III SA/Kr 341/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Dąbek Po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na działanie Dyrektora Szpitala [...] SPZOZ w [...] postanawia skargę odrzucić. Pismem datowanym dnia [...].12.2004r. Z. B. wniósł do Dyrektora Szpitala [...] w [...] skargę na czynność i bezczynność personelu medycznego oddziału chirurgii ogólnej wobec pacjentki Z. B. Jako podstawę prawną powołał art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na to pismo, pismem datowanym dnia [...].01.2005r. Z-ca Dyrektora Szpitala [...] w [...] udzielił Z. B. wyjaśnień. Pismem datowanym dnia [...].02.2005r. Z. B. wezwał Dyrektora Szpitala [...] w [...] o usunięcie naruszenia prawa poprzez przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji przez organ właściwy. Zarzucił, że odpowiedź dyrektora była pismem a nie decyzją oraz że pismo to nie jest umocowane prawnie (art. 238 kpa), jak również przypomniał o treści art. 304 kpk. Pismem datowanym dnia [...].02.2005r. Z. B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Dyrektora Szpitala [...] w [...], polegającą na niedostosowaniu się do art. 227 kpa w związku z art. 229 pkt 6, w związku z art. 231 w związku art . 236 i w związku z art. 238.1 i w związku z art. 240 w związku z art. 237.1 w związku art. 35-38 i w związku z art. 304.1 i 2 kpk. Na podstawie art. 54.1 w związku art. 50.1 p.p.s.a. wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności dyrektora szpitala odpowiadającego pismami zamiast decyzją lub zamiast skierowania sprawy organom ścigania oraz po uwzględnieniu skargi na podstawie art. 146.1 i 2, w oparciu o przepis art. 3. 2 pkt 4 p.p.s.a. o zobowiązanie dyrektora szpitala do zastosowania się do przepisów prawa tj. wydania decyzji lub postępowania zgodnie z treścią art. 231 kpa. Wniósł również o zasądzenie kosztów i przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szpitala [...] w [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 §1 pkt ustawy ppsa, ponieważ sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia kończące w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie , lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone niniejszą skargą czynności Dyrektora Szpitala [...] w [...] pozostają poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy w kognicji sądu administracyjnego. Udzielona skarżącemu odpowiedź nie jest ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z ów prawa". Pozostaje zatem poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z wyraźnym brzmieniem przepisów tj. art. 19a ustawy z 30 sierpnia I991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 91, póz. 408 z późn. zm.) oraz ugruntowanym już poglądem prawnym (por. m.in. M. Kolasiński, "Ochrona dóbr osobistych w prawie medycznym", PiM 2002, /11/35 oraz J. Jończyk, "Naprawienie szkody (krzywdy) pacjenta w związku z ubezpieczeniem zdrowotnym", PS 2003/9/32), roszczenie zadośćuczynienia z tytułu naruszenia praw pacjenta wynikających z art. 18 i 19 cytowanej ustawy może być dochodzone na drodze postępowania cywilnego. Jedynie odniesieniu do prawa pacjenta zakładu opieki zdrowotnej do udostępnienia mu dokumentacji medycznej zbiorczej prowadzonej przez zakład, w zakresie dotyczącym jego osoby, wynikającego z art. 18 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy prezentowany jest w orzecznictwie że w razie odmowy uznania tego uprawnienia przez zakład pacjentowi przysługuje skargi do sądu administracyjnego (wyrok 7 sędziów NSA z 19.05.2003r., OSA 1/3, ONSA 2003/4/114, z glosą aprobującą B. Adamiak w OSP 2003/11/136 oraz ą częściowo krytyczną U. Drozdowskiej w PS 2004/11 -121173). Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Dyrektora Szpitala [...] w [...] nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na iwie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie jedynie można dodać, że nawet uwzględniając intencje skarżącego ranią swych działań w kategoriach postępowania w ramach działu VIII kpa, co skarżący sam akcentuje opierając swoje pismo-skargę z dnia 31.12.2004r.na treści art. 227 kpa, a w kolejnych pismach potwierdza, zarówno bowiem w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa jak i w skardze do sądu powołuje się na przepisy z działu VIII kpa Skargi i wnioski", niniejsza skarga pozostawałaby poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Istotą bowiem uregulowanych w dziale VIII kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze Uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną -zawiadomieniem (por wyrok NSA z l grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego -komentarz", Zakamycze 2000, str. 1025). A zatem rozstrzygniecie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej - zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.