VII SA/Wa 652/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w [...] Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...]odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2005 r. stwierdzającej, że B. S. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zawarcia z Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w [...] umów zlecenia. Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie zaś do art. 5 § 2 pkt 4 w/w ustawy ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4 w/w ustawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz – na skutek błędnego pouczenia – złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Błędne pouczenie zawarte w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa). Podkreślić trzeba, iż istnieje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 3 kpa w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa. Tym samym wbrew wymogom określonym w art. 52 powołanej na wstępie ustawy, w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu I instancji wydana w postępowaniu nieważnościowym, co jest niedopuszczalne. Na marginesie należy wskazać, iż tryb stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej - regulowany przepisami art. 156 kpa – 159 kpa - w ramach którego wydana została zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego. Jest to zupełnie odmienny i niezależny tryb postępowania od trybu postępowania prowadzonego w ramach nadzoru nad działalnością Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie przepisów Działu VII Nadzór (art. 162 i nast.) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.