II SA/Kr 2977/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 26 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2002 r., nr [...] w przedmiocie dostarczenia ekspertyzy technicznej I uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane, III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. K. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego wszczął postępowanie na wniosek L. J. właściciela działki nr [...]. Przedmiotem postępowania było zbadanie legalności budowy zbiornika na nieczystości płynne o poj. około 15 m i płyty do składowania obornika na działce nr [...] w K.. W ramach przeprowadzonego postępowania organ I instancji przeprowadził oględziny i stwierdził, że na przedmiotowej działce znajduje się, szambo w budowie, dół gnilny oraz ustęp wykonany z desek, szambo zbierające odpływ ze zlewu oraz wód z piwnicy (akta administracyjne sprawy, tom I, karta nr 21). Ustalono, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: bezodpływowy zbiornik na nieczystości oraz gnojownik zostało umorzone decyzją z dnia [...].03.2000 r. wydaną przez Burmistrza Miasta K., ponieważ budowa szczelnych zbiorników na ścieki o pojemności do 25 m3 nie wymaga pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].02.2001 r. znak: [...] odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę zbiornika na nieczystości płynne (szamba) wraz ze studzienkami rewizyjnym i studzienką chłonną oraz płyty do składowania obornika. Od tej decyzji wniesiono odwołanie i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].11.2001 r. znak: [...] uchylił skarżoną decyzję w całości i przekazał spraw do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ze względu na niewłaściwy tryb postępowania. Ponownie prowadząc postępowanie wyjaśniające w sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego postanowieniem z dnia [...].02.2002 r. znak: [...] nałożył obowiązek na J. i J. K., zam. C. [...] jako współwłaścicieli działki nr [...] w zakresie dostarczenia do Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. ekspertyzy zawierającej: a) propozycję zmniejszenia zbiornika na nieczystości ciekłe wybudowanego na działce nr [...] w K. - C. do rozmiarów, wynikiem których zostanie uzyskana pojemność nie przekraczająca 10 m3, z uwzględnieniem aktualnych rozwiązań technicznych i materiałowych, spełniających warunek szczelności; b) zbadania prawidłowości, rozwoju wbudowanych rur (również na odcinkach między studzienkami) i szczelności wykonanych przyłączy kanalizacyjnych od budynków mieszkalnych nr [...] i [...] do wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, biegnących poprzez studzienki rewizyjne; c) zbadania prawidłowości wykonania studzienki chłonnej do gromadzenia wód opadowych i służącej odwodnieniu piwnic budynku mieszkalnego nr [...] z ustaleniem czy studzienka ta posiada dopływ i odpływ. Zaznaczono, że opracowanie to powinno zawierać konkretne wnioski i zalecenia usunięcia ewentualnych wad, zagrożeń i nieprawidłowości i wyznaczono termin jej wykonania do [...] kwietnia 2002 r. W uzasadnieniu podniesiono, że inwestor - J. i J. K. zgłosili w dniu [...].03.2000 r. zamiar wybudowania szamba na nieczystości ciekłe o pojemności 15 m oraz płyty pod obornik o wymiarach 2 m. x 3 m. na działce w odległości 3,5 metra od budynku mieszkalnego nr [...] oraz 5 m. od granicy z działką L. J.. W tym miejscu posadowienia zbiornik na nieczystości ciekłe nie spełniał wymogów wynikających z § 36 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm.). W związku z tym istniała konieczność zbadania i ustalenia, czy jest możliwe doprowadzenie zbiornika do zgodności z prawem poprzez jego przebudowanie i wyeliminowanie ewentualnych nieprawidłowości. Organ I-instancji podniósł, iż L. J. wskazał na nieszczelność przyłącza kanalizacyjnego co powoduje rozsączanie nieczystości do gruntu. Stanowi to zagrożenie dla środowiska oraz powoduje zanieczyszczenie studni wody pitnej na działce L. J.. Zdaniem L. J. studzienka chłonna usytuowana w odległości ok. 0,7 metra od granicy z jego działką nie służy do odwodnienia piwnicy budynku nr [...], ale do odprowadzania nieczystości do pobliskiej rzeki przez dodatkową istniejącą kanalizację biegnącą przez działkę M. G., a w przyszłości będzie stanowić dół chłonny podłączony do nowo wybudowanego szamba. Postanowienie to doręczono J. i J. K. w dniu [...].02.2002 r., którzy dnia 1 marca 2002 r. wnieśli na nie zażalenie, zwracając się z prośbą o pozostawienie istniejących urządzeń na ich działce. Do zażalenia dołączono ekspertyzę techniczną dotyczącą wybudowanego szamba wraz z instalacją doprowadzającą ścieki do szamba z budynków nr [...] i [...] położonych na działce nr [...] w K.; decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].05.2000 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I-instancji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą budowa zbiornika na ścieki sanitarne. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 10.10.2002 r. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie orzekł w ten sposób, że ustalił termin wykonania tego obowiązku na dzień [...].11.2002 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I-instancji uczynił zadość przepisom ustawy Prawo budowlane, jednak ze względu na nieaktualny termin nałożonego obowiązku organ odwoławczy zreformował skarżone postanowienie w tym zakresie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo, ponieważ art. 81 c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane daje prawo organowi nadzoru budowlanego do nałożenia na inwestora obowiązku dostarczenia oceny technicznej bądź ekspertyzy, gdy w trakcie postępowania zaszły zgodnie z dyspozycją wyżej powołanego artykułu uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Wybudowane szambo stwarza w tej sprawie powstanie uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót budowlanych. Ponieważ istnieje niezgodność lokalizacji szamba z § 36 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, uzasadnionym było ustalenie czy jest możliwe doprowadzenie przedmiotowego szamba do stanu zgodnego z prawem i stąd nałożenie na inwestora obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej skarżonym postanowieniem ma na celu wyjaśnienie powyższej kwestii. W zależności od wniosków i zaleceń zawartych w dostarczonej przez inwestora ekspertyzie organ nadzoru budowlanego w dalszym toku postępowania może nakazać wykonanie określonych czynności mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem lub nakaże jego rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. l pkt l ustawy Prawa budowlanego. Organem właściwym do ustalenia pozostawienia przedmiotowego szamba jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, bo stanowiłoby to naruszenie zasady dwuinstancyjności. Właściwym w kwestii oceny przedmiotowej ekspertyzy jest organ I instancji, który nałoży obowiązek na inwestora niniejszym postanowieniem dostarczenia dokumentów istotnych dla sprawy. Postanowienie to otrzymali J. i J. K. w dniu [...].10.2002 r. i dnia [...].11.2002 r. wnieśli na nie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia jako nie wnoszącego niczego do sprawy i zasądzenia kosztów według norm przypisanych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że między nimi a L. J. trwa konflikt od 1997 r. Przedstawiono przebieg postępowania w tej sprawie. Zarzucono organowi odwoławczemu, że nie uwzględnił ekspertyzy dołączonej do zażalenia, która została sporządzona zgodnie z postawieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].02.2002 r. Ponowne domaganie się ekspertyzy narazi jedynie skarżących na kolejne wydatki i jest niezasadne. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący J. K. i J. K. dnia [...] listopada 2002 r. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2002 r. Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W tej sprawie organy administracji prowadząc postępowanie dopuściły się istotnych błędów tak w zakresie stosowania prawa proceduralnego (k.p.a.) jak i przepisów prawa materialnego (Prawa budowlanego). Postępowanie administracyjne obejmuje sprawę administracyjną, której granice wyznacza bądź wniosek strony lub też określa je organ prowadzący postępowanie z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie wnioskodawca zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu K. (dalej w skrócie PINB) z wnioskiem o zbadanie zgodności z prawem wybudowania zbiornika na nieczystości płynne o poj. około 15 m3 i płyty do składowania obornika na działce nr [...] w K.. Natomiast PINB postanowieniem z dnia [...].02.2002 r. znak: [...] nałożył na skarżących obowiązek w postaci dostarczenia, na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. ekspertyzy zawierającej: a) propozycję zmniejszenia zbiornika na nieczystości ciekłe wybudowanego na działce do rozmiarów o pojemności nie przekraczającej 10 m , z uwzględnieniem aktualnych rozwiązań technicznych i materiałowych, spełniających warunek szczelności; b) zbadania prawidłowości, rozwoju wbudowanych rur (również na odcinkach między studzienkami) i szczelności wykonanych przyłączy kanalizacyjnych od budynków mieszkalnych nr [...] i [...] do wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, biegnących poprzez studzienki rewizyjne; oraz zbadania prawidłowości wykonania studzienki chłonnej do gromadzenia wód opadowych i służącej odwodnieniu piwnic budynku mieszkalnego nr [...] z ustaleniem czy studzienka ta posiada dopływ i odpływ. Takie rozstrzygnięcie sprawy w ogóle nie odnosi się do ustalenia legalności bądź braku legalności tych obiektów, które zawarł w swoim wniosku wnioskodawca. Żądanie zawarte we wniosku L. J. nie dotyczyło badania szczelności bądź prawidłowości stanu technicznego zbiornika na nieczystości ciekłe bądź szczelności wbudowania rur. Stąd należy wnioskować, że organ I-instancji zaniechał zbadania zgodności z prawem wybudowania zbiornika na nieczystości płynne o poj. około 15 m i płyty do składowania obornika, skupił zaś swoje postępowanie na ustaleniu dopuszczalności zmniejszenia wielkości (objętości) istniejącego zbiornika na nieczystości płynne i zbadania prawidłowości i szczelności wbudowanych rur i przyłączy kanalizacyjnych od budynków mieszkalnych do wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe oraz prawidłowości wykonania studzienki chłonnej do gromadzenia wód opadowych i służącej odwodnieniu piwnic budynku. Należy przy tym zauważyć, że zakres rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu organu odwoławczego i poprzedzającym go postanowieniu organu I-instancji przekracza zakres żądania zawartego we wniosku. Postanowienie PINB i utrzymujące to postanowienie w mocy postanowienie organu odwoławczego nie rozstrzyga, czy przeprowadzono prace budowlane dotyczące wybudowanych urządzeń zgodnie z prawem. Obowiązkiem organów administracji było przede wszystkim ustalenie, kiedy nastąpiło wybudowanie tych urządzeń i stosownie do tego należało zastosować właściwe przepisy prawa budowlanego regulujące legalność ich wybudowanych. Kontrolując postanowienie I-instancyjne Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie WINB) oparł swoje rozstrzygnięcie o treść art. 81c ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Organ odwoławczy dokonał oceny tylko co do prawidłowości rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia z uwagi na zamieszczoną w postanowieniu I-instancyjnym podstawę prawną prawa materialnego. Pominięto badanie prawidłowości bądź zasadności zastosowania podstawy prawnej przez PINB ze względu na treść żądania strony wszczynającego to postępowanie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy administracji błędnie zastosowały art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym artykułem organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Podstawą zastosowania powołanego art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego jest powstanie uzasadnionych wątpliwości co do bądź jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych bądź też stanu technicznego obiektu budowlanego. Powstanie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego danego obiektu nie może wynikać jedynie z oświadczenia wnioskodawcy - L. J.. Ustawodawca w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego posłużył się konstrukcją tzw. "uznania administracyjnego", co oznacza, że przyznano organom administracji prawo do rozstrzygnięcia sposobu załatwienia danej sprawy w drodze odmiennych merytorycznie rozstrzygnięć. Zastosowanie jednej z możliwości, na jakie pozwala dany przepis, uzależnione jest od szczegółowego wykazania zasadności dokonanego przez organ wyboru. Innym słowy, skoro ustawodawca wskazał, iż organ "może" nałożyć obowiązek sporządzenia ocen i ekspertyz przez zobowiązanego w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego danego obiektu, to tym samym zobowiązał organ do szczegółowego wykazania, iż w danej sprawie zaistniała sytuacja wskazująca na powstanie "uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego" i organ decyduje się na nałożenie tego obowiązku. Gdyby samo oświadczenie którejkolwiek ze stron, w żaden sposób nie potwierdzone czynnościami dowodowymi organu było wystarczająca przesłanka do obligatoryjnego nakładania obowiązku sporządzenia opinii bądź ekspertyzy co do stanu technicznego takiego budynku - ustawodawca dałby temu wyraz w art. 81c ust. 2 lub innym artykule tej ustawy. Takiej jednak regulacji nie zawiera ta ustawa. W tej sprawie organy administracji w ogóle nie odniosły się ani co do jakości materiałów budowlanych zastosowanych przy budowie zbiornika na nieczystości lub jego lub stanu technicznego, ani jakości użytych materiałów budowlanych lub wykonanych robót budowlanych co do pozostałych urządzeń. W żadnym zakresie nie spełniona została hipoteza art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego i w tej sprawie nie można uznać za spełnienie tej hipotezy poprzez oświadczenie sąsiada, wskazujące na nieszczelność rur odprowadzających nieczystości lub inne materiały ciekłe. Powołany artykuł 81c ust. 2 Prawa budowlanego obciąża obowiązkiem wykazania uzasadnionych wątpliwości organy administracji. W tym zakresie nie można było jedynie oprzeć się na twierdzeniu strony mającej przeciwny interes wobec skarżących w sposobie zakończenia postępowania. Jeszcze raz należy wyraźnie wskazać, że nie jest wystarczającym dowodem na niewłaściwą jakość użytych materiałów budowlanych lub wykonanych prac oświadczenie jednej ze stron (L. J.) o nieszczelności przyłącza kanalizacyjnego. Jeżeli organy administracji w tej sprawie zamierzały nałożyć obowiązki w trybie art. 8lc ust. 2 Prawa budowlanego, to same organy musiały wykazać spełnienie przesłanek wynikających z tego artykułu. Zupełnie niezrozumiałym było nałożenie w trybie art. 8lc ust. 2 Prawa budowlanego obowiązku przedłożenia ekspertyzy co do propozycji zmniejszenia zbiornika na nieczystości ciekłe. Art. 81 c ust. 2 ww. ustawy nie daje podstaw do nałożenia takiego obowiązku, organy bowiem nie wykazały, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do jakości materiałów budowlanych użytych do budowy tego zbiornika lub jakości robót budowlanych prowadzonych w związku z jego budową. Organ odwoławczy nieprawidłowo rozpatrzył dowody dołączone do zażalenia na postanowienie organu I-instancji. Skarżący wraz z wniesieniem zażalenia przedłożyli opinię techniczną dotyczącą spełnienia obowiązków wynikających z postanowienia PINB. Pomijając dopuszczalność nałożenia tych obowiązków (w ocenie Sądu w tej sprawie nie było podstaw na podstawie tak zgromadzonych dowodów do nakładania tych obowiązków) należy stwierdzić, iż organ odwoławczy nie mógł uznać, że skarżący nie sporządzili żadnej opinii, ponieważ zamiast przedłożenia jej do PINB, przedłożyli do WINB. Takie działanie narusza treść art. 65 § l k.p.a. - organ odwoławczy powinien ekspertyzę przekazać organowi I-instancji. Nie można uznać przedłożonej ekspertyzy technicznej za błędną tylko dlatego, że strona przedkłada ją zamiast do organu I-instancji, organowi II-instancji. Takie postępowanie w oczywisty sposób narusza zasadę pogłębiania zaufania do organów administracji (art. 8 k.p.a.). Dlatego w tym zakresie należy przyznać rację skarżącym, iż postanowienie organu odwoławczego w istocie oznacza obowiązek poniesienia kosztów na sporządzenie nowej ekspertyzy, skoro już jedna ekspertyza została sporządzona. Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organy administracji naruszyły zarówno przepisy prawa materialnego - art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, polegające na braku jakiegokolwiek uzasadnienia wystąpienia w tej sprawie przesłanek zastosowania tego artykułu, jak również przepisy prawa proceduralnego - art. 8 k.p.a., art. 61 k.p.a. oraz art. 77 § l k.p.a. W szczególności organy administracji nie zebrały całego materiału dowodowego i rozstrzygnęły sprawę w przedmiocie odmiennym od wniosku strony. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpatrując sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien przeprowadzić ponownie postępowanie wyjaśniające co do żądania zawartego we wniosku L. J., ewentualnie wystąpić o uzupełnienie tego wniosku bądź z urzędu wszcząć postępowanie do pozostałych obiektów bądź urządzeń, które zamierza objąć postępowaniem. Postępowanie, przy ustaleniu, że dotyczy ono innych robót budowlanych niż budowa obiektu budowlanego i jednocześnie wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia, powinno być prowadzone na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § l pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 152 P.p.s.a. sąd administracyjny w razie uwzględnienia skargi w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 152 P.p.s.a., stanowi element wyroku uwzględniającego skargę. Ponieważ wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego nie jest prawomocny, stąd nie wywołuje on skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności. W tej sytuacji niezbędne jest, aby Sąd określił, czy i w jakim zakresie akt lub czynność mogą być wykonane. Stosownie do tego w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnął w wyroku o nie wykonywaniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2002 r. Takie rozstrzygniecie skutkuje bowiem tym, że postanowienie to nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jego rozstrzygnięcia, już od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający to postanowienie nie jest jeszcze prawomocny. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej od organu, który wydał zaskarżone postanowienie, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę uiszczonego przez skarżącą wpisu.