IV SA/Wa 152/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy - uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji - Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy postanowienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. (zwanego dalej Dyrektorem RDLP) z dnia [...] października 2005 r., odmawiające uzgodnienia projektów decyzji Burmistrza B. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegających na budowie budynków rekreacji indywidualnej we wsi K.. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że na wniosek S. M. Burmistrz Miasta B. wystąpił do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. o uzgodnienie projektów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na terenie działek o nr.: [...]. W projektach decyzji w pkt. 1 Rodzaj decyzji zapisano: "teren w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy B. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w B. z dnia [...] września 1991 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa O. Nr [...] z dnia [...].11.1992 r., który utracił moc z dniem [...].12.2003 r. jest terenem przeznaczonym do produkcji rolnej". Do akt sprawy dołączono dokumentację mapową, z której wynika, że na działce [...] występuje użytek leśny Ls IV i grunt zadrzewiony i zakrzewiony LzV, na działce [...] - użytek leśny Ls IV, działka [...] w całości stanowi użytek leśny. Dyrektor RDLP wystąpił do Burmistrza Miasta B. o przedłożenie zgody na przeznaczenie przedmiotowych działek na cele nieleśne w planach zagospodarowania przestrzennego, które utraciły moc.W odpowiedzi, Burmistrz B. poinformował, że posiada jedynie protokół z dnia 8 czerwca 1992 r. w którym zapisano uzgodnienia zmian w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Postanowieniami z dnia [...] października 2005 r. Dyrektor RDLP odmówił uzgodnienia projektów decyzji Burmistrza B. o ustalenie warunków zabudowy dla planowanych inwestycji na wskazanych przez inwestora działkach. Zażalenie na te postanowienia złożył S. M. podnosząc, że przedmiotowe działki zostały nabyte w 2001 r. zgodnie z zapisem w akcie notarialnym o przeznaczeniu ich pod zabudowę rekreacji ogólnodostępnej, a w dniu [...] grudnia 2001 r. Burmistrz B. wydał decyzję o warunkach zabudowy obejmującą m. in. przedmiotowe działki. Strona podniosła również, że w sąsiedztwie przedmiotowych działek zlokalizowanych jest kilkadziesiąt domków rekreacyjnych w lesie. Rozpatrując wskazane zażalenie organ II instancji w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2005 r., wskazał, że inwestycja polegająca na budowie budynku jednorodzinnego jest zmianą dotychczasowego zagospodarowania terenu (grunty rolne i leśne), o czym świadczy wystąpienie Burmistrza o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy do organu właściwego w sprawach ochrony gruntów leśnych - Dyrektora RDLP. Decydujące dla uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy jest istnienie lub brak zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Strona takiej zgody nie przedłożyła. Organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku, gdy teren nie wymaga m. in. uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych, albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa art. 88 ust. 1 ustawy. Wymóg zabudowy sąsiedniej jest tylko jednym z elementów łącznego spełnienia wszystkich pięciu warunków z art. 61 ust. 1 ustawy. Zatem Dyrektor Generalny Lasów Państwowych stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo odmówił uzgodnienia przedłożonych projektów decyzji. Omawiane postanowienie z dnia [...] grudnia 2005 r. stało się przedmiotem skargi S. M.. Skarżący podniósł, że działki nabył zgodnie z ofertą Skarbu Państwa o ich rekreacyjnym przeznaczeniu, nikt nie poinformował skarżącego o zmianie przeznaczenia gruntów. Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Burmistrz B. ustalił warunki zabudowy tego terenu, jednakże ze względu na brak środków finansowych, inwestycja nie została wówczas wykonana. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wniósł o oddalenie skargi, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, po.1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak również utrzymane nim w mocy trzy postanowienia organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Przedmiotem zaskarżonego postępowania jest odmowa uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów leśnych przedłożonych przez Burmistrza B. trzech projektów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wymaganego na podstawie art. 60 ust.1 w związku z art. 53 ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80 poz.717 ). Zgodnie ze wskazanymi przepisami decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt po uzgodnieniu m.in. z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Ponieważ przepisy określające wymóg uzgodnienia nie wskazują bezpośrednio jego merytorycznego zakresu, należy przyjąć, iż zakres ten wynika z regulacji prawnych określających wykorzystywanie przez organy administracji zadań związanych z ochroną gruntów rolnych i leśnych. Pojęcie gruntów rolnych i leśnych jak również ochrony gruntów leśnych definiują przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm. ), zgodnie z art.2 ust. 1 gruntami leśnymi w rozumieniu ustawy są grunty określane jako lasy w przepisach o lasach. Ochrona gruntów leśnych polega m.in. na ograniczaniu ich na cele nieleśne i nierolnicze, przy czym w ustawie przez inwestycję rozumie się budowę ( modernizację),które wymagają wyłączenia gruntów z produkcji leśnej. W tym kontekście przedmiotem rozstrzygnięcia organu uzgodnieniowego, wykonującego zadania z zakresu ochrony gruntów leśnych, w danym przypadku, są kwestie dotyczące możliwości realizacji przedsięwzięcia z punktu widzenia ochrony gruntów leśnych. Generalnie rolą organu uzgodnieniowego w niniejszej sprawie było zbadanie czy zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie, polegające na budowie budynków rekreacyjnych na wskazanych przez niego działkach powodowałoby konieczność wyłączenia terenu z produkcji leśnej, jak również ustalenia, czy konkretne działki podlegają wymogom wynikającym z przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W sprawie niniejszej - w ocenie Sądu - podjęte rozstrzygnięcie zapadło przedwcześnie, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności. Organ I instancji uznając, iż teren objęty zamierzeniem inwestycyjnym, stanowi las, powołał się na stosowne orzeczenie w ewidencji powszechnej. W aktach sprawy brak jest dokumentu, który by tę okoliczność potwierdzał, co w świetle zarzutów skarżącego, w szczególności w odniesieniu do działki w ew. [...], rodzi poważne wątpliwości co do przyjętej przez organy klasyfikacji gruntów. Kwestia ta wymaga jednoznacznego wyjaśnienia, zwłaszcza iż w aktach sprawy znajduje się ogłoszenie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa od której nabył skarżący przedmiotowe działki, w których mowa jest m.in. o gruntach oznaczonych jako orne i nieużytki. Również załącznik nr 2 do projektu decyzji, obejmujący wyniki analizy wskazuje, że część działki nr [...] obejmuje grunty oznaczone symbolem "Rz VI", na której, jak podnosi skarżący, zlokalizowany byłby budynek. Według skarżącego na działce tej las zajmuje tylko 0,15 ha, gdy tymczasem całkowita powierzchnia działki wynosi 0,88 ha. Należy zauważyć, iż w aktach sprawy zawarta jest mapa sporządzona przez geodetę A. W. , z której z kolei wynika, że działka nr [...] oznaczona jest w części symbolem "Ps" i "Ł". Wskazane wyżej braki w ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, stanowią w ocenie Sądu, takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Poza powyżej wskazanymi uchybieniami procesowymi, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowieniem narusza przepis z art.62 kpa. Należy bowiem zauważyć, że jednym orzeczeniem organ odwoławczy orzekł w trzech sprawach, w których organ pierwszoinstancyjny prowadził trzy odrębne postępowania zakończone trzema odrębnymi rozstrzygnięciami. Przepis art.62 kpa jest jedynym przepisem pozwalającym organowi na połączenie różnych spraw. Jednakże ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku postępowań dotyczących różnych stron. W niniejszej sprawie były to różne sprawy tyle, że z udziałem tej samej strony i każda z tych spraw dotyczyła innej działki, jak również odrębnego projektu decyzji o warunkach zabudowy i postępowania uzgodnieniowe wszczynane były odrębnymi wnioskami organu prowadzącego postępowanie główne. W tych okolicznościach brak było podstaw prawnych do rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy jednym orzeczeniem w trzech sprawach, co stanowi istotne uchybienie procesowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.