I SA/Wa 874/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch (spr.) asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2004r. [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz skarżącego R. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek R. W., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] o odmowie podjęcia postępowania odwoławczego zawieszonego postanowieniem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 1999 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 1998 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł na rzecz R. W. za szkody wyrządzone na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] i nr [...] położonej w N. Gmina S. oraz za utratę własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w Z., Gmina M. Od tej decyzji R. W. wniósł odwołanie do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Postanowieniem z dnia [...] marca 1999 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania R. W. do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] w postępowaniu wznowieniowym sprawy dotyczącej zezwolenia na przeprowadzenie przewodów [...], zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...]. W dniu 9 sierpnia 2004 r. R. W. złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania odwoławczego. Minister Infrastruktury pismem z dnia 13 sierpnia 2004 r. zwrócił się do Wojewody [...] o nadesłanie informacji w sprawie lub dokumentów potwierdzających ustanie przyczyny zawieszenia postępowania, a następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego wskazując, iż przyczyna zawieszenia postępowania nie ustała. R. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Infrastruktury wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 97 § 2 kpa gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji podejmie je na wniosek strony lub z urzędu. Z informacji uzyskanych od organu wojewódzkiego wynika, że postępowanie wznowieniowe przed Wojewodą [...] nie zostało zakończone . Skoro zatem nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania, to brak jest podstaw do jego podjęcia, w związku z czym Minister Infrastruktury utrzymał w mocy wydane uprzednio postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego je postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2004 r. Wskazał, że w 1995 roku dokonano wywłaszczenia części praw do nieruchomości położonych w N. oraz w Z., stanowiących jego własność, w następstwie czego Spółka E. S.A. wybudowała na tych nieruchomościach [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 1998 r. nr [...] ustalił odszkodowanie za szkody wyrządzone budową. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Po sześciu miesiącach Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wydał z urzędu postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego. W ciągu czterech lat postępowanie nie zostało podjęte. Wniosek zaś o podjęcie postępowania nie został uwzględniony. Postanowienie o odmowie podjęcia postępowania odwoławczego jest - zdaniem skarżącego - wadliwe ponieważ Minister Infrastruktury nie jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji ustalającej odszkodowanie, gdyż organem właściwym do orzekania o odszkodowaniu w pierwszej instancji nie był Wojewoda [...], a - zgodnie z art. 129 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 z poźn. zm.) - Starosta M. Minister Infrastruktury winien był więc uchylić decyzję wydaną przez organ niewłaściwy, a nie zawieszać postępowanie odwoławcze. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi. Przede wszystkim należy stwierdzić, że niezasadny jest podniesiony przez skarżącego zarzut niewłaściwości Wojewody [...] do wydania decyzji w sprawie odszkodowania, a w konsekwencji i Ministra Infrastruktury do rozpatrzenia odwołania od decyzji ustalającej odszkodowanie. Według art. 129 ustawy o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu obowiązującym w dniu 26 sierpnia 1998 r., tj. w dniu wydania przez Wojewodę [...] decyzji ustalającej odszkodowanie, organem właściwym do orzekania o odszkodowaniu w pierwszej instancji był wojewoda. Dokonując natomiast kontroli legalności zaskarżonego postanowienia poza granicami zarzutów skargi Sąd zważył, iż w niniejszej sprawie Minister Infrastruktury odmówił podjęcia, na wniosek R. W., postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia odszkodowania za "szkody wyrządzone na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] i nr [...] położonej w N. Gmina S. oraz za utratę własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w Z. Gmina M." z uwagi na to, że nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Przyczyną zaś zawieszenia postępowania odwoławczego jest, jak twierdzi organ, niezakończenie wznowionego przez Wojewodę [...] postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na przeprowadzenie przez przedmiotowe nieruchomości przewodów służących do przesyłania [...]. Zgodnie z art. 97 § 2 kpa organ administracji, który zawiesił postępowanie administracyjne podejmie je, na wniosek strony lub z urzędu, jeżeli ustała przyczyna zawieszenia. Przedmiotem oceny Sądu jest więc skontrolowanie, czy organ prawidłowo przyjął, iż brak jest podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania. Kontrola taka nie jest możliwa, ponieważ dokumenty przesłane Sądowi nie zawierają nawet wniosku R. W. o podjęcie zawieszonego postępowania odwoławczego. Brak jest postanowienia o zawieszeniu postępowania, z którego wynikałaby przyczyna zawieszenia, której trwanie, jak twierdzi organ, nie pozwala na podjęcie i zakończenie postępowania w sprawie odszkodowania. Zgodnie z przyjętą w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Zasadę tę wzmacnia przepis art. 77 kpa zobowiązujący organ do zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Za dowolne zatem należy uznać ustalenia faktyczne nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym. Sytuacja taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikają istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia stanu faktycznego, które nie mają potwierdzenia w przedstawionych Sądowi dokumentach. Odmowę podjęcia postępowania odwoławczego Minister Infrastruktury oparł na arbitralnym stwierdzeniu, że nie ustała przyczyna zawieszenia. Nadto samo określenie przez organ przedmiotu zawieszonego postępowania nie jest jasne, gdyż w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2004 r. jest mowa o postępowaniu w sprawie odszkodowania za szkody wyrządzone na nieruchomości położonej w N. Gmina S. oraz za utratę wartości nieruchomości położonej w Z., Gmina M., natomiast w zaskarżonym postanowieniu - o postępowaniu w sprawie odszkodowania za szkody wyrządzone na nieruchomości położonej w N. Gmina S. oraz za utratę własności nieruchomości położonej w Z., Gmina M. Brak akt sprawy nie pozwala na ustalenie podstawowych okoliczności stanu faktycznego sprawy. O uzupełnienie akt postępowania administracyjnego Sąd zwracał się do Ministra Infrastruktury kilkakrotnie, jednak bezskutecznie, bowiem w przesłanej w końcu Sądowi teczce zawierającej kopie rozmaitych dokumentów dotyczących sprawy zezwolenia udzielonego Spółce Akcyjnej S. nie ma dokumentów, o jakie zwracał się Sąd, przede wszystkim akt dotyczących sprawy odszkodowania za szkody wyrządzone przeprowadzeniem [...], w tym postanowienia o zawieszeniu postępowania odwoławczego w tej sprawie, którego bezpośrednio dotyczy zaskarżone postanowienie. Nie ma także pisma z dnia 13 sierpnia 2004 r., z jakim Minister Infrastruktury – jak twierdzi w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w sprawie nadesłania informacji lub dokumentów potwierdzających ustanie przyczyny zawieszenia. W przedstawionej sytuacji Sąd uznał, że stan materiału dowodowego sprawy świadczy o wadliwości postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego postanowienia. Nie upoważniało to Ministra Infrastruktury do rozstrzygnięcia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Należało zatem uznać, że doszło do naruszenia przepisów procesowych – art. 77 § 1 przez niezgromadzenie w wyczerpujący sposób pełnego materiału dokumentacyjnego, jak również naruszenia art. 80 w związku z art. 97 § 2 kpa wskutek dowolnego, nie popartego stosownymi dowodami, ustalenia, że nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania odszkodowawczego. Naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , postanowił jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.