II FZ 40/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. L., J. L., J. L. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Gl 779/06 wzywające E. i J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi E. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 27 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 40/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie w sprawie ze skargi E. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniesione przez E. i J. L. zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2006 r. w przedmiocie odrzucenia wniesionej przez nich skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 marca 2006 r. Pismem z dnia 22 grudnia 2006 r. skarżący wnieśli zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z 11 grudnia 2006 r. W związku z powyższym zarządzeniem z 29 grudnia 2006 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia, wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Na skutek powyższego wezwania skarżący nadesłali pismo, które zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec zanegowania przez skarżących kwalifikacji wyżej wymienionego pisma Sąd postanowieniem z 2 marca 2007 r. umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał tożsame rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zaś zażalenie od postanowienia sądu pierwszej instancji. Zarządzeniem z 21 listopada 2007 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od zażalenia. W dniu 28 listopada 2007 r. skarżący zaskarżyli powyższe wezwanie zażaleniem. W uzasadnieniu postanowienia z 17 grudnia 2007 r. Sąd wyjaśnił, iż rezygnując z zaskarżenia zarządzenia z 29 grudnia 2006 r. zgodzili się z wysokością wpisu co w przypadku ponownego wezwania do uiszczenia wcześniej ustalonego wpisu i zaskarżenia go zażaleniem musiało skutkować odrzuceniem zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji z dnia 17 grudnia 2007 r. o odrzuceniu zażalenia wnieśli: E. L., J. L., J. L. Zarządzeniem z 10 stycznia 2008 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia. Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie domagając się zmiany, unieważnienia wszystkich postanowień i zarządzeń dla nich niekorzystnych, a także naprawienia zaistniałej szkody, wypłaty dopłat do gruntów oraz zadośćuczynienia za doznane krzywdy ze strony organów państwowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli instancyjnej na tym etapie postępowania jest zarządzenie Sądu I instancji o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 10 stycznia 2008 r. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejsze zażalenie nie był uprawniony do oceny zasadności skargi, skargi kasacyjnej oraz innych środków zaskarżenia i wniosków składanych przez skarżących Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym zażalenia, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zwolnienia od kosztów sądowych zostały przewidziane w rozdziale 3 działu V p.p.s.a., a w szczególności w jej art. 239. Zgodnie z art. 239 p.p.s.a. wyróżnia się dwie kategorie zwolnień od kosztów sądowych: - zwolnienia przedmiotowe (zawarte w pkt 1 od lit. "a" do "f"); - zwolnienia podmiotowe (zawarte w pkt 2-4). Do zwolnień przedmiotowych zaliczano sprawy, które dotyczą szeroko pojmowanej pomocy społecznej, bezrobocia, zasiłków chorobowych, świadczeń leczniczych, rehabilitacyjnych, spraw ze stosunku pracy, ubezpieczeń społecznych oraz powszechnego obowiązku obrony. Jest to katalog zamknięty, przeznaczony dla spraw szczególnie istotnych. Z uwagi na to, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w zakresie przedmiotowym wspomnianego artykułu art. 239 pkt 1 p.p.s.a., to skarżący nie podlegają wyłączeniu z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Nie ulega wątpliwości, iż niniejsza sprawa - zainicjowana zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/GL 779/06 (w kwestii odrzucenia zażalenia) mieści się w zakresie spraw dotyczących zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, do których ma zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Konkludując w związku tym, że skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie, która nie jest ustawowo zwolniona z opłaty, wpis stały - będący w myśl art. 212 § 2 rodzajem opłaty sądowej - wynosi 100 zł (§ 2 ust. 2 pkt 7 w.w. rozporządzenia Rady Ministrów) i prawidłowo został określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału (na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.