I SA/Kr 2038/03

Syg. akt I SA/Kr 2038/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie : WSA Tadeusz Wołek NSA Piotr Lechowski Protokolant: Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2006 r. spraw ze skarg "A" S.A. w K na decyzje Dyrektora Izby Celnej 1. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 2. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 3. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 4. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 5. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 6. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 7. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 8. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 9. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 10. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 11. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 12. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 13. z dnia 24.09.2003 r nr [...] 14. z dnia 24.09.2003 r nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru 1. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, 2 określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, 3. ustala wartość przedmiotu sporu na kwotę 0,00 zł, 4. zarządza zwrot z kasy Sądu nadpłacony wpis na rzecz strony skarżącej w kwocie 893,97 zł (słownie: osiemset dziewięćdziesiąt trzy złote dziewięćdziesiąt siedem groszy), 5. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 3.500,00,- zł (słownie :trzy tysiące pięćset złotych). Skarżąca A S.A. z siedzibą w K działająca przez Agencję Celną "T" , zgłosiła w Oddziale Celnym do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar w postaci oleju napędowego oraz benzyny bezołowiowej według następujących dokumentów : 1. SAD nr [...] [...] 2003r - 380.650 kg 2. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 399.950 kg 3. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 150.300 kg 4. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 1.037.400 kg 5. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 49.350 kg 6. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 100 150 kg 7. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r- 809.000 kg 8. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r- 1.034.900 k 9. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 1.044.700kg 10.SAD nr [...] w dniu [...] 2003r - 488 450 kg 11.SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 679.350 kg 12.SAD nr [...] z dnia [...] 2003r- 729.150 kg 13. SAD nr [...] z dnia [...] 2003r- 339.250 kg 14.SAD nr [...] z dnia [...] 2003r - 738.250 kg. Przedmiotowy towar przewożony był w wagonach cysternach. Po przyjęciu zgłoszeń celnych organ celny przeprowadził ich weryfikację polegającą na rewizji celnej towaru poprzez przeważenie poszczególnych wagonów. W wyniku tych czynności organ celny stwierdził większą ilość paliwa niż wynikała z w/w zgłoszeń celnych kolejno o 2.050 kg , 2.640 kg, 430 kg, 2.960 kg,300 kg, 400 kg, 1.760 kg, 2.790 kg, 4.740 kg, 950 kg , 1.690 kg, 1.310 kg, 1.030 kg oraz o 3.240 kg. Stwierdzoną nadwyżkę uznano za towar wprowadzony nielegalnie na polski obszar celny , w związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego decyzjami: 1. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 2.128,68 zł, 2. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 2.726,86 zł, 3. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 431,60 zł, 4. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 2.979,17 zł, 5. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 377,49 zł, 6. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 400,49 zł, 7. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 1.771,02 zł, 8. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 2.693,59 zł, 9. z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 4.781,27 zł, 10.z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 958,27 zł, 11.z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 1.701,19 zł, 12.z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości l .311,70 zł, 13.z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 1.054,80 zł, 14.z dnia [...] 2003r., znak [...] określił wartość celną towaru nielegalnie wprowadzonego w wysokości 3.343,08 zł. Przedmiotowy towar objęty był 0% stawka celną. W uzasadnieniach wydanych decyzji organ celny stwierdził, że ważenie odbyło się na wadze wagonowej posiadającej ważne świadectwo legalizacji, w obecności pracownika PKP , co zostało udokumentowane kwitami wagowymi na podstawie których sporządzono protokoły o stanie przesyłek. Z uwagi na to, że dopuszczalny błąd wagi dla każdego wagonu wynosił +/- 100 kg , dlatego nadwyżki nie przekraczające 100 kg jako mieszczące się w granicach błędu organ celny uznawał , że waga zadeklarowana przez skarżącego jest prawidłowa , a pozostałe nadwyżki przekraczające na jednym wagonie 100 kg zsumował i uznał , że jest to towar nie objęty w/w zgłoszeniami celnymi . Analogicznie , braki ujawnione w kilku wagonach nie przekraczające 100 kg również uznawano za zgodne ze zgłoszeniem. Podnieść jednak należy , że w sprawie o nr [...] dotyczącej zgłoszenia celnego [...], od ujawnionej nadwyżki odjęto stwierdzony brak w jednym z wagonów i wartość celna towaru została ustalona jako wynik tej różnicy. Odjęto również braki stwierdzone w sprawie nr [...] dotyczącej zgłoszenia celnego [...]. Natomiast w sprawie o nr [...] dotyczącej zgłoszenia celnego [...] braki towaru ujawnione w trzech wagonach , nie przekraczające 100 kg pominięto i nie odjęto ich od stwierdzonej nadwyżki paliwa. Tak samo postąpiono w sprawie nr [...] dotyczącej zgłoszenia celnego nr [...]. W odwołaniach od w/w decyzji skarżąca podniosła, iż różnice w wadze wynikały z błędów granicznych dopuszczalnych wag , a do prawidłowego ustalenia wagi netto towaru konieczne byłoby dokonywanie pomiarów na jednej wadze, w zbliżonych warunkach atmosferycznych oraz w zbliżonym stanie wagonów. Powyższe stanowisko potwierdzają protokoły z ważenia przesyłek wystawione w bazie paliw w Rafinerii J, R. Dyrektor Izby Celnej kolejno decyzjami: 1. z dnia 24.09.2003 r znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r w części dot. ilości wartości celnej nielegalnie wprowadzonego towaru i określił wartość celną towaru w wysokości 1.744,70 zł, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy ; w ocenie organu odwoławczego przy ustalaniu wagi netto towaru od wagi brutto stwierdzonej przez organ celny należało odjąć wagę z ostatniego ważenia technicznego wagonu tzw. " waga z belki" , a nie tarę stwierdzoną u eksportera towaru ; 2. z dnia 24.09.2003 r znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r w części dot. ilości wartości celnej nielegalnie wprowadzonego towaru i określił wartość celną towaru w wysokości 2.634,17 zł, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy ; w ocenie organu odwoławczego przy ustalaniu wagi netto towaru od wagi brutto stwierdzonej przez organ celny należało odjąć wagę z ostatniego ważenia technicznego wagonu tzw. " waga z belki", a nie tarę stwierdzoną u eksportera towaru ; 3. z dnia 24.09.2003 r znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r w części dot. ilości wartości celnej nielegalnie wprowadzonego towaru i określił wartość celną towaru w wysokości 120,90 zł, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy ; w ocenie organu odwoławczego przy ustalaniu wagi netto towaru od wagi brutto stwierdzonej przez organ celny należało odjąć wagę z ostatniego ważenia technicznego wagonu tzw. " waga z belki", a nie tarę stwierdzoną u eksportera towaru ; 4. z dnia 24.09.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r; 5. z dnia 24.09.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 6. z dnia 06.10.2003 r znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r w części dot. ilości wartości celnej nielegalnie wprowadzonego towaru i określił wartość celną towaru w wysokości 240,13 zł, a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy ; w ocenie organu odwoławczego przy ustalaniu wagi netto towaru od wagi brutto stwierdzonej przez organ celny należało odjąć wagę z ostatniego ważenia technicznego wagonu tzw. " waga z belki" , a nie tarę stwierdzoną u eksportera towaru ; 7. z dnia 06.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 8. z dnia 07.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r; 9. z dnia 07.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 10. z dnia 07.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r; 11. z dnia 16.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 12. z dnia 16.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 13. z dnia 16.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r ; 14. z dnia 30.10.2003 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] 2003 r . W uzasadnieniach wydanych decyzji Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że skarżąca po wprowadzeniu towaru na polski obszar celny przejęła za niego odpowiedzialność , w tym za prawidłowe wykonanie obowiązków celnych . Podstawą odpowiedzialności skarżącej jest art.210 par.3 pkt.l Kodeksu celnego. Organ odwoławczy nie uwzględnił protokołów ważenia przesyłek wystawionych w bazach paliw, a dołączonych do odwołań jako dowód na okoliczność , że nie istniały nadwyżki paliwa. W ocenie Dyrektora Izby Celnej ważenia miały miejsce po zwolnieniu towaru spod dozoru celnego i załączone protokoły dokumentowały ilość towaru w momencie ważenia w bazie paliwowej. Nie są to jednak dowody określające ilość sprowadzonego towaru na polski obszar celny . Ustalenie takie - w ocenie organu odwoławczego - możliwe jest tylko w czasie , gdy towar pozostaje pod dozorem celnym. Dozór ten trwa od momentu wprowadzenia towaru na polski obszar celny towaru , aż do czasu kiedy status towaru niekrajowego zostanie zmieniony , bądź gdy zostanie wprowadzony do wolnego obszaru celnego lub zostanie powrotnie wywieziony lub zniszczony (art.35 ust. 1 Kodeksu celnego ). Towar w bazie paliwowej posiadał już status towaru krajowego i dokonane ważenia nie mają charakteru rewizji celnej. Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko skarżącej, że na tej samej wadze powinna być ustalana waga brutto oraz tara pustych wagonów. W protokołach o stanie przesyłki była zawarta informacja o potrzebie skierowania wagonu do stacji N celem wytarowania. O takie dokumenty wzywał również Urząd Celny, jednak skarżąca nie skorzystała z takiej możliwości i nie zażądała ważenia wagonów po ich rozładunku. Dyrektor Izby Celnej w sprawach, w których uchylił decyzje pierwszoinstancyjne , nie podzielił stanowiska Naczelnika Urzędu Celnego, iż wagę netto towaru należało obliczyć odejmując od wagi brutto stwierdzonej w stacji N tarę stwierdzoną u eksportera towaru podczas załadunku. W sytuacji braku tary wagonów po rozładunku ze stacji N zasadnym było przyjęcie tary wagonów z belki, która pochodzi z ostatniego ważenia technicznego wagonów. Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w których skarżąca wniosła o ich uchylenie oraz poprzedzających je decyzji organu pierwszej instancji. Przedmiotowym decyzjom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego poprzez nie poddanie żadnej ocenie uzyskanych wyników ważenia. W uzasadnieniu skarg podniesiono, że organ I instancji nie uwzględnił tolerancji wag, na jakich zostały zważone pełne i puste cysterny. Za nadwyżkę towaru, która nie została zgłoszona do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym uznano ilość towaru , która przekraczała ilość podaną w dokumentach celnych (faktura wraz z zestawieniem cystern, listy przewozowe CIM) i nie uwzględniono możliwego błędu pomiaru dopuszczonego dla tego typu urządzeń, zarówno wagi u eksportera, jak i wagi zastosowanej w trakcie weryfikacji zgłoszenia celnego. Okoliczność ta została uwzględniona przez organ odwoławczy . W ocenie skarżącej różnice wagowe wykazane przez organy celne są niewielkie ( np. 0.06% wagi brutto towaru oraz 0,08% ustalonej wagi netto , czy 0,33% wagi brutto oraz 0,45% wagi netto) . W ramach swobodnej oceny dowodów organ pierwszej instancji winien zatem uwzględnić, że tak niewielkie różnice wykazane w wyniku pomiarów mogą wynikać zarówno z błędów wskazań zastosowanych wag , jak i z warunków atmosferycznych w czasie wykonywania pomiaru oraz stanu wagonów. Ustalanie nadwyżki w taki sposób zawsze obarczone jest błędem , a zważywszy, że różnice wykazane w wadze są znikome , dlatego takie okoliczności nie mają istotnego znaczenie dla sprawy. Skarżąca podniosła , że raporty z przyjęcia dostaw zostały załączone do odwołań od decyzji organu I instancji , dlatego należało uwzględniać błędy pomiarowe w ramach swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy stwierdził jednak, że przedmiotowe raporty nie mogą być dowodem w prowadzonych postępowaniach , gdyż nie określają ilości towaru wprowadzonego na polski obszar celny, a dokonane ważenia nie miały charakteru rewizji celnej. W ocenie skarżącej powyższe stanowisko nie jest zgodne z prawem, gdyż organ celny miał obowiązek ocenić przedstawione raporty jako dowody w sprawie. Przedmiotowe raporty miały na celu wykazanie, że różnice w ilości towaru zgłoszonego i zważonego w wyniku rewizji celnej świadczą jedynie o błędach urządzeń pomiarowych. Zdaniem skarżącej mimo, iż ustalenie masy towaru następuje w oparciu o wynik ważenia na wadze zalegalizowanej, ustalając ilość towaru wprowadzonego na polski obszar celny należało porównać wyniki ważenia otrzymane na obydwu wagach, a następnie ocenić czy różnice w masie nie wynikają z błędów urządzeń pomiarowych. Nie można bowiem założyć, że masa towaru ustalona w oparciu o wynik uzyskany na wadze eksportera jest nieprawidłowa, jeżeli różnica wagi mieści się w granicach tolerancji obydwu zastosowanych urządzeń pomiarowych. W każdym przypadku organy celne obowiązane są skonfrontować uzyskane wyniki z innymi dowodami posiadanymi w sprawie i ocenić je zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego(orzeczenie NSA z dnia 16 listopada 2000 r. sygn. I SA/Ka 605/99). W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie spór dotyczy ustalenia stanu faktycznego sprawy: organy celne zarzuciły skarżącej wprowadzenie na polski obszar celny towaru w ilości większej , niż zadeklarowała w zgłoszeniach celnych . Skarżąca nie zgadza się z tym stanowiskiem , gdyż jej zdaniem ustalenie nadwyżki towaru było wynikiem błędu pomiaru spowodowanego dopuszczalnym błędem wagi , na której dokonano ważenia u eksportera , na zlecenie organu celnego oraz w bazach paliwowych . W rozpatrywanej sprawie pomiaru paliwa dokonano na trzech różnych wagach i uzyskano trzy różne wyniki. Rozważenia wymaga zatem , który z wyników jest więc miarodajny dla ustalenia ilości towaru sprowadzonego na polski obszar celny . Dla celów postępowania celnego decydujące znaczenie ma ilość towaru w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego . Przyjęcie odmiennego stanowiska jest nie zgodne z obowiązującymi przepisami i podstawową zasadą wyrażoną w art. 85 par. l Kodeksu celnego , zgodnie z którą należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego według stawek w tym dniu obowiązujących . Wszystko to , co dzieje się z towarem przed i po przyjęciu zgłoszenia celnego , nie jest wiążące dla organów celnych. Jeżeli zatem organ celny jako jedyny uprawniony do przeprowadzenia rewizji celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym dokonuje pomiaru na urządzeniu zalegalizowanym , to wynik tego pomiaru jest wiążący dla postępowania celnego . Z tego powodu nie mogła odnieść skutku argumentacja skarżącej odwołująca się do protokołów ważenia dokonanych w bazach paliwowych , w momencie rozładunku towaru. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie kwestionowała, że pomiaru paliwa w cysternach dokonano na wadze wagonowej posiadającej ważne świadectwo legalizacji i czynności te zostały udokumentowane stosownymi protokołami o stanie przesyłki . Ważenie wagonów jest czynnością techniczną, a potwierdzające te czynności protokoły stanowią dowody w sprawie . Spór dotyczy oceny prawnej tych dowodów dokonanej przez organy celne . W pierwszej kolejności należy podnieść , że rozbieżne stanowiska stron dotyczą ustalenia wagi netto poszczególnych wagonów. Strony zgodne są co do tego , że waga netto i waga brutto środka przewozowego powinna być dokonana na tej samej wadze. Sąd podziela to stanowisko. W protokołach o stanie przesyłki , dotyczących zgłoszenia celnego SAD nr [...] i nr [...] , znajduje się adnotacja PKP S.A. " Po wyładunku wagon proszę skierować do stacji N celem wytarowania". Z możliwości tej skarżąca jednak nie skorzystała , ani wobec towaru objętego w/w zgłoszeniami, ani wobec innych zgłoszeń , chociaż jako profesjonalny importer paliwa , mogła dowód taki przeprowadzić z własnej inicjatywy. W związku z powyższym organ celny I instancji za wagę netto przyjął wagę sprawdzoną tj. ustaloną przez nadawcę towaru . Dyrektor Izby Celnej w sprawach dotyczących zgłoszeń celnych [...], [...] oraz [...] uchylił rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego uznając, że należało wagę netto ustalić z ostatniego ważenia technicznego (tzw. waga z belki ). W pozostałych 11 sprawach organ odwoławczy uznał za prawidłowe przyjęcie do obliczeń wagi netto stwierdzonej przez eksportera (tara sprawdzona podczas załadunku ). Dokonując analizy materiału dowodowego należy stwierdzić, że w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego [...] w aktach brak jest protokołu ważenia , a w sprawie dotyczącej zgłoszenia [...] - fotokopia protokołu jest bardzo nieczytelna . Niejednolitość zasad i kryteriów ważenia , przyjętych przez Dyrektora Izby Celnej narusza zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej , zgodnie z którą postępowanie celne powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów celnych. Niezależnie od powyższego wskazana zasada została naruszona także poprzez sposób zsumowania wag ustalonych dla poszczególnych wagonów. I tak w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego [...], od ujawnionej nadwyżki odjęto stwierdzony brak w jednym z wagonów i wartość celna towaru została ustalona jako wynik tej różnicy. Odjęto również braki stwierdzone w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego [...]. Natomiast w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego [...] braki towaru ujawnione w trzech wagonach, nie przekraczające 100 kg pominięto i nie odjęto ich od stwierdzonej nadwyżki paliwa. Tak samo postąpiono w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego nr [...]. W konsekwencji należało rozważyć sposób obliczenia ilości sprowadzonego paliwa i istotnej różnicy , jaka istnieje między pomiarem paliwa , który dokonuje się w odniesieniu do poszczególnych wagonów , a treścią zgłoszenia celnego , które obejmuje cały transport przewożony jednym środkiem transportu (pociągiem). Rozważenia wymaga kwestia sumowania wyników ważenia wagonów danego pociągu, odniesienia się do problemu ewentualnej kompensaty nadwyżek i niedoborów , czy też ustalenia wagi odrębnie dla każdego wagonu bez dokonywania kompensat z wagą innych przeważonych wagonów. Stanowisko Dyrektora Izby Celnej w tym zakresie jest również nie jednolite , który w jednych sprawach kompensuje nadwyżki i braki , a w drugich sprawach nie dokonuje takich kompensat. Zaskarżone decyzje nie dają jednoznacznej i precyzyjnej odpowiedzi na zarzuty skarżącej odnoszące się do powyższych wywodów, kwestie dotyczące dopuszczalnych błędów wagi , na której dokonywano pomiarów i co w istocie oznacza klauzula , że waga wskazuje wagę z dokładnością do 100 kg . W szczególności rozważenia wymaga problem, czy nadwyżka , bądź niedoborem jest waga liczona od wagi przekraczającej dopuszczalny błąd na danym urządzeniu pomiarowym , czy też każde odstępstwo przekraczające wskazaną w dokumentach przedłożonych przez importera wagę , ma być liczone w całości jako niedobór, bądź nadwyżka. Czy jeżeli waga wskazuje , że wagon waży o np.140 kg więcej niż zadeklarowano , to nadwyżką jest całe 140 kg , czy tylko 40 kg. Organ celny w dokonanych obliczeniach przyjął, iż nadwyżkę liczy się od " 0" tj. w podanym przykładzie za nadwyżkę uznano 140 kg . Zdaniem skarżącej przy dopuszczalnym błędzie 100 kg , nadwyżka wynosi 40 kg . Dyrektor Izby Celnej nie uzasadnił swojego stanowiska w tym zakresie . Reasumując , Sąd podziela stanowisko organów celnych co do zasady , że dla celów postępowania celnego wiążące są wyniki pomiaru paliwa dokonane w ramach rewizji celnej w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego , natomiast sposób ustalenia ilości paliwa , wielkość stwierdzonych nadwyżek budzi wątpliwości pod kątem zastosowanych kryteriów i zasad ze względu na ich niejednolitość, brak przejrzystości i brak uzasadnienia prawnego w zaskarżonych decyzjach. W ocenie Sądu , liczba uchybień popełnionych przez organy celne w toku prowadzonego postępowania , a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powodują konieczność uchylenia zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu pierwszej instancji. Z tych względów Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł , że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż uchylone rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. W rozpatrywanej sprawie zmiana wartości celnej towaru nie spowodowała zmiany wysokości długu celnego , gdyż zastosowanie miała 0 stawka celna . W związku z tym , że przedmiotem sporu nie była należność pieniężna ( dług celny ) , należało uiścić wpis stały , a nie stosunkowy ( § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3.10.1995 r w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej - Dz.U. Nr 117, poz.563 ). O kosztach orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy.