VII SA/Wa 897/06
WyrokWSA w Warszawie2006-07-19
Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Wojciech Mazur, Jolanta Zdanowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy praktyka zawodowa odbyta pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej jest praktyką odbytą pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane dla osoby ubiegającej się o uprawnienia w specjalności architektonicznej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że praktyka zawodowa odbyta pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej nie jest praktyką odbytą pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane dla osoby ubiegającej się o uprawnienia w specjalności architektonicznej. Kluczowe jest, aby osoba nadzorująca praktykę posiadała uprawnienia w tej samej specjalności, o którą ubiega się praktykant. Inna interpretacja art. 14 ust. 4 Prawa budowlanego byłaby wadliwa.Stan faktyczny
Skarżąca B. O. ubiegała się o nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. Odmówiono jej nadania uprawnień, ponieważ praktykę odbyła pod nadzorem osób posiadających uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, a nie architektonicznej. Organy administracji uznały, że nie spełnia to wymogu odbycia praktyki pod kierownictwem osoby posiadającej "odpowiednie uprawnienia budowlane". Skarżąca wniosła skargę, argumentując, że posiadanie uprawnień konstrukcyjno-budowlanych przez nadzorującego jest wystarczające.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę B. O.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych skargę oddala.
VII SA/Wa 897/06
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] października 2004 r. [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej jako k.p.a.) w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. nr 5, poz. 42 ze zm. dalej jako ustawa o samorządach) i w zw. z § 8 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. z 1995 r. nr 8, poz. 38 ze zm. dalej jako rozporządzenie) oraz § 9.2 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych po rozpatrzeniu wniosku B. O. odmówiła wnioskodawczyni nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż wobec posiadania przez wnioskodawczynię uprawnień w zakresie projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej zobowiązana była odbyć praktykę wyłącznie w rozmiarze jednego roku w związku z wcześniejszym odbyciem rocznej praktyki na budowie. Wnioskodawczyni złożyła dokumenty potwierdzające odbycie praktyki, jednakże pod nadzorem osób, które nie posiadały odpowiednich uprawnień a mianowicie nadzorujący praktykę M. K., P. K. oraz J. S. posiadają uprawnienia budowlane upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno budowlanej. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 6 rozporządzenia osoba nadzorująca praktykę projektową powinna posiadać uprawnienia budowlane bez ograniczeń w danej specjalności.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 138§ 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. oraz art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządach po rozpatrzeniu odwołania B. O. utrzymała w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, iż praktyka zawodowa odbyta przez wnioskodawczynię nie spełnia warunku określonego w art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm. dalej jako Prawo budowlane) a mianowicie nie została odbyta pod kierunkiem osoby mającej "odpowiednie uprawnienia budowlane". Wnioskodawczyni odbyła praktykę pod nadzorem osób mających uprawnienia o specjalności konstrukcyjno-budowlanej a nie specjalności architektonicznej, o którą ubiega się wnioskodawczyni. Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska wnioskodawczyni, iż w przedmiotowej sprawie § 6 ust. 6 rozporządzenia nie ma zastosowania, ale wobec powyższej argumentacji to uchybienie nie ma znaczenia. Także powoływanie się przez wnioskodawczynię na treść § 4 ust. rozporządzenia nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, gdyż przepis ten upoważnia osoby posiadające uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej do kierowania całością budowy, a więc również do kierowania robotami konstrukcyjno - budowlanymi. Na podstawie tego przepisu można przyjąć, iż osoby legitymujące się uprawnieniami budowlanymi do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej posiadają "odpowiednie uprawnienia budowlane" do kierowania praktyką osób, które ubiegają się o uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno - budowlanej, interpretacja odwrotna jest niedopuszczalna. Wobec odbycia przez wnioskodawczynię praktyki pod kierunkiem osób, które posiadały uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno budowlanej nie zachodzą warunki przewidziane a w art. 14 ust. 4 Prawa budowlanego a więc odbycia praktyki pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyła B. O. zarzucając: niewłaściwą interpretację art. 14 ust. 4 Prawa budowlanego, błędne rozpatrzenie stanu faktycznego poprzez uznanie odbytej praktyki budowlanej jako prac pełnionych na wykonywaniu funkcji asystenta inspektora nadzoru a nie zastępcy kierownika budowy wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż skarżąca odbyła wymaganą praktykę pod nadzorem kierownika budowy (posiadającym uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej), to oznacza to, iż odbyła praktykę pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane. Ponadto skarżąca podaje, iż w okresie wcześniejszym właściwe organy administracyjne nie wnosiły zastrzeżeń do tak odbytych praktyk.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 4 lipca 2005 r. skarżąca wskazała osoby, które tak jak ona odbyły praktykę pod nadzorem osób o specjalności konstrukcyjno-budowlanej i otrzymały uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił niniejsze postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie
P 16/05.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2006 r. postępowanie zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Skarga jest niezasadna.
Kluczowym problemem do rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest odpowiedź na pytanie "czy praktyka odbyta pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej jest praktyką odbytą pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane dla osoby ubiegającej się o uprawnienia w specjalności architektonicznej?" W przedmiotowym postępowaniu nie ulega wątpliwości, iż skarżąca ubiega się o nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej i że, odbyła praktykę pod kierownictwem osób posiadających uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno - budowlanej.
Art. 14 ust. 4 Prawa budowlanego stanowi:
warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej jest praca polegająca na bezpośrednim uczestnictwie w pracach projektowych albo na pełnieniu funkcji technicznej na budowie pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane, a w przypadku odbywania praktyki za granicą pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia odpowiednie w danym kraju.
Interpretacja tegoż przepisu nie nasuwa wątpliwości, praktyką osoby ubiegającej się o nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej może kierować osoba posiadająca uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi w tej samej specjalności. Inna interpretacja tegoż przepisu byłaby wadliwa. Nie ma racji skarżąca podnosząc w skardze, iż fakt posiadania uprawnień do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej umożliwia pełnić funkcje kierownika budowy i oznacza to także prawo do nadzorowania praktyki na budowie dla osoby ubiegającej się o uprawnienia w specjalności architektonicznej. Takiej wykładni nie da się wyprowadzić z art. 14 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia, gdyż przepis rozporządzenia stanowi o innej sytuacji, osoby posiadające uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej mogą kierować całością budowy, łącznie z robotami konstrukcyjno-budowlanymi, odwrotna sytuacja jest niedopuszczalna. Przepis ten daje, więc większe uprawnienia osobom o specjalności architektonicznej a jednocześnie potwierdza słuszność przyjętej wyżej interpretacji przepisu art. 14 ust. 4 prawa budowlanego.
Należy również nadmienić, iż Trybunał Konstytucyjny odpowiadając na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 4 kwietnia 2006 r. sygn. akt P 16/05 analizując kwestię wykonywania praktyki, stwierdził, iż wykonywana praktyka zawodowa pod kontrolą osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane merytorycznie musi odpowiadać czynnościom zawodowo wykonywanym przez osobę kontrolującą. Trudno zaś sobie wyobrazić powyższą sytuację, kiedy osoba kontrolująca nie ma takich samych lub szerszych uprawnień od osoby odbywającej praktykę.
Wobec niespełnienia przez skarżącą warunku określonego w art. 14 ust.4 inne rozważania są bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło