II SA/Lu 458/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca),, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie. II SA/Lu 458/06 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] odmówił S. O. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nakazującej rozbiórkę ogrodzenia działki numer 737 w K. J., usytuowanego od strony rzeki N. Ustalił, że decyzja organu pierwszej instancji z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie odwołania została wysłana S. O. za pośrednictwem poczty. Adresat był nieobecny. Nie było możliwości dokonania doręczenia w trybie art. 42 k.p.a. i art. 43 k.p.a. wobec tego doręczenia dokonano w trybie art. 44 k.p.a. Korespondencja była dwukrotnie awizowana poczynając od 23 grudnia 2005 r. Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. skutek doręczenia następuje z upływem czternastu dni od pierwszego zawiadomienia. W sprawie niniejszej termin ten upłynął z dniem 6 stycznia 2006 r. Czternastodniowy termin na złożenie odwołania, przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. zakończył bieg z dniem 20 stycznia 2006 r. Z treścią decyzji organu pierwszej instancji S. O. zapoznał się w siedzibie organu 21 lutego 2006 r. Odwołanie złożył w dniu 24 lutego 2006 r. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 58 k.p.a. przywrócić termin można tylko w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Chodzi o przeszkodę o charakterze obiektywnym, trwającą przez cały czas biegu terminu dla dokonania czynności. Natomiast w swym postępowaniu zainteresowany musi wykazać się należytą starannością. Brak skrzynki listowej jest niedopatrzeniem samego zainteresowanego. Korespondencja kierowana była na prawidłowy adres. Okres jej złożenia w urzędzie pocztowym był dłuższy niż ustawowo wymagane czternaście dni. Organ odmówił wiarygodności twierdzeniom S. O. o chorobie na przełomie lat 2005-2006, kiedy to miał pozostawać w odludnym miejscu zamieszkania. W rezultacie nie podzielał stanowiska S. O. o naruszeniu trybu doręczenia z art. 44 k.p.a. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę złożył S. O. Żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zarzucił zaniechanie doręczenia w sposób przewidziany w art. 42 k.p.a. i art. 43 k.p.a., na potwierdzenie czego przedstawił pisemne oświadczenie sąsiada. Zawiadomienie o pozostawieniu korespondencji w urzędzie pocztowym nie zawierało wymaganych ustawowo informacji. W szczególności nie określało terminu do jej odbioru. Dla wykazania nieprawidłowości w dokonywaniu doręczeń skarżący przedstawiał dodatkowo inne pozostawiane mu zawiadomienia o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu wraz z jego faktyczną i prawną argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne kontrolują legalność działalności organów administracji publicznej. Zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu. Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania została oparta na wadliwym zastosowaniu przepisów o doręczeniach w postępowaniu administracyjnym. Przeprowadzony tryb doręczenia decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów z art. 44 k.p.a. Przesyłka w tej sprawie miała numer 29320. Przedstawione do akt pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru korespondencji w urzędzie pocztowym zostało dokonane w dniu 23 grudnia 2005 r. Wbrew wymogowi z art. 44 § 2 k.p.a. nie zawierało informacji, że po odbiór przesyłki można się zgłosić w urzędzie pocztowym w terminie siedmiu dni od daty pozostawienia zawiadomienia. Z adnotacji doręczyciela na zwróconej organowi korespondencji wynika, że drugie zawiadomienie zostało pozostawione w dniu 2 stycznia 2006 r. Nieodebraną korespondencję następnie zwrócono organowi w dacie 9 stycznia 2006 r., jako nie podjętą w terminie. W przypadku drugiego zawiadomienia nie upłynął ponownie termin siedmiu dni na odbiór korespondencji. Unormowanie art. 44 § 3 k.p.a. stanowi, że w razie niepodjęcia przesyłki w terminie zakreślonym w pierwszym zawiadomieniu, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia. Przepisy art. 44 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 k.p.a. należy stosować w ścisłym związku. Regulacja tej treści nakłada na pocztę obowiązek dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym. Każdorazowo termin na jej odbiór ma wynosić siedem dni. Będzie to łącznie termin czternastu dni od pozostawienia pierwszego zawiadomienia, gdy poczta działać będzie bez zwłoki, to jest, gdy drugie zawiadomienie o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym nastąpi bezpośrednio po upływie terminu wskazanego w pierwszym zawiadomieniu. Natomiast odstęp czasu między kolejnymi zawiadomieniami nie może skracać adresatowi terminu na odbiór przesyłki, który łącznie musi wynosić czternaście dni. W tych okolicznościach doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów z art. 44 § 1 pkt 1 , § 2 i § 3 k.p.a. W rezultacie nie mogło wywołać skutku przewidzianego w art. 44 § 4 k.p.a. Organ winien prawidłowo ustalić wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, od kiedy należy liczyć bieg terminu na złożenie odwołania. Dopiero wówczas można będzie ocenić czy skarżący przekroczył ustawowy termin do wniesienia odwołania i zasadność rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu. Z tych względów na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.