II SA/Sz 115/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Protokolant Małgorzata Płocharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki nauki jazdy o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] zakazał wykonywania przez [...] Szkołę [...] [...] G. P. z siedzibą przy ul. [...] w [...], działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących [...]. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu [...] r. został zatrzymany do kontroli [...] o nr rej. [...] stanowiący własność G. P., [...]. Pojazdem kierowała [...] w obecności [...]. Do kontroli przedstawiono między innymi oryginał karty przeprowadzonych zajęć wystawionej przez Ośrodek Szkolenia w [...] [...] przy ul. [...] w [...], nr w rejestrze [...], pozycja [...], w którą zostały wpisane aktualnie przeprowadzane [...] zajęć praktycznych prowadzone przez [...], zatrudnioną w [...] G. P. przy ul. [...] w [...]. [...] nie figurowała w książce ewidencji osób szkolonych ośrodka jako osoba odbywająca szkolenie w tym ośrodku, nie został również wydany przez ten ośrodek dowód wpłaty. Potwierdzono w Starostwie [...] w [...] , że szkolenie kursantki w [...] ośrodku nie zostało przerwane oraz, że instruktor [...], nie była w tym okresie zatrudniona w Ośrodku [...] w [...]. Organ w toku prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdził również nieprawidłowości w dokumentacji zakończonego szkolenia na kat. [...], D. T. poz. w książce [...], szkolenia podstawowego rozpoczętego jednocześnie na obydwie kategorie. Z książki [...] i wydanego [...] wynika, że kursant rozpoczął szkolenie [...] r. które zakończył [...] r., odbył w trakcie szkolenia [...]zajęć teoretycznych. Natomiast w kartach przeprowadzonych zajęć, które założono osobno dla kat [...], zajęcia teoretyczne pokrywają się, tj. [...] zajęć w karcie na kat. [..] odbywa się w tych samych dniach i godzinach co szkolenie w karcie na kat.[..] , czyli fizycznie kursant brał udział tylko w [...] zajęć teoretycznych. Zgodnie § 9 ust. 2, pkt 1 programu szkolenia, w przypadku gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, wówczas liczba godzin zajęć teoretycznych ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. W tym przypadku kursant powinien odbyć minimum 50 godzin zajęć teoretycznych. Wbrew twierdzeniom zainteresowanego zawartym w piśmie z [...] r. istota problemu nie dotyczy wieloznaczności przepisu § 9 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r., lecz jego błędnego stosowania przez Pana G. P. Powołany przepis jest jednoznaczny i nie ma podstaw do przyjęcia, iż jego interpretacja może mieć charakter wieloznaczny. Organ I instancji uznał, że w obydwu przypadkach szkolenia przeprowadzono niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, a w przypadku D. T. wydano również zaświadczenie o ukończeniu szkolenia niezgodnie ze stanem faktycznym. Wyjaśnienie złożone po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem w sprawie, potwierdziło naruszenie określonych warunków szkolenia przez przedsiębiorcę, tłumacząc ich sporadyczność występowania i usunięcie nieprawidłowości przy następnych szkoleniach. W wyniku powyższych ustaleń organ rejestrowy stwierdził, iż przedsiębiorca dopuścił się rażącego naruszenia warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej. Od decyzji powyższej decyzji oraz wydanej w tym samym dniu decyzji o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej odwołał się G. P. , zarzucając: 1. Naruszenie § 1 ust. 6 programu szkolenia na kierowców lub motorniczych, stanowiącego załącznik numer 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów, poprzez zastosowanie tego przepisu do stanu faktycznego nie objętego hipotezą tego przepisu, a to do sytuacji kiedy kursantka [...] nie przerwała ani nie zakończyła szkolenia w Ośrodku [...] w [...], 2. Naruszenie przepisów postępowania, art. 77 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, wyrażające się w nieprzesłuchaniu [...] w charakterze świadka na okoliczność czy między świadkiem, a Ośrodkiem [...] w [...] istniała ustna umowa w przedmiocie przeprowadzenia dwóch godzin praktycznych jazdy po mieście z kursantką [...] , które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonych decyzji; 3. Naruszenie art 104 ust. 1 pkt 3, w zw. z ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ust. 1 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, wyrażające się w zastosowaniu tych norm, pomimo że strona nie była świadoma naruszania warunków wykonywania działalności gospodarczej, 4. Naruszenie przepisów postępowania, a to art. 77 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, wyrażające się w niezbadaniu, czy przypadek D. . jest przypadkiem odosobnionym, czy też strona podobny sposób szkolenia stosowała w wielu przypadkach, które to naruszenie ze względu na podstawę prawną decyzji miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji; 5. Naruszenie przepisów postępowania, z art. 80 Kpa, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, które to naruszenie ze względu na podstawę prawną decyzji, a to art. 104 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej miało istotny wpływ na treść zaskarżonych decyzji; 6. Naruszenie przepisów postępowania z art. 107 § 3 Kpa poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji, brak uzasadnienia podstawy prawnej i faktycznej decyzji w zakresie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej, brak uzasadnienia prawnego dla zastosowania art. 104 ust 2 pkt 1 ustawy w zakresie wykładni pojęcia "szkolenie niezgodne z obowiązującym programem nauczania". Zarzucając powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania administracyjnego w I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, lub uchylenie decyzji i orzeczenie zakazu wykonywania działalności regulowanej jedynie w zakresie zakazu prowadzenia jednoczesnego szkolenia na kategorię [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzja z dnia [...]r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 104 ust 1 pkt 3 i ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.) starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie jest szkolenie niezgodne z obowiązującym programem szkolenia, a także wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Prowadzeniem szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia jest niezrealizowanie "Programu szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych", zawartego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2001 r. Nr 150, póz. 1681 z późno zm.). Zgodnie z § 9 ust. 2, pkt 1 programu szkolenia, w przypadku gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, to liczba godzin zajęć teoretycznych ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. W przypadku, D. T., z uwagi na odbywanie jednocześnie kursu na kat. [...] prawa jazdy, kursant powinien odbyć co najmniej 50 godzin zajęć teoretycznych. Obowiązku tego jednakże nie dochowano, co strona sama przyznała w toku postępowania. Okoliczność ta wynika ze zgromadzonych akt sprawy, w których na kartach zajęć założonych osobno dla kategorii [...], zajęcia teoretyczne pokrywają się w ten sposób, że [...] godzin w karcie na kategorię [...] odbyło się w tych samych dniach i godzinach co na kat. [...], oznaczonych na odrębnej karcie, faktycznie zatem kursant brał udział tylko w 30 godzinach zajęć teoretycznych W tym przypadku, bezspornym jest, że miało miejsce prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, stanowiące rażące naruszenie warunków wykonywania działalności regulowanej. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy D. T. zdał egzamin z wynikiem pozytywnym. Niewłaściwe jest także interpretowanie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności jako naruszania wielokrotnego. Ustawodawca wyraźnie sprecyzował, że naruszenie warunków wykonywania działalności, jako naruszenie rażące daje podstawę do wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców. Rażącym jest niewątpliwie permanentne naruszanie warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, ale rażącym jest również już samo naruszanie warunków jasno określonych w przepisach prawa, a zatem działanie wyraźnie sprzeczne z ustanowionym porządkiem prawnym i jego normami. Takie normy stanowi "Program szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych", zawarty w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r., zaś organ I instancji w przeprowadzonym postępowaniu ich naruszenie wykazał. W zakresie zatrudnienia [...] w Ośrodku [...] w [...] stwierdzić należy, że zawarcie umowy zlecenia lub umowy o pracę mogło mieć miejsce w formie ustnej i na tej podstawie ww. przeprowadzała szkolenie [...] w dniu [...] r. Okoliczność ta nie została przez organ ustalona i przyjąć w tym zakresie należy wyjaśnienia strony zawarte w uzasadnieniu do odwołania. Powyższa decyzja została zaskarżona przez G. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jak również decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej [...] G. P. , zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie przepisów postępowania, a to art. 77 § 1, art. 78 w zw. z art. 75 § 1 Kpa, poprzez niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie oraz nieuwzględnienie żądania strony w przedmiocie dowodu z zeznań świadka D. T., które to zeznania mogły mieć istotne znaczenie dla sprawy; naruszenie przepisów postępowania, a to art. 80 Kpa, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności w nieuwzględnieniu wskazywanej przez stronę okoliczności, iż strona prowadziła dodatkowe zajęcia teoretyczne w zakresie technik kierowania pojazdem oraz czynności kontrolnoobsługowych przed przystąpieniem do szkolenia praktycznego, co nie było zaznaczane w karcie ząjęć, ale w rzeczywistości się odbywało, które to naruszenie mogło mieć istotne znaczenie dla sprawy, naruszenie prawa materialnego, a to art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez uznanie, iż skarżący dopuścił się rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, podczas gdy skarżący dopuścił się naruszenia najwyżej jednego z warunków wykonywania działalności a naruszenia tego nie można uznać za rażące; naruszenie prawa materialnego, a to art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 42 ust. 1 i 3 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez zastosowanie art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, mimo że skarżącemu nie można zarzucić winy w naruszeniu warunków wykonywania działalności regulowanej, podczas gdy zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej stanowi środek karny przewidziany prawem karnym (art. 39 pkt 3 Kodeksu karnego), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1) lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to rażące naruszenie art. 138 Kpa poprzez brak rozstrzygnięcia organu w przedmiocie odwołania w zakresie decyzji Prezydenta Miasta [...] o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej [...] G. P. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podniosło, że odwołanie w części dotyczącej decyzji z dnia [...] r. znak [...] o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej podlega odrębnemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Na wstępie należy zaznaczyć, że decyzja w przedmiocie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej została wydana jako odrębny akt i odwołanie od niej jest rozpatrywane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odrębnie, a więc zarzut dotyczący rażącego naruszenia w zaskarżonej decyzji art.138 Kpa poprzez brak rozstrzygnięcia w przedmiocie tej decyzji i art.145 § 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ), jest nieuzasadniony. W zaskarżonej decyzji organ uznał, że w przypadku D. T. miało miejsce prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia, a także wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, co stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności regulowanej. Z treści uzasadnienia wynika, że organ uznał powyższe naruszenie wykonywania warunków działalności regulowanej w zakresie dotyczącym D.T. za wystarczające do wydania decyzji o zakazie prowadzenia działalności, odstępując od nie do końca wyjaśnionych zarzutów odnośnie do zatrudnienia instruktora [...]w innym ośrodku szkolenia. Zgodnie z art.104 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 108, poz.908 z późn.zm. ) starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca: 1) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 103 ust. 6, niezgodne ze stanem faktycznym; 2) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie; 3) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Przepis art.104 ust.2 wskazuje także, iż rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest: 1) szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia; 2) wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Program szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych zawarty w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów ( Dz. U. Nr 150, poz.1681 z późn.zm. ) w § 9 ust.2 pkt 1 stanowi, iż gdy osoba rozpoczyna szkolenie jednocześnie w zakresie więcej niż jednej kategorii prawa jazdy, to określona w ust.1 pkt 1 liczba godzin zajęć teoretycznych ( nie mniej niż 30 godzin w zakresie kategorii A, A1, B, B1, T ) ulega zmniejszeniu o 10 przy każdej kolejnej kategorii. Przepis jest sformułowany w sposób jasny i jednoznaczny, stąd ustalenie liczby godzin zajęć teoretycznych dla osoby odbywającej jednocześnie szkolenie w zakresie dwóch kategorii ( A- 30 godzin i B 30 godzin – 10 = 20 godzin ) jest proste i nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Zgodnie z § 7 ww. rozporządzenia przeprowadzenie poszczególnych zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć, każdorazowo po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. Wymóg ten wprowadzony został w celu uniknięcia faktycznego zaniżania liczby wymaganych godzin szkolenia. W niniejszej sprawie na kartach przeprowadzonych zajęć (osobnej dla kategorii A i kategorii B) dotyczących szkolenia D. T. zarówno prowadzący szkolenie G. P., jak i osoba szkolona – D. T.i, poświadczyli własnoręcznymi podpisami datę, godziny rozpoczęcia i zakończenia szkolenia oraz liczbę godzin szkolenia. Oświadczyli więc, że szkolenia odbyły się w podanej dacie i godzinach. Daty te i godziny w obu kartach się pokrywają, a więc faktycznie kursant odbył szkolenie teoretyczne w obu kategoriach w wymiarze 30 godzin, nie zaś jak podano w wydanym zaświadczeniu w wymiarze 60 godzin. Art.104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który jest przepisem szczególnym w odniesieniu do art.71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U. Nr 173, poz.1807 z późn.zm. ), definiuje co należy rozumieć przez rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Jest nim prowadzenie szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia ( zawartym w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r.) oraz wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, a więc gdy zostało ono wydane pomimo, iż osoba nie odbyła wymaganego programem szkolenia lub nie posiada wiedzy lub umiejętności określonych w charakterystyce absolwenta kursu. Dla uznania, że doszło do rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wystarczające jest stwierdzenie jednorazowego faktu szkolenia niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia lub jednorazowego wydania niezgodnego ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu kursu. Przy zaistnieniu takich przypadków wydanie przez organ zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców jest obowiązkowe. Organy administracji publicznej prawidłowo rozstrzygnęły sprawę na drodze postępowania administracyjnego i zakwalifikowały stwierdzone uchybienia jako rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, a tym samym zarzut naruszenia art.104 ustawy Prawo o ruchu drogowym, art.71 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art.42 ust.1 i 3 w związku z art.8 ust.1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest bezpodstawny. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący. Skarżący zarzuca, iż organ nie uwzględnił złożonych przez niego wyjaśnień, iż w przypadku D. T. faktycznie ilość godzin zajęć teoretycznych była znacznie większa niż 30 godzin uwidocznionych w karcie szkolenia, a także, iż na tę okoliczność nie dokonał wnioskowanego przesłuchania D. T. Jakkolwiek uchybieniem organu jest, iż w zaskarżonej decyzji nie ustosunkował się do powyższego wniosku dowodowego i wyjaśnień skarżącego, to jednak, zdaniem składu orzekającego, powyższe naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy. Skarżący jako osoba prowadząca ośrodek szkolenia kierowców winien znać i stosować obowiązujące w tym zakresie przepisy, a przede wszystkim program szkolenia kierowców. Ze złożonych przez skarżącego wyjaśnień wynika niewłaściwe rozumienie i stosowanie tych przepisów. Oświadczenie, czy zeznanie, zaprzeczające dokonanym wpisom w karcie przeprowadzonych zajęć przez osoby bezpośrednio zainteresowane wynikiem postępowania nadzorczego, nie może stanowić podstawy zakwestionowania dowodu jakim jest – sporządzona zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury – karta przeprowadzonych zajęć, stanowiąca podstawę wydania zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjnych w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.