II SA/Po 1208/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 07 czerwca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005r. nr [...]; [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/J. Szaniecka /-/A. Łaskarzewska Decyzją z dnia [...] marca 2002r. Wójt Gminy D. rozpoznając wniosek firmy "A" spółka jawna ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego i magazynowego mebli kuchennych z przyłączem wodociągowym i gazowym na działce nr ewid. [...] położonej w S. przy ulicy [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...].10.2002r. po rozpoznaniu odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Na skutek skargi złożonej przez A. M. i Z. S. decyzja SKO została uchylona przez wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2005r. Sygn akt II SA/PO 3933/02. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w postępowaniu odwoławczym pominięto jako strony postępowania aktualnych właścicieli działki nr [...] sąsiadującej z działką [...]. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy polecono aby Organ zapewnił udział w postępowaniu wszystkim stronom oraz ocenił kto z wnoszących odwołanie ma status strony, a kto takiego statusu nie ma i stosownie do poczynionych ustaleń rozpatrzyć odwołanie merytorycznie lub umorzyć postępowanie odwoławcze. Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2005r. z powołaniem na przepis art. 127 §2,3,4 i art. 138 §1 pkt1 kpa oraz art. 39,40,41 ustawy z dnia 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr15 poz 139) w pkt 1 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a w pkt 2 umorzył postępowanie odwoławcze co do wszystkich wnoszących odwołanie poza właścicielami działek nr [...],[...] i [...]. W motywach uzasadniających decyzję wskazano, że zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym odmowne załatwienie wniosku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu występuje wyłącznie w przypadku braku zgodności zamierzenia z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie obowiązują ustalenia ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy D. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy D. nr XXXI/85/92 z dnia 18.12.1992r. Plan ten określa funkcję wnioskowanych terenów jako tereny osiedleńcze do uzupełnienia funkcjami wzajemnie niekolidującymi, opisane na tym planem symbolem MR/MN/U. W ocenie Kolegium nie ma nie zgodności między zamierzeniem inwestycyjnym a ustaleniami planu. Wynika to wprost z zapisu tekstu planu- strona 33 który przewiduje "możliwość wprowadzenia zabudowy usługowej bytowej w ilości określonej wskaźnikami standardu życia, a pozostałych usług- zgodnie z koniunkturą i zapotrzebowaniem." Ustalając strony niniejszego postępowania wskazano, że przymiot strony posiadają właściciele nieruchomości sąsiadującej z działką [...]. W tej sytuacji SKO ograniczyło ilość stron do właścicieli działek nr [...],[...],[...] wyjaśniając dalej, że sąsiadującą z działką [...] działkę o numerze ewidencyjnym [...] kupiła spółka A. Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi złożonej ponownie przez pełnomocnika A. M. Skarżący zarzuca naruszenia art. 107 §3 kpa w związku z art. 11 kpa polegające na rażąco niewyczerpującym uzasadnieniu decyzji SKO i nie zastosowaniu się do wskazań zawartych w wyroku sądowym. Ponadto zarzucił naruszenie art. 28 kpa poprzez złą jego interpretacje co skutkowało błędnym przyjęciem, że stronami postępowania są jedynie właściciele nieruchomości bezpośrednio przyległych do działki [...]. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zdaniem skarżącego właściciele nieruchomości położonych w pobliżu są legitymowani do wszczęcia postępowania administracyjnego. Szkodliwa działalność sąsiada narusza bowiem ich podstawowe prawo jakim jest prawo własności. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoją dotychczasową dokumentację wyjaśniając dodatkowo, że nie mogły znaleźć uznania zgłaszane przez pełnomocnika "zagrożenia jakie niesie inwestycja" gdyż są one hipotetyczne, a takie zagrożenia jak hałas, pył itp. będą badane przy wydawaniu decyzji o pozwolenie na budowę. Wskazano nadto, że zabudowa usługowa, produkcyjna i magazynowa jest w tym fragmencie S. powszechna. Budynek mieszkalny skarżącego znajduje się na działce nr [...] ale od strony ulicy [...], natomiast na tej samej działce nr [...] ale od ulicy [...] skarżący ma parking i budynki służące działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę związany był wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym uchylono wcześniejszą decyzję SKO. Nie ma racji skarżący zarzucając, że przy ponownym rozpoznaniu odwołania nie zostały wykonane wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku. Ustalając strony niniejszego postępowania Organ odwoławczy prawidłowo ograniczył strony do wnioskodawcy i jednocześnie właściciela przedmiotowej działki oraz właścicieli działek bezpośrednio sąsiadujących z przedmiotową działką. Zostały wyjaśnione przesłanki, dla których odwołujący się A. M. nie ma przymiotu strony. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Powyższe w pełni znajduje uzasadnienie w dołączonym do akt załączniku graficznym obrazującym usytuowanie działek. Wynika z niego w sposób bezsporny, że działka nr [...], której właścicielem jest skarżący oddzielona jest od działki nr [...] ulicą [...]. Z ustaleń wynika także, że skarżący budynku mieszkalnego nie ma od ulicy [...] ale z drugiej strony swej działki od ulicy [...]. W sytuacji gdy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy budynku mieszkalnego i magazynowego mebli kuchennych nie ma żadnych przesłanek aby twierdzić, że powyższe zamierzenie inwestycyjne mogło niekorzystnie oddziaływać na właściciela działki nr [...]. Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27.06.2001r. IV SA 1056/99 w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy właściciel nieruchomości sąsiedniej ma przymiot strony w takim zakresie, w jakim inwestycja narusza jego uzasadnione prawem chronione interesy. Nie każdy więc właściciel nieruchomości sąsiedniej a więc znajdującej się w pobliżu, nieopodal ma przymiot strony. Wynika to z faktu, że nie każda budowa będzie rodziła uprawnienie uczestniczenia w postępowaniu właściciela sąsiedniej nieruchomości. Kryterium oceny czy właściciel sąsiedniej nieruchomości jest stroną postępowania w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania, wynika z istnienia przesłanek z art. 28 kpa. Aktualnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie dominuje pogląd, że tylko przepis prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Podzielając ten pogląd należy stwierdzić, że podmiot ubiegający się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym musi wykazać interes prawny oparty na konkretnych przepisach prawa materialnego. Na żadnym etapie postępowania skarżący nie wskazał jaki konkretnie przepis prawa materialnego zostanie naruszony. W żadnym zaś wypadku nie zostanie naruszone jego prawo właściciela zarówno w zakresie dysponowania nieruchomością jak i sposobem jej zagospodarowania w sytuacji gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ustalenie we wstępnej fazie postępowania odwoławczego, że podmiot, który wniósł odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa uzasadnia wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 3 kpa. Wprawdzie w zaskarżonej decyzji organ nie przywołał tej podstawy prawnej, ale powyższe uchybienie nie ma istotnego wpływu na wynik postępowania i na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia. W tym zakresie nieuprawniony jest zarzut naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie decyzji SKO jest krótkie i faktycznie pobieżnie wyjaśnia przyczyny niedopuszczenia w charakterze strony odwołującego się A. M. ale biorąc pod rozwagę ,że w istocie wykonano polecenie sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku i precyzyjnie ustalono strony postępowania odwoławczego powyższe uchybienie zawarte w uzasadnieniu decyzji także nie wpływa na ocenę poprawności i zgodności z prawem wydanej decyzji. Reasumując Sąd nie znalazł podstaw uzasadniających wzruszenie zaskarżonej decyzji, ponieważ przy jej wydawania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy oraz w sposób prawidłowy zastosowano przepisy prawa materialnego. W tej sytuacji Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 ,poz.1270 / orzekł o oddaleniu skargi. /-/E. Brychcy /-/J. Szaniecka /-/A. Łaskarzewska kk