II OZ 923/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2008 r, sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu zażalenia J. K. na pismo referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06 w sprawie ze skargi J. K. na załącznik nr [...] w przedmiocie opinii Komisji do Spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia [...] r. do uchwały Rady Miejskiej w L z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego [...] i [...] w granicach terenu chronionego miasta L. postanawia oddalić zażalenie NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na załącznik nr [...] w przedmiocie opinii Komisji do Spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia [...] r. do uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia [...]r., Nr [...], w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego [...] i [...] w granicach terenu chronionego miasta L.. W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06, referendarz zwrócił się do skarżącego o nadesłanie dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej, przesyłając jednocześnie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W dniu [...]r. J. K. złożył zażalenie na powyższe pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. odrzucił zażalenie J. K. od pisma referendarza tego Sądu z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przywołując treść art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stwierdził, iż zażalenie skarżącego zostało złożone na pismo referendarza nie będące żadnym z aktów, na które powołana ustawa przewiduje możliwość wniesienia zażalenia, a tym samym jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. J. K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 powołanej ustawy. Z treści tego przepisu wynika więc wniosek, że jeżeli nie istnieje przepis, który upoważnia strony do wniesienia zażalenia na konkretne 2 rozstrzygnięcie przewidziane w ustawie lub kwestionowane rozstrzygnięcie nie zostało ujęte w zamkniętym katalogu w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy, to zażalenie na takie rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne. W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest pismo referendarza sądowego. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych. W związku z tym skoro możliwość zaskarżenia pisma referendarza sądowego nie wynika z art. 194 § 1 powołanej ustawy i przy tym nie istnieje na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inny przepis, dopuszczający możliwość zaskarżenia tego rodzaju pisma, uznać należy, że nie jest ono zaskarżalne w drodze zażalenia. W związku z powyższym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2008 r. odrzucające zażalenie skarżącego na pismo referendarza sądowego z dnia 19 maja 2008 r. odpowiada prawu. Na marginesie zaznaczyć należy, że rozpoznawane zażalenie zostało wprawdzie podpisane również przez D. D., jednakże z jego treści wynika, iż w tym zakresie dotyczy ono sprawy o sygnaturze akt II SA/Wr 273/07, w której w/w jest uczestnikiem postępowania. Zatem nie mogło ono być rozpoznane w niniejszej sprawie wraz z zażaleniem J. K.. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.