II SA/Gd 742/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. i K. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 września 2004 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2004 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ust. 2 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 81 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 1 prawa budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową garażu z blachy profilowanej na posesji przy ul. [...] w G. w sąsiedztwie posesji przy ul. [...]. Nakazał współwłaścicielom posesji przy ul. [...] oraz inwestorom garażu - B. i K. B. bezzwłoczne zabezpieczenie terenu budowy garażu przed dostępem osób trzecich oraz nałożył na nich obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 20 maja 2004 r. zaświadczenia o zgodności wybudowanego garażu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarzy projektu budowlanego obejmującego zakres robót niezbędnych do wykonania w celu doprowadzenia wybudowanego obiektu do zgodności z wymaganymi przepisami, w tym techniczno – budowlanymi wraz z wymaganymi uzgodnieniami oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu wskazano, iż w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że na działce przy ul. [...] zlokalizowany jest garaż o wymiarach 6 m x 3,40 m, w odległości 25 cm od ogrodzenia z posesją nr przy ul. [...] i w odległości 25 cm od ogrodzenia z posesją przy ul. [...]. Wysokość garażu wynosi 2,30 m. Inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na budowę przedmiotowego garażu. B. B. oświadczyła, że przeprowadziła jedynie remont garażu polegający na naprawie podwaliny, usunięciu resztek zniszczonej podwaliny, odtworzeniu podwaliny, renowacji i konserwacji garażu, umocnieniu kanału garażu bloczkami betonowymi. Organ uznał jednak, że wcześniejsze wymiary garażu 3,50m x 5,40m nie świadczą o tym, ażeby inwestorzy przeprowadzili remont garażu. Nadto, wskazano, że usytuowanie garażu w odległości 0,25 m od granicy z posesjami sąsiednimi narusza przepisy określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Decyzją z dnia 29 czerwca 2004 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt. 1 i art. 81 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 1 prawa budowlanego nakazał rozbiórkę przedmiotowego garażu. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że inwestorzy nie wykonali w terminie nałożonych obowiązków, a zatem zaktualizowały się przesłanki uzasadniające orzeczenie rozbiórki. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli B. i K. B. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie postanowienia w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Skarżący podnieśli, iż przedmiotowy garaż został wybudowany w 1979 r., a w 2003 r. przeprowadzono jego remont dostawiając jeden element przybliżając się do działki przy ul. [...] Wówczas garaż miał kształt prostokąta, a obecnie ma kształt trapezu, stąd też różnica w wymiarach zauważona przez organ. Powyższe znajduje potwierdzenie w oświadczeniach skarżących, jak i właściciela firmy budowlanej, która przeprowadzała remont. Dowodów tych jednak organ nie uwzględnił. Skarżący wskazali, iż w sprawie garażu wybudowanego w latach 70 - tych nie można orzec na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., gdyż zastosowanie winny znaleźć przepisy obowiązujące przed 1995 r. Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 września 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że sami skarżący potwierdzili, że istniejący przed 2003 r. garaż został rozebrany na części, a na jego miejscu posadowiono ponownie garaż o zwiększonych wymiarach (dostawiono jeden element z częścią dachu). Rozbiórka garażu i wybudowanie nowego o powiększonych wymiarach nie stanowi remontu, lecz budowę nowego obiektu wymagającą pozwolenia właściwego organu. Wobec wzniesienia go bez prawem wymaganego pozwolenia na budowę organ właściwie orzekł rozbiórkę. W skardze na powyższą decyzję B. i K. B. wnieśli o uchylenie jej w całości. W uzasadnieniu wskazali, że w piśmie z dnia 14 maja 2004 r. błędnie określili, że stary garaż został rozebrany na części, podczas gdy faktycznie zdjęto i wymieniono przerdzewiałe blachy poszycia ścian bocznych zachowując elementy konstrukcyjne, które oczyszczono i zakonserwowano. Po przeprowadzonym remoncie garaż ma te same wymiary, co przed remontem. Dostawiono tylko ściankę tylną przy granicy działki z posesją przy ul. [...]. W ocenie skarżących organy administracji wydały w niniejszej sprawie orzeczenia bez prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego i na podstawie błędnej oceny faktycznej i prawnej. Wskazali nadto, iż przedłożenie zaświadczenia o zgodności wybudowanego garażu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego było niemożliwe, albowiem w dniu wydania postanowienia nakładającego taki obowiązek plan nie obowiązywał. Garaż został wybudowany w latach 70 - tych zgodnie z prawem, dlatego też nie było podstaw do nałożenia na inwestorów obowiązków zmierzających do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Według skarżących organy administracji naruszyły wiele zasad postępowania, w tym zasadę prowadzenia postępowania tak, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz zasadę wypowiedzenia się strony o dowodach zgromadzonych w sprawie. Zaznaczono, iż zgłoszenia remontu nie dokonano, albowiem w Urzędzie Miasta poinformowano ich, że remont takiego blaszanego garażu nie wymaga pozwolenia na budowę. W tej sytuacji nie mogą oni ponosić negatywnych konsekwencji braku pełnej informacji ze strony Urzędu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do treści zarzutów organ odwoławczy wskazał, że sami skarżący potwierdzili, że rozebrali części starego garażu, a na jego miejsce posadowiono nowy o zwiększonych wymiarach. Wycofanie takiego oświadczenia na etapie skargi jest niewiarygodne. Podkreślono, że skarżący nie przedłożyli żadnego z wymaganych w postanowieniu z dnia 12 lutego 2004 r. dokumentów, a wskazywanie na trudności w dostarczeniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania jest niezasadne, albowiem do jej przedłożenia nie byli oni nigdy zobowiązani. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Pierwszą kwestią wymagającą wyjaśnienia jest prawidłowość oceny dokonanej przez organy odnośnie tego czy skarżący rozebrali stary istniejący garaż i w jego miejsce wybudowali nowy, czy jak twierdzą – dokonali jego remontu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w czasie oględzin przedmiotowego garażu dokonanych w dniu 20 listopada 2003r. skarżący oświadczyli, że przeprowadzili remont garażu i przedłożyli oświadczenie wykonawcy robót A. B., właściciela firmy budowlanej. Z tego oświadczenia wynika, że garaż posadowiony pierwotnie na podwalinie betonowej został zdemontowany i usunięte zostały resztki zniszczonej podwaliny. Następnie podwalina została odtworzona na nowo, w poprzednim kształcie i na niej postawiono garaż. Także sąsiad skarżących – P. B. podczas oględzin oświadczył, że 8 września 2003r. garaż został zdemontowany na części i wywieziony, po czym 19 września 2003r. został postawiony nowy garaż. Fakt demontażu garażu potwierdzili sami skarżący w swoim piśmie z dnia 14 maja 2004r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisząc, że garaż został rozłożony na części, po czym po oczyszczeniu z rdzy i kilkakrotnym malowaniu farbami ochronnymi posadowiony na tym samym miejscu, przy czym poszerzyli go o "jeden element i kawałek dachu". Nie ma zatem wątpliwości, że rozebranie garażu na części i rozebranie resztek zniszczonej podwaliny betonowej, ponowne jej wykonanie i posadowienie na niej odnowionych części (metalowych, blaszanych) garażu o powiększonej powierzchni nie było remontem. Stworzenie nowego obiektu budowlanego w miejsce poprzedniego uznawane jest za odbudowę, a nie za remont. Za odbudowę, a nie remont Naczelny Sąd Administracyjny uznał roboty budowlane polegające na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym, który uległ zniszczeniu (wyrok NSA z dnia 29 marca 2001r., sygn. akt SA/Bk 852/00, ONSA 2002r., nr 2, poz. 85) oraz zdemontowanie pawilonu handlowego i następnie ponowne ustawienie go na w tym samym miejscu na istniejących już słupkach (wyrok NSA z dnia 26 czerwca 1997r., sygn. akt IV SA 1571/95, niepublikowany). Odbudowa obiektu budowlanego, w odróżnieniu od remontu wchodzi w skład pojęcia budowy na której prowadzenie wymagane jest posiadanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę ( por. tezy 7,9 i 10 do art. 3 prawa budowlanego zawarte w pracy Zdzisława Kostki, Prawo Budowlane, Komentarz, wyd. Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o., Gdańsk 2004). Niesporne jest, że opisanych wyżej robót budowlanych skarżący dokonali bez pozwolenia na budowę. W świetle powyższego nie można zarzucić organom naruszenia przepisów postępowania, gdyż zebrały pełny materiał dowodowy, oceniły go zgodnie z wymogami art.80 k.p.a. i ustaliły prawidłowo stan faktyczny sprawy. W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 12 lutego 2004 r., nr [...], na podstawie art. 48 ust. 2 w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 81 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 1 prawa budowlanego nakazał – B. i K. B. obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 20 maja 2004 r. zaświadczenia o zgodności wybudowanego garażu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarzy projektu budowlanego obejmującego zakres robót niezbędnych do wykonania w celu doprowadzenia wybudowanego obiektu do zgodności z wymaganymi przepisami, w tym techniczno – budowlanymi wraz z wymaganymi uzgodnieniami oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonali nałożonych obowiązków. Konsekwencją niewykonania nałożonych obowiązków zgodnie z przepisem art. 48 ust. 1 i 4 prawa budowlanego jest rozbiórka. Zatem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. Mając na uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. Zarządzenie: 1. odnotować w repertorium, 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi skarżących, 3. przedłożyć z wpływem lub za 44 dni.