II SA/Kr 2223/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Grażyna Firek / spr./ AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu w Krakowie na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego D. S. kwotę [...]/[...] / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania II SA/Kr 2223/02 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] na podstawie art. 28, art. 32 ust. 4, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4, art. 36 ust.1 i 2 , art.'80 ust. 1 pkt. 1, art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( z 1994r. Dz. U. Nr 89, poz. 414 ; z 1996r. Nr 100 poz. 465, Nr 106 póz. 496, Nr 146 poz. 680; z 1997r. Nr 88 poz. 554, Nr III poz. 726; z 1998r. Nr 22 póz. 118 oraz Nr 106 poz. 668), w związku z art. 2 pkt. 7 ustawy z dnia 13 października 1998r. - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872) oraz na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz. U. Nr 9 z 1980 r., poz. 26 z późn.zm./ Prezydent Miasta [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora P. C. i J. C. właścicieli Przedsiębiorstwa Budowlanego "[...] z siedzibą w [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę podpiwniczonego, II kondygnacyjnego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr A i nr B przy ul. [...] w [...] , w zabudowie jednorodzinnej zawierającego 4 mieszkania , z czteroma garażami umieszczonymi w podpiwniczeniu , o łącznej powierzchni użytkowej [...] m2, z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., centralnego ogrzewania, elektrycznymi i gazowymi, przyłączami : wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej z siecią zewnętrzną , gazowym i elektrycznym z przesunięciem istniejącego złącza kablowego kolidującego z projektowanymi zjazdami do garaży , a także tymczasowych zjazdów do garaży usytuowanych w podpiwniczeniu projektowanego budynku, wskazując , by budowę prowadzić zgodnie z projektem budowlanym i projektem zagospodarowania działki pod nadzorem osób uprawnionych z zachowaniem obowiązujących norm branżowych wykonania robót, przepisów w zakresie bezpieczeństwa ludzi i mienia i ochrony środowiska oraz wymogów sztuki budowlanej, a także by nie powodować zakłóceń w naturalnym spływie wód opadowych ani ograniczeń w użytkowaniu sąsiednich nieruchomości. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego terenu "[...]" w [...] zatwierdzonego uchwałą Nr V/47/89 Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 16 marca 1989r. ogłoszoną w Dz.Urz.Woj .Kiel. Nr 13, poz.186 wraz ze zmianami wprowadzonymi uchwałą nr 436/93 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 24 czerwca 1993r. ogłoszoną w Dz.Urz. Woj .Kiel. Nr 8, póz. 88 oraz zmianami zatwierdzonymi uchwałą Nr 94/94 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 25 listopada 1994r. ogłoszoną w Dz.Urz.Woj .Kieł Nr 11, poz. 113. Wskazał także , iż stronami nin. postępowania są właściciele działek sąsiadujących z działkami objętymi przedmiotowym zamierzeniem inwestycyjnym tj. właściciele działek Nr. C, D. E, F i G oraz podkreślił, że w zakresie dotyczącym usytuowania budynku w stosunku do obiektów sąsiednich spełnione są wymogi ochrony p.poż. określone w Dz.U.Nr.15 póz. 140 w § 12 ust.6 i § 270; od strony zachodniej -działka Nr. D- na odcinku graniczącym z działkami inwestora został zaprojektowany dodatkowy mur ogniowy na działce inwestora z 25 cm ścianką kolankową powyżej linii istniejącej zabudowy budynków gospodarczych, że linia zabudowy w powyższym przypadku dla rodzaju ulicy jaką jest ulica [...] /ulica lokalna o symbolu [...] / określana jest ustawą o drogach publicznych i usytuowana jest w odległości 6,0m od krawędzi jezdni ulicy lokalnej, a warunek ten jest spełniony, -sytuowanie względem granicy działek elementów budynku typu schody zewnętrzne nie jest regulowane przez warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich sytuowanie. /Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. Dz.U. z 1999 Nr. 15 poz. 140 i Nr 44 poz.434 oraz z 2000 Nr 16 poz.214/. -miejsce gromadzenia odpadków zlokalizowane jest na działce inwestora przy ogrodzeniu od strony ulicy i oznaczone na projekcie zagospodarowania terenu Nr.2. zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania, obsługa komunikacyjna działki odbywa się na dotychczasowych warunkach z ul. [...], że przesunięcie szafy zasilającej domki w tym rejonie tj. ul. [...] -wykonanie przyłącza wraz z szafką rozdzielczą w nowym miejscu jest uzgodnione z Zespołem Technicznym Rejonowego Zakładu Energetycznego w [...] /protokół Nr.[...] z dnia [...].2001 r. /, a przebudowa ta związana jest z umożliwieniem wykonania wjazdów do garaży projektowanego budynku ,likwidacją zaistniałej kolizji i w żaden sposób nie zmienia sytuacji energetycznej okolicznych obiektów ani nie godzi w interesy ich mieszkańców; ponadto przedmiotowe złącze znajduje się w całości na działkach Nr. A i B stanowiących własność inwestora zapisaną w KW nr [...] prowadzonej przez Wydz. Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w [...], że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przywołuje dla przedmiotowych działek inwestora miejscowy plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego terenów [...], który w/g ustaleń realizacyjnych przewiduje na w/w działkach zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Podkreślił także , iż zgodnie z § 3 pkt.4 rozporządzenia MGPiB z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U.Nr.10 z 1995 r. poz.46 jednolity tekst Dz.U. z 1999r.Nr.15 póz. 140 /-przez zabudowę jednorodzinną należy rozumieć budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków w układzie bliźniaczym, szeregowym, atrialnym ,a także budynek mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania lub zespół takich budynków. Konkludując powyższe organ uznał, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami planu miejscowego. Odnosząc się do kwestii podnoszonych w toku postępowania przez jego uczestników organ I instancji wskazał, że zarzuty dotyczące spowodowania naruszenia ładu przestrzennego istniejącej zabudowy oraz " paraliżu komunikacyjnego " tej części ulicy ,a także naruszenia przepisów bezpieczeństwa jest nieuprawnione , nie znajduje bowiem żadnego uzasadnienia w obowiązujących przepisach i warunkach technicznych. Organ podkreślił także, iż decyzję wydał na wniosek inwestora na podstawie przedłożonego projektu zagospodarowania terenu ,projektów budowlanych poszczególnych branży z odpowiednimi uzgodnieniami i opiniami ,dokumentów własnościowych do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także decyzji Nr. [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].2001 r. znak: [...] wydanej przez Prezydenta miasta [...]. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli K. G. i J. G., właściciele działki sąsiadującej z działką ,której dotyczy przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne, domagając się jej uchylenia. W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego D. S., G. M. i M. D. skierowali do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta [...] pismo z dnia [...] 2001 r., które zostało przekazane jako odwołanie (złożone po terminie przez osoby nie będące stroną w sprawie) od decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. Znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. C. i J. C. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej o 4 mieszkaniach na działkach Nr A i B przy ul. [...] w [...]. Autorzy powołanego wyżej pisma wnieśli o stwierdzenie nieważności i uchylenie w/w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r., zarzucając , że nie zostali uznani przez organ I instancji za strony, nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie pomimo, że "planowana inwestycja dotyczy ich interesów, gdyż planuje się przeniesienie szafki elektrycznej, zawierającej zabezpieczenia i zasilanie ich domów, która jest ich własnością." Decyzją z dnia [...] 2002 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.-Kodeks postępowania administracyjnego (j .t. Dz. U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.) oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte na wniosek D. S., G. M. i M. D. W jej uzasadnieniu wskazał, że jakkolwiek w/wymienieni domagali się stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji to ponieważ w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego tryb odwoławczy ma pierwszeństwo przed trybem nadzoru obejmującym m. in. Stwierdzenie nieważności decyzji i w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie odwoławcze wskutek złożenia odwołania przez J. G. i K. G. wskazane wyżej pismo z dnia [...] 2001 r. potraktował jako odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r., a nie jako wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Odnosząc się do zgłoszonych zarzutów Wojewoda [...] stwierdził, że przesunięcie istniejącej szafy kablowo-pomiarowej zasilającej domy jednorodzinne przy ul. [...] i domaganie się w związku z tym uznania właścicieli tych posesji za strony w przedmiotowym postępowaniu nie było uzasadnione , gdyż wymieniona szafa, usytuowana w całości na działce inwestora, koliduje z projektowanymi wjazdami do garaży, dlatego też projekt budowlany przewiduje (zgodnie z warunkami technicznymi zasilania wydanymi przez RZE [...]) przesunięcie tejże szafy w inne miejsce przedmiotowej działki, w jej granicy, z dostępem od ulicy, a także przedłużenie zasilających linii kablowych i przebudowa ta nie zmieni w żaden sposób sytuacji budynków przy ul. [...] pod kątem zapewnienia zasilania tych budynków w energię elektryczną, a co za tym idzie nie naruszy interesów ich właścicieli. Konkludując organ II instancji wskazał, że z uwagi na powyższe, a także fakt, iż działki odwołujących się nie graniczą z działką inwestorów stwierdził, że odwołujący się nie mają interesu prawnego ani obowiązku w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej o 4 mieszkaniach udzielonego P. C. i J. C. na działkach Nr A i B przy ul. [...] w [...] i uznał, że odwołujący się nie są stronami w przedmiotowym postępowaniu w świetle przepisów art. 28 Kpa, co musiało skutkować umorzeniem postępowania odwoławczego stosownie do przepisu art. 138 § 1 pkt 3 KPA. W skardze od powyższej decyzji D. S. wniósł ojej uchylenie i stwierdzenie jej nieważności, zarzucając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego poprzez pominiecie go jako strony postępowania i uniemożliwienie udziału w przedmiotowym postępowaniu , mimo, że wbrew ustaleniom organu II instancji jest właścicielem złącza elektrycznego , które wskutek przedmiotowej inwestycji ma ulec przebudowie. Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niezgodność zatwierdzonego projektu oraz decyzji o wz i zt z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidującego w tym terenie zupełnie inny charakter budynku i związany z nim układ komunikacyjny. Odpowiadając na powyższą skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie , podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wskazał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż "nieskuteczne doręczenie pisma z dnia [...].2001 r. znak: [...]" w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ I instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji nie miało wpływu na nieuwzględnienie skarżącego jako strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę tejże inwestycji, bowiem postępowania te prowadzone są odrębnie i ewentualne nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie ustalenia wz i zt nie mają i nie miały wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy pozwolenia na budowę. W związku z podnoszoną w skardze sprawą przesunięcia szafy kablowo-pomiarowej zasilającej domy jednorodzinne przy ul. [...], usytuowanej w całości na działce inwestora (która, zdaniem skarżącego, jest jego współwłasnością) organ wyjaśnił, że projekt budowlany przewiduje (zgodnie z warunkami technicznymi zasilania wydanymi przez RZE [...]) przesunięcie tej szafy w inne miejsce działki, tj. usytuowanie jej w granicy działki z dostępem od ulicy, a także przedłużenie zasilających linii kablowych bowiem ww. szafa, koliduje z projektowanymi wjazdami do garaży, że inwestor przedłożył pismo Rejonowego Zakładu Energetycznego [...] informujące i że złącze kablowe zlokalizowane w rejonie działek Nr A i B w [...] przy ul. [...] jest własnością tego Zakładu, a ponadto ww. Zakład Energetyczny uzgodnił projekt budowlany przyłącza energetycznego n/n zasilającego planowany budynek mieszkalny, w którym to projekcie przewidziano przesunięcie istniejącej szafy kablowo-pomiarowej i związane z tym roboty budowlane. Organ II instancji podkreślił także, że planowane przesunięcie szafy kablowo-pomiarowej nie zmienia sytuacji budynków przy ul. [...] pod kątem zapewnienia zasilania tych budynków w energię elektryczną, a co za tym idzie nie narusza interesów ich właścicieli. W związku z twierdzeniem skarżącego, że ewentualna przyszła przebudowa ulicy [...] na odcinku przylegającym do działek inwestora daje mu przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, a także w związku z zastrzeżeniami skarżącego odnośnie sposobu realizacji tej budowy organ wyjaśnił, iż sprawa ww. przebudowy może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego oraz podkreślił, że Miejski Zarząd Dróg w [...], decyzją z dnia [...] 2001 r. Znak: [...], uzgodnił projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji w części obejmującej wjazdy do garaży. Jako niezasadny organ uznał także zarzut skarżącego odnośnie uciążliwości przedmiotowej inwestycji w związku z projektowanymi czterema garażami na samochody osobowe (i związanym z tym zwiększonym ruchem ulicznym), gdyż w świetle obowiązujących przepisów garaże na samochody osobowe nie są zaliczane do obiektów uciążliwych. Co do pozostałych zarzutów podnoszonych w skardze a mianowicie: niezgodności projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów [...], na których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja oraz niezgodności tego projektu z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego organ uznał, że nie mają one wpływu na sposób rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia.30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm./ Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest uzasadniona. W nin. sprawie odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone przez J. G. i K. G. , którzy brali udział w postępowaniu od jego wszczęcia oraz przez skarżącego D. S. oraz G. M. i M. D., którzy nie brali udziału w przedmiotowym postępowaniu. Zatem w pierwszym rzędzie skoro organ II instancji uznał, że niektóre osoby składające odwołanie od decyzji organu I instancji nie mają przymiotu strony, koniecznym było rozstrzygnięcie kwestii, czy okoliczność powyższa stanowi przesłankę do umorzenia postępowania odwoławczego, czy przesłankę stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Mając na uwadze istotę jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest sprawa administracyjna, należy stwierdzić, iż do bezprzedmiotowości tego postępowania dochodzi w sytuacji, gdy przestaje istnieć sprawa administracyjna objęta tym postępowaniem. Nie ulega wątpliwości, że skutkiem złożenia odwołania od decyzji administracyjnej nie jest powstanie nowej sprawy administracyjnej, lecz uruchomienie kompetencji organu odwoławczego do ponownego rozpatrzenia sprawy, w której zapadła nieostateczna decyzja organu, pierwszej instancji. Nie można przyjąć, że złożenie odwołania przez osobę nie będącą stroną postępowania powoduje przeniesienie sprawy administracyjnej do drugiej instancji, a następnie skutkuje stwierdzeniem braku tej sprawy i w konsekwencji umorzeniem postępowania odwoławczego. Złożenie odwołania przez osobę nie mająca przymiotu strony postępowania nie może zatem prowadzić do bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego. W doktrynie zasadnie przyjmuje się, że orzeczenie stwierdzające brak materialno-prawnej legitymacji podmiotu wnoszącego odwołanie powinno przybierać formę postanowienia o niedopuszczalności odwołania wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. (zob.: H. Knysiak-Molczyk: Problematyka wstępnego postępowania odwoławczego, Glosa z 2000 r., nr 12, s. 9-12). Dodatkowej argumentacji przemawiającej za zasadnością podejmowania rozstrzygnięcia w formie postanowienia o niedopuszczalności odwołania w przypadku złożenia odwołania przez osobę nie mająca przymiotu strony postępowania dostarcza analiza sytuacji, taka jaka miała miejsce w nin. sprawie , tj. gdy odwołanie od decyzji administracyjnej składa wiele podmiotów, w tym również takie podmioty, które nie mają przymiotu strony postępowania. Prezentowane wyżej uwagi prowadzą do wniosku, że nie można przyjąć, że istnieje tyle spraw administracyjnych przed organem odwoławczym, ile złożono odwołań od decyzji organu pierwszej instancji. Jeżeli zatem na skutek odwołania złożonego przez stronę postępowania administracyjnego sprawa administracyjna zostaje przekazana do rozpoznania organowi odwoławczemu, nie można przyjąć bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego i w związku z tym nie ma podstaw do jego umorzenia nawet wtedy, gdy pozostałe osoby składające odwołania od decyzji nie mają przymiotu strony. Przyjęcie dopuszczalności umorzenia postępowania odwoławczego w takiej sytuacji uniemożliwiałoby podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy pomimo złożenia odwołania przez stronę postępowania, co z punktu widzenia istoty i zasad procedury administracyjnej jest nie do zaakceptowania. W sytuacji, gdy odwołanie składają zarówno osoby mające status strony postępowania administracyjnego, jak i osoby nie mające takiego statusu nie istniej ą podstawy do umorzenia postępowania odwoławczego z tego powodu, że niektóre z odwołań nie pochodzą od stron postępowania. W takiej sytuacji konieczne jest również stwierdzenie niedopuszczalności odwołań złożonych przez osoby nie mające przymiotu strony. Nadto należy stwierdzić, że w nin. sprawie organ odwoławczy nie należycie rozważył kwestię istnienia po stronie skarżącego interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu. Otóż organ odwoławczy uznał brak po stronie skarżącego tego interesu na tej wyłącznie podstawie, iż nieruchomość będąca własnością skarżącego nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie z nieruchomością objętą przedmiotową inwestycją oraz , że przesunięcie szafy kablowo-pomiarowej nastąpi wyłącznie w granicach działki inwestora , co pozostanie bez wpływu na dostawę energii elektrycznej na działkę skarżącego. Nie uwzględnił natomiast organ przy tej ocenie tego, że szereg przyłączy dla przedmiotowej inwestycji jak np. kanalizacja deszczowej czy sanitarna ma być zrealizowane na działce na której znajduje się ul. [...] , w bezpośrednim sąsiedztwie działki skarżącego. Inną pozostawała tu do rozpatrzenia kwestia, że przedmiotowe przyłącza wykroczyły poza teren inwestycji zakreślony w decyzji nr [...] z dnia [...] 2001 r. o wz i zt. Odnosząc się do pozostałych zarzutów tj. o charakterze merytorycznym do projektu przedmiotowej inwestycji zawartych w skardze należy wskazać , że w ramach nin. postępowania nie mogły one stanowić przedmiotu oceny albowiem zaskarżona decyzja organu II instancji miała charakter formalnoproceduralny tzn. nie co do istoty sprawy i charakter tej decyzji przesądzał o granicach rozstrzygnięcia zgodnie z przytoczoną wyżej zasadą z art. 134 cyt. ustawy . Mając przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 b i c/ cyt. ustawy, a o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 tej ustawy.