VI SA/Wa 647/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "L." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na ogłoszenie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2004 r. o możliwości uzyskania i rozszerzenia koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych postanawia odrzucić skargę Skarżąca - "L." Sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła skargę na ogłoszenie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2004 r. o możliwości uzyskania i rozszerzenia koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych (opublikowane w Monitorze Polskim z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...], poz. [...]). Skarżąca spółka zaskarżyła ww. ogłoszenie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, powołując się na art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zarzucając organowi naruszenie art. 34 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531) oraz art. 6, art. 48 § 1 i art. 51 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. NR 173, poz. 1087), wnosząc o uchylenie naruszenia prawa poprzez uchylenie ogłoszenia w zaskarżonym zakresie oraz o zobowiązanie organu do ponownego ogłoszenia o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego w tym zakresie, o treści zgodnej z prawem. We wniesionej pismem z dnia 31 marca 2005 r. odpowiedzi na skargę organ wniósł, obok zarzutów o charakterze materialnym, zarzuty formalne, wnioskując o odrzucenie skargi ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego. Organ podnosił, powołując się na treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. OSK 250/04 Prok. i Pr. 2004/11-12/44, iż skarżącemu nie służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż o akcie lub czynności w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (przepis już nieobowiązujący, lecz, zdaniem organu, w znacznej części powielony przez analogiczny przepis 3 § 2 pkt 4 ustawy. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na którą może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, zaś samo uprawnienie lub obowiązek którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisach obowiązujących. Organ podnosił, iż ogłoszenie Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o możliwości uzyskania i rozszerzenia koncesji, opublikowane w Monitorze Polskim, nie jest aktem podjętym w sprawie indywidualnej ani nie jest skierowane do określonych i oznaczonych podmiotów, lecz do nieograniczonej i nieoznaczonej liczby adresatów. Omawiane ogłoszenie informuje o możliwości uzyskania koncesji, podając warunki zgodnie z dyspozycją przepisu art. 34 ust. 1a ww. ustawy o radiofonii i telewizji i jako takie wyznacza granice oferty publicznej skierowanej do nieograniczonej i nieoznaczonej liczby adresatów zainteresowanych rozpowszechnianiem programów na podanych w ogłoszeniu warunkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W myśl art. 33 ww. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych, z wyjątkiem programów publicznej radiofonii i telewizji, wymaga uzyskania koncesji. Organem właściwym w sprawach koncesji jest Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Przewodniczący podejmuje decyzję w sprawie koncesji na podstawie uchwały Krajowej Rady. Decyzja w sprawie jest ostateczna. Art. 34 ww. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji stanowi, że Przewodniczący Krajowej Rady w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" informacje o możliwościach uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego lub telewizyjnego oraz ustala termin, nie krótszy niż 45 dni od dnia ogłoszenia, do składania wniosków o udzielenie koncesji. We wzmiankowanym ogłoszeniu określa się: przedmiot postępowania; warunki programowe rozpowszechniania programu, w tym w szczególności rodzaj i charakter programu; warunki techniczne rozpowszechnia programu, w szczególności częstotliwość bądź kanał oraz moc i lokalizację stacji nadawczych przeznaczonych do rozpowszechniania programu; liczbę koncesji; czas, na jaki może być udzielona koncesja; termin i miejsce składania wniosków. Przewodniczący Krajowej Rady, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia ogłoszenia, o którym wyżej mowa, zamieszcza w co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o zasięgu ogólnopolskim informację o tym ogłoszeniu. Rozpatrzeniu podlegają wyłącznie wnioski o udzielenie koncesji w związku z ogłoszeniem. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości liczbę wnioskodawców uczestniczących w postępowaniu o udzielenie koncesji. W przypadku złożenia większej liczby wniosków, przekraczających istniejące możliwości rozpowszechniania programów, są one rozpatrywane w ramach jednego postępowania. W sprawie niniejszej podstawową kwestią jest określenie jakie przesłanki muszą spełniać akty lub czynności, o których mowa w powołanym w skardze (jako podstawa zaskarżenia omawianego ogłoszenia) art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmiennictwie (komentarz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2004 r., s. 21 - 24 oraz komentarz T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2005 r., s. 59- 61) przyjęty jest pogląd iż są to akty lub czynności, które spełniają łącznie następujące przesłanki: a) nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art.3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy, b) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, c) muszą mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, d) dotyczą obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, e) są skierowane do indywidualnych podmiotów, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ww. ustawy. Jak wskazuje Mariusz Bogusz w artykule "Pojęcie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA" (Samorząd Terytorialny 2000, Nr 1-2, s. 180-181) omawiane akty lub czynności są to wyłącznie takie, które są skierowane do zindywidualizowanego adresata, znajdującego się w określonej, konkretnej sytuacji; poza zakresem analizowanego pojęcia znajdują się więc akty lub czynności o charakterze generalnie-abstrakcyjnym lub generalnie-konkretnym. Powyższy pogląd dotyczący spełnienia przez czynności lub akty, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki skierowania do indywidualnego podmiotu, jest utrwalony także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby wskazać przykładowo postanowienie NSA z 24 marca 1998 r., II SA 1155/97, ONSA 199/2/51 czy też przytoczone w odpowiedzi na skargę przez organ postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r. OSK 250/04 Prok. i Pr. 2004/11-12/44. W przedmiotowej sprawie Sąd podziela pogląd organu, który trafnie wskazał w odpowiedzi na skargę, iż zaskarżone przez skarżącą spółkę a wydane na podstawie art. 34 ww. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji ogłoszenie o możliwości uzyskania i rozszerzenia koncesji na rozpowszechnienie programów radiowych nie jest skierowane do określonych i oznaczonych podmiotów, lecz do nieograniczonej i nieoznaczonej liczby adresatów zainteresowanych rozpowszechnianiem programów na podanych w ogłoszeniu warunkach, informując o możliwości uzyskania koncesji, podając warunki zgodnie z dyspozycją przepisu art. 34 ust. 1a ww. ustawy o radiofonii i telewizji i jako takie wyznacza granice oferty publicznej skierowanej do nieograniczonej i nieoznaczonej liczby podmiotów. Ogłoszenie nie jest skierowane do konkretnych, imiennie oznaczonych podmiotów znajdujących się w określonej sytuacji i jako takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z faktem, iż skarga wniesiona przez "L." Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, Sąd, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, postanowił jak w sentencji.