VII SA/Wa 1212/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...].04.2005r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi -[...] SA pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami usługowymi wbudowanymi w parterze budynku zlokalizowanego na działkach nr geod. [...],[...],[...] u zbiegu ulic [...] i [...] w [...], przyłączy, kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, wodociągowego, parkingów dla samochodów osobowych i przebudowę : linii kablowej NN i SN-15 kV , gazociągu średniego ciśnienia zlokalizowanych na w/w działkach oraz w liniach rozgraniczających ul. [...] i [...] w [...]. Od powyższej decyzji [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła odwołanie do Wojewody [...] twierdząc, iż projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny z lokalami usługowymi, został usytuowany w linii zabudowy niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] a usytuowanie miejsc postojowych w przyulicznych zatokach zwiększy zagrożenie bezpieczeństwa ruchu. Spółdzielnia podniosła ponadto, że inwestor nie zaprojektował miejsc postojowych na własnej działce oraz wskazała na brak w części projektowej urządzeń zapewniających dostęp do pierwszej kondygnacji nadziemnej osobom niepełnosprawnym. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2005r. uchylił zaskarżoną decyzję do ponownego rozpatrzenia wykazując braki w przedłożonym projekcie, a polegające na tym, że projekt nie zawiera analizy dot. intensywności zabudowy oraz odpowiedniej ilości miejsc postojowych dla samochodów dla projektowanej zabudowy Po uzupełnieniu przez inwestora braków występujących w projekcie budowlanym, Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...].06.2005 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi [...] SA. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami usługowymi wbudowanymi w parterze budynku zlokalizowanego na działkach nr geod. [...],[...],[...] arkusz mapy 38 u zbiegu ulic [...] i [...] w [...]. Od powyższej decyzji [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa ponownie wniosła odwołanie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] 08.2005r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając w uzasadnieniu, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w rejonie ul. [...], uchwalony Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...]. Następnie Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z zapisem zawartym § 5 przytoczonego powyżej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu projektowanej inwestycji został ustalony "obszar strefy mieszkaniowo-usługowej o zabudowie intensywnej obejmującej istniejącą zabudowę wielorodzinną intensywną wysokość zabudowy powyżej 4 kondygnacji oraz obszar planowanej strefy mieszkaniowo-usługowej o zabudowie intensywnej i średnio intensywnej 80-200 Mk/ha wysokość 2-5 kondygnacji, powierzchnia działki do 900 m2. " Zdaniem Wojewody, z dostarczonych przez inwestora obliczeń dokonanych przez projektanta , wynika ze powyższy warunek został dotrzymany. Wojewoda wskazał, że projekt budowlany obejmujący zaprojektowane zatoki parkingowe usytuowane na działce nr ewid. [...] pas drogowy ul [...] oraz na działce nr ewid. [...] stanowiący pas drogowy ul. [...] w ...] o łącznej ilości 10 stanowisk postojowych (7 ul. [...] i 3 ul. [...] w tym miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych) został uzgodniony z Prezydentem Miasta z uzupełnionej przez inwestora analizy sporządzonej przez projektanta wynika, że przewidziana ilość miejsc postojowych jest w pełni wystarczająca i będzie prawidłowo zapewniała obsługę projektowanego budynku. Wojewoda wskazał ponadto, że usytuowanie zatok postojowych w pasie drogowym posiada pozytywną opinię zastępcy Naczelnika Sekcji Ruchu Drogowego KMP w [...] oraz Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w [...]. Wojewoda wskazał również , że wprawdzie § 6 pkt. 2 cyt. powyżej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustala, że linia zabudowy dla projektowanych budynków powinna nawiązywać do linii zabudowy istniejących budynków to jednak plan dopuszcza indywidualne ustalenie linii zabudowy w uzasadnionych przypadkach, w uzgodnieniu z Architektem Miasta. Wojewoda stwierdził, że przyjęta linia zabudowy została zaakceptowana przez Architekta Miasta Siedlce jako indywidualne uzgodnienie, potwierdzone podpisem "uzgadniam" na projekcie zagospodarowania działki i terenu. Skargę na decyzję Wojewody [...] wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, która skarżonej decyzji zarzuca naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego tj. wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym oraz wynikającej z art. 11 k.p.a. tzw. zasady przekonywania. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego naruszenie postanowień § 18 ust. 1 i § 40 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych Jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 75 z 2002 r. poz. 690 ) naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 Ustawy Prawo Budowlane z dnia 7.07.1994 r. ( Dz.U. z 2003 nr 207 poz. 2016, z późn. zmianami) Zdaniem Spółdzielni decyzja nie jest w pełni zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w rejonie ulicy [...] uchwalonego uchwałą Rady Miasta w [...] z dnia [...].02.2002 r. w zakresie dot. linii zabudowy (plan określa , iż linia zabudowy dla projektowanego budynku powinna nawiązywać do linii zabudowy istniejących budynków, a indywidualne ustalenie linii zabudowy jest dopuszczalne tylko w uzasadnionych przypadkach.) Spółdzielnia nie zgadza się ze stanowiskiem organu, iż ilość miejsc postojowych ( zaprojektowano ich tylko 10 i to w pasie ulic miejskich ) dla samochodów jest wystarczająca do prawidłowej obsługi projektowanego budynku, podkreślając, że nie zaprojektowano żadnego miejsca parkingowego na działce Inwestora , co jest niezgodne z postanowieniami § 18 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych Jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Spółdzielnia podnosi ponadto, że interpretacja § 40 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. jest błędna - urządzenia rekreacyjne i place zabaw winny być przewidziane dla każdego przedsięwzięcia, a nie uwzględniać urządzeń na sąsiednich nieruchomościach. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 35 ust. 1 cyt. wyżej Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w rejonie ul. [...], uchwalony Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...] z którym ,zdaniem Spółdzielni, planowana inwestycja pozostaje w sprzeczności w zakresie dot. linii zabudowy. Sąd nie podziela takiego stanowiska , bowiem w § 6 pkt. 2 cyt. powyżej obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalone zostało, że linia zabudowy dla projektowanych budynków powinna nawiązywać do linii zabudowy istniejących budynków. Plan dopuszcza jednak indywidualne ustalenie linii zabudowy w uzasadnionych przypadkach, w uzgodnieniu z Architektem Miasta co też miało miejsce w niniejszej sprawie . Sąd nie podziela również poglądu skarżącej Spółdzielni, że projektując zabudowę działe [...],[...],[...]u zbiegu ulic [...] i [...] w Siedlcach naruszono przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie a w szczególności przepisy § 18 ust.1 i 40 ust.1 . Zgodnie z § 18. 1. cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.. "zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne." W zebranym materiale dowodowym znajduje się uzgodniony z Prezydentem Miasta projekt budowlany obejmujący zaprojektowane zatoki parkingowe usytuowane na działce nr ewid. [...] pas drogowy ul [...] oraz na działce nr ewid. [...] stanowiący pas drogowy ul. [...] w Siedlcach o [...] ilości 10 stanowisk postojowych (7 ul. [...] i 3 ul. [...] w tym miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych). Usytuowanie zatok postojowych w pasie drogowym posiada pozytywną opinię zastępcy Naczelnika Sekcji Ruchu Drogowego KMP w [...] oraz Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w [...]. Ponadto z dostarczonej przez inwestora analizy sporządzonej przez projektanta wynika, że przewidziana ilość miejsc postojowych jest w pełni wystarczająca i będzie prawidłowo zapewniała obsługę projektowanego budynku. Powyższe ,zdaniem Sądu, wyczerpuje dyspozycję §18 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Jnfrastruktury. Zdaniem Sądu również interpretacja § 40 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. przez Wojewoda była prawidłowa. Przepis ten wyraźnie stanowi, że należy, stosownie do potrzeb użytkowych, przewidzieć place zabaw dla dzieci i miejsca rekreacyjne dostępne dla osób niepełnosprawnych, "w zespole budynków wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę" W niniejszej sprawie wydane zostało pozwolenie na jeden budynek mieszkalny. Zatem wymóg przewidziany w wyżej cyt. przepisie nie dotyczy planowanej inwestycji. Reasumując, zdaniem Sądu, organ wydający pozwolenie na budowę nie naruszył prawa budowlanego, a w szczególności nie naruszył art. 5 ust.2 Ustawy Prawo Budowlane z dnia 7.07.1994 r. ( Dz.U. z 2003 nr 207 poz. 2016, z późn. zmianami) , dotyczący ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.