VI SA/Wa 110/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Asesor WSA Andrzej Kuna Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu 1. uchyla zaskarżaną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz M. P. kwotę 1 815 (jeden tysiąc osiemset piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wobec decyzji Urzędu Patentowego RP Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. o udzieleniu na rzecz M. P. z C. patentu na wynalazek pt. "[...]" został złożony sprzeciw. Sprzeciw został złożony przez pełnomocnika "L." spółka jawna L. i J. S. z O.. W sprzeciwie podnosił, iż rozwiązanie objęte patentem nie jest nowe i wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki. Przedłożył dwie opinie: prof. Z. H. i prof. J. C. oraz oświadczenia 7 absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w W. na potwierdzenie naruszenia przepisu art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972r. o wynalazczości (Dz. U. z 1993r. Nr 26, poz. 117 ze zm.) mającego zastosowanie w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Urząd Patentowy zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2004r. poinformował pełnomocnika uprawnionego z patentu o złożonym sprzeciwie, przesłał odpis przedmiotowego sprzeciwu i wyznaczył termin dwóch miesięcy od daty doręczenia zawiadomienia na ustosunkowanie się do podniesionych w sprzeciwie zarzutów. Uprawniony z patentu uznał sprzeciw za bezzasadny. Na podstawie art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), dalej p.w.p. sprzeciw został przekazany do rozpatrzenia w trybie postępowania spornego. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] października 2005r. Sp. [...] na podstawie art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości w związku z art. 315 ustawy p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił patent nr [...] pt. "[...]" i zasądził koszty postępowania. W uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, iż unieważnienie patentu nastąpiło ze względu na brak nieoczywistości. Na okoliczność braku nieoczywistości organ uznał zeznania dwóch świadków: T. L. i T. T., którzy powołując się na złożone do akt sprawy kserokopie kilku stron w języku angielskim, poświadczone za zgodność, z ksiązki "[...]" z 1993 roku oraz z książki "[...]" z 1983 roku wywodzili, iż książka zawiera znany od 1983 roku, precyzyjny opis stapiania szkła o różnej wielkości i o różnych kolorach oraz wykresy temperatur wg spornego patentu. Ponadto organ uznał, iż o braku nieoczywistości świadczy piec o wskazanych wymiarach, jaki zakupił jeden ze świadków w 1996 roku, tj. przed datą zgłoszenia rozwiązania do Urzędu Patentowego. W uzasadnieniu wskazano również, iż uprawniony z patentu dowodził, iż dowody nie dotyczą jego patentu, nim chronione są konkretne parametry, tj. temperatura i czas. Urząd Patentowy podzielił stanowisko obu świadków i uznał, iż w świetle znanych wcześniej i powołanych publikacji rozwiązanie według patentu wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył, za pośrednictwem pełnomocnika, M. P. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów procesowych: art. 7, oraz art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Podnosił, iż Urząd Patentowy dokonał ustaleń sprzecznie z treścią dowodów zebranych w sprawie, że oparł się na dowodach w języku angielskim, że nie wyjaśnił wszystkich okoliczności w sprawie istotnych dla rozstrzygnięcia w sprawie, że naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie za wiarygodne zeznań świadków wnioskowanych przez wnioskodawcę. Podkreślał, że rozwiązanie objęte patentem to sposób będący ciągiem temperaturowo-czasowym stanowiący nierozerwalną część. Do skargi załączył tłumaczenie uwierzytelnione z języka angielskiego stron: 51, 80, 81-83 z książki Pt. "[...]", które organ uznał za koronny dowód w sprawie a z którego wynika, że ciągi temperaturowo-czasowe różnią się od tych z patentu. Podnosił, iż w stan techniki, w trakcie postępowania zgłoszeniowego wskazał – powołując się na Czasopismo [...], wydawnictwo [...] 1989r.- na znane i stosowane sposoby spajania elementów szklanych o różnych kształtach i kolorach ale wyroby wg sposobu wskazanego w zastrzeżeniach patentowych posiadają lepsze właściwości. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Na rozprawie wnosił o zasądzenie również kosztów tłumaczenia w kwocie 300 zł. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazał, że podnoszone przez skarżącego różnice w czasie i temperaturach nie mają znaczenia bowiem postawiony był zarzut braku nieoczywistości a nie brak nowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszył przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uwzględnienie. Urząd Patentowy działający w trybie postępowania spornego jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Musi m. in. przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jest zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 89 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a.. Patent, stosownie do art. 89 ustawy Prawo własności przemysłowej może być unieważniony, na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu. Od osoby składającej sprzeciw nie jest wymagane wykazanie przez nią interesu prawnego (art. 246 ust. 1 p.w.p.: "Każdy może wnieść umotywowany sprzeciw ..."). Ustawowe warunki wymagane dla udzielenia patentu zawarte są w art. 10 i 11 ustawy o wynalazczości, wskazanie rozwiązań, na które nie udziela się patentów zamieszczone jest w art. 12 ww. ustawy. Urząd Patentowy rozpatrywał wniosek o unieważnienie patentu po uznaniu złożonego sprzeciwu za bezzasadny. Sprzeciwiający się kwestionował rozwiązanie objęte patentem zarzucając mu brak nowości i nieoczywistości. Organ unieważnił patent z powodu braku nieoczywistości, uznając za wiarygodne zeznania świadków, odwołujących się do złożonych dowodów w języku angielskim. Dopuszczając dowody w języku obcym, bez ich tłumaczenia na język polski przez tłumacza przysięgłego, organ uniemożliwił kontrolę legalności zaskarżonej decyzji. Zasadnie stawia ten zarzut skarżący podnosząc dodatkowo, iż istnieją różnice między stwierdzeniami zawartymi w decyzji a treścią zawartą w dokumentach. Część dowodów znajdujących się w aktach sprawy nie przedstawia żadnej wartości dowodowej (np. karta 75 w załączniku nr 11, karta 73 w załączniku nr 17) jest zupełnie nieczytelna. Przedłożonych materiałów organ nie rozpatrzył w sposób wystarczający, np. z faktu zakupu przed datą zgłoszenia pieca do stapiania dużych elementów wyciągnął wniosek, iż stanowi on dowód braku nieoczywistości rozwiązania objętego spornym patentem. Nie odniósł się do stanowiska skarżącego, który podnosił w całym postępowaniu przed urzędem Patentowym, iż składane dowody nie dotyczą jego patentu np. kserokopie z katalogu z gotowymi wyrobami szklanymi. Ubocznie, zdaniem Sądu organ nie rozpoznał istoty sprawy. Patent został udzielony na rozwiązanie, jakim jest sposób wytwarzania ozdobnych elementów szklanych a nie sposób łączenia (spajania) szkła, czy też wyroby powstałe w wyniku łączenia szkła. Organ prowadził postępowanie, tak jakby patent obejmował samo łączenie szkła czy też gotowy wyrób a przecież łączenie szkła jak podkreślał skarżący w postępowaniu przed Urzędem Patentowym jest znane od lat podczas, gdy patent obejmował sposób wytwarzania ozdobnych elementów wg opisanego w zastrzeżeniach patentowych ciągu temperaturowo-czasowego. W ocenie Sądu, organ prowadził postępowanie o unieważnienie patentu nie odczytując właściwie zakresu spornego patentu określonego w zastrzeżeniach patentowych Mając powyższe na uwadze skargę uznano za zasadną, w rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia wskazanych wyżej reguł procesowych, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Na zasadzie art. 152 wyżej powołanej ustawy Sąd orzekł, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2, § 3 i § 4 wyżej powołanej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 212 ze zm.) Sąd zasądzając zwrot kosztów postępowania w części dotyczącej kosztów tłumaczenia wziął pod uwagę stawki zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 15, poz. 131).