IV SA/Wa 624/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska (spr.),, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 roku sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. po rozpatrzeniu wniosku H. S. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005r. orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji b. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w T. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa z dnia [...] stycznia 1964 r. w sprawie przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnej o powierzchni 24,73 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], położonej we wsi G., powiat T., stanowiącej własność J. J., dziadka wnioskodawcy, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawił następujący stan sprawy. Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. została doręczona H. S. w dniu 7 października 2005 r. Od decyzji tej stronie służyło prawo wniesienia odwołania do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji. Stosownie do przepisów art.57 § 1 kpa, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W przedmiotowej sprawie początkiem terminu do wniesienia odwołania był zatem 8 października 2005 r., a koniec 14 - dniowego terminu upływał z dniem 21 października 2005 r. W ustawowym terminie H. S. takiego odwołania nie złożył. Dopiero w dniu 5 grudnia 2005 r. złożył w [...] Urzędzie Wojewódzkim w G. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i jednocześnie odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania H. S. napisał, że jego stan zdrowia nie pozwalał na dokonanie czynności w terminie, ponieważ cierpi na chorobę nowotworową, a także wykryto u niego tętniaka na aorcie. W dniach od 20 września 2005 r. do 25 listopada 2005 r. był w trakcie przygotowania do operacji i miał bezwzględny nakaz leżenia w łóżku, co ma potwierdzić załączone przez niego zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza pediatrę z NZOZ [...] S.C. [...]i [...] w M.. Przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Uchybienie terminu może też być stronie poczytane jako zawinione przez nią, jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. Przedłożone przez H. S. zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza pediatrę z NZOZ [...] S.C. [...] i [...] w M., stwierdzające, że H. S. od 20 września 2005 r. do 25 listopada 2005 r. był w trakcie przygotowania do operacji i miał bezwzględny nakaz leżenia w łóżku, w żaden sposób nie uprawdopodobnia braku winy H. S.. Zdaniem organu drugiej instancji strona nie udowodniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. H. S. i, miał bowiem możliwość dokonania czynności procesowej np. przez sporządzenie odwołania i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez pełnomocnika. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł H. S. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu swojej skargi wskazał, że jest starszym schorowanym człowiekiem i znajduje się pod stałą opieką lekarską. Zdaniem skarżącego nie jest przekonywująca argumentacja organu, że mógł zlecić komuś napisanie odwołania, bowiem musiałby wyjaśnić obszerny przedmiot sprawy osobie trzeciej. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 6 czerwca 2006 r. skarżący H. S. wskazał, że nie mieszka sam. Mieszka razem z żoną, która porusza się samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Badając zaskarżone postanowienie w tym zakresie Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że Sąd sporządził uzasadnienie niniejszego wyroku na skutek wniosku złożonego przez H. S.. Wniosek wysłany został do Sądu listem zwykłym, zaś na pieczątce nie można odczytać daty nadania listu. Sąd jednakże postanowił tę wątpliwość rozstrzygnąć na korzyść skarżącego i uznać, że wniosek został złożony w terminie. Odnosząc się do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy wskazać należy, że wśród podstawowych wymogów każdej czynności procesowej mieści się konieczność jej dokonania w określonym terminie. Stosownie do treści art. 129 § 2 kpa maksymalny termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia stronie, a gdy jest ono ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia. Termin ten jest terminem zawitym co oznacza, iż jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, skutkuje zgodnie z treścią art. 134 kpa koniecznością stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Czynność taka jest wówczas bezskuteczna. W razie uchybienia powyższego terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny prośbę o jego przywrócenie i jednocześnie dokonać czynności, dla której był on zakreślony (art. 58 § 2 kpa) Stosownie do treści art. 58 § 1 kpa przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się więc z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa ( por. Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski 7.wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck z 2005 r. str. 334 ). W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. Istotą niniejszej sprawy jest w ocenie Sądu kwestia korzystania przez skarżącego ze zwolnienia lekarskiego. Decyzja wraz ze stosownym pouczeniem została doręczona pod prawidłowy adres i odebrana przez skarżącego w dniu 7 października 2005 r. Ostatecznym dniem do skutecznego wniesienia odwołania był w tej sytuacji dzień 21 października 2005 r. Dokonując szczegółowej analizy zaświadczenia lekarskiego, dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu stwierdzić należy, że nie jest to zwolnienie lekarskie, lecz tylko informacja o przygotowaniu do operacji tętniaka wystawiona zresztą przez lekarza pediatrę. Skarżący na potwierdzenie swoich twierdzeń nie przedstawił stosownych specjalistycznych dokumentów medycznych potwierdzających np. że taka operacja została przeprowadzona. W aktach sprawy znajdują się dokumenty z pobytu w szpitalu, ale z roku 2004 r. Odnosząc się do stwierdzenia zawartego w skardze, że skarżący nie mógł zlecić napisania odwołania osobie trzeciej, a sam nie miał ograniczoną sprawność fizyczną i intelektualną wskazać należy, że zgodnie z art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeśli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Inaczej mówiąc odwołanie jest niesformalizowanym co do treści środkiem prawnym. Strona nie jest zobowiązana uzasadniać swojego żądania, ani też przedstawiać zarzutów i dowodów na jego poparcie. Reasumując powyższe rozważania brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo. Skarżący nie wykazał, iż jego choroba miała charakter nagły, nie pozwalający na "wyręczenie" się inną osobą, tymbardziej, że - jak wskazał skarżący na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006r. - nie mieszka on sam, lecz z żoną, która porusza się samodzielnie. W ocenie Sądu uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. nastąpiło w wyniku niezachowania przez stronę należytej staranności, a skarżący nie uwiarygodnił, iż uchybienie to nastąpiło bez jego winy i z trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od jego osoby. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.