wyniku postępowania dowodowego, gdyż zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie. Organ odwoławczy ma wobec tego obowiązek skonfrontowania opinii ekspertów z zarzutami odwołania i odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do tych zarzutów z powołaniem na argumenty biegłych, a nie ogólnie na same opinie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd nie odniósł się do argumentu podnoszonego przez pełnomocnika organu, iż nawet uwzględnienie kwestionowanych przez skarżącą pytań z biologii, nie spowoduje uzyskania przez nią wymaganych 185 punktów, gdyż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż w sprawie zachodzą okoliczności dające podstawę do wznowienia postępowania, jest on zobligowany do uchylenia decyzji bez dokonywania oceny, czy uchybienia organu miały wpływ na wynik sprawy. Należy również zaznaczyć, iż zarówno twierdzenie pełnomocnika organu jak również oświadczenie złożone przez skarżącą, iż liczba punktów za zadania 6, 16 i 23 z biologii podlegała mnożeniu przez liczbę 2, nie zostały poparte żadnymi dowodami, co powoduje konieczność dokonania ustaleń faktycznych w tym zakresie przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych z chemii i biologii, gdyż zgodnie z art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Powyższe oznacza, iż podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest w zasadzie cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy, zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji. Przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do przeprowadzenia dowodu z dokumentu. Przeprowadzenie tego postępowania z innych środków dowodowych jest niedopuszczalne. Dodatkowo należy zaznaczyć, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych w podobnych sprawach, sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji i w jego kompetencjach nie mieści się ocena prawidłowości pytań testowych. (m.in. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 1994r. w sprawie o sygn. akt SA/Wr 1769/93 - Wokanda 1994/6/37 oraz wyrok NSA z dnia 2 grudnia 1994r. w sprawie o sygn. akt I SA 1636/94 – ONSA). Sąd jest uprawniony do badania czy zostały zachowane warunki przeprowadzania egzaminu wstępnego uregulowane prawnie oraz czy został zachowany tryb postępowania określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Do obowiązków organu odwoławczego należy natomiast zbadanie sprawy merytorycznie oraz wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego. O wynagrodzeniu adwokata, przyznanego skarżącej z urzędu, Sąd orzekł stosownie do art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Uwzględniając treść art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, Sąd stwierdza, iż wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji orzekanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe odpowiadające wymogom kodeksu postępowania administracyjnego oraz wydać decyzję, zgodną z dyspozycją art. 107 k.p.a. Powinien rozpatrzyć zarzuty skarżącej dotyczące określonych pytań egzaminacyjnych, a w tym celu powinny być poddane ocenie wszystkie – a nie tylko niektóre – zebrane w sprawie dowody. Wydając decyzję, organ powinien mieć na względzie treść art. 141 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym, z którego wynika, iż ostateczną decyzję w przedmiocie przyjęcia na studia wydaje rektor zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej.