I SA/Gl 1444/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), Sędzia WSA Teresa Randak, Protokolant ref. staż. Iwona Dybkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej - umorzenie zaległości podatkowej 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz "A" ([...] G., ul. [...]) kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych [...] groszy, w tym [...] podatek VAT) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą B. M. umorzenia zaległości wynikającej z decyzji tego organu o odpowiedzialności za zobowiązania osób trzecich z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami, których wysokości na dzień złożenia wniosku wynosiła [...] zł. B. M. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego i błędną interpretację art. 67 Ordynacji podatkowej w zakresie ustalenia znaczenia pojęcia "ważnego interesu podatnika". W dniu 27 czerwca 2005 r. w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 143/05 ze skargi B.M., odbyło się posiedzenie mediacyjne. W trakcie posiedzenia strony dokonały następujących ustaleń: - Dyrektor Izby Skarbowej w K. zobowiązał się do wydania (w terminie 14 dni) decyzji umarzającej skarżącemu część odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł od zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r. w wysokości [...]zł, - skarżący zobowiązał się do wycofania złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi. Zgodnie z powyższymi ustaleniami decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowił zmienić swoją decyzję z dnia [...] r., nr [...] poprzez umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r., a w pozostałym zakresie utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Godząc się na warunki mediacji Dyrektor Izby Skarbowej wziął pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącego. Jak wskazano w zaskarżonej decyzji, zarówno B. M. jak i jego żona nie posiadają obecnie żadnego źródła dochodu jak i majątku, z którego możnaby zaspokoić ciążące zobowiązanie. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż sam fakt istnienia po stronie B. M. trudności finansowych i konieczności likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej – nie może stanowić samodzielnej podstawy umorzenia całości zaległości podatkowych. Byłoby to działanie sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa, powodujące nieuzasadnione uprzywilejowanie podatnika w stosunku do innych podmiotów i w konsekwencji przerzucenie ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej – na innych podatników. Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę, iż zgodnie z ustaleniami zawartymi w protokole z posiedzenia mediacyjnego strona zobowiązała się do złożenia wniosku o rozłożenie na raty ciążącej na niej zaległości podatkowej. Nawiązując do tej kwestii organ wskazał, iż analiza sytuacji majątkowej podatnika pod kątem możliwości rozłożenia na raty kwoty zaległości podatkowej może pozwolić na wydanie pozytywnej decyzji, która poprawi sytuację skarżącego i jednocześnie pozwoli na stopniową spłatę zaległości podatkowej. Decyzję tę B. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia i unieważnienia ustaleń mediacyjnych. W uzasadnieniu skargi podatnik wyjaśnił, iż dopiero po spokojnym przeanalizowaniu sprawy uświadomił sobie, iż postępowanie mediacyjne nie było dla niego korzystne i samo umorzenie odsetek za zwłokę z koniecznością spłaty należności głównej nie zmienia "istoty problemu". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Polemizując z zarzutami skargi wskazał, iż postępowanie mediacyjne obejmowało swoim zakresem całość ciążącej na podatniku zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Jednakże złożona przez organ odwoławczy propozycja porozumienia obejmowała jedynie możliwość umorzenia części odsetek za zwłokę. Na taką propozycje, co podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej, strona wyraziła zgodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] nie narusza prawa. Skarga z dnia [...] 2005 r. jak i treść skargi z dnia [...] 2004 r. (na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r.) nie dają podstaw do jej uchylenia. Zwrócić należy uwagę, że zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego, w efekcie którego strony porozumiały się co do sposobu załatwienia sprawy. Z akt sprawy o sygnaturze I SA/Gl 143/05 wynika bowiem, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. zobowiązał się do wydania (w terminie 14 dni) decyzji umarzającej skarżącemu część odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł od zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r. w wysokości [...] zł. Stanowisko organu odwoławczego zostało w całości zaaprobowane przez uczestniczącego w posiedzeniu mediacyjnym skarżącego. Nie może również budzić wątpliwości to, że zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w całości odpowiada ustaleniom stron podjętym przez tut. Sądem w dniu 27 czerwca 2005 r. i to w granicach obowiązującego prawa. Tym samym nie można stwierdzić naruszenia przepisu art. 117 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z 2002 r. z późn. zm.), będącego podstawą wydania kontrolowanej decyzji. Z przepisu tego wynika bowiem, że na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność stosownie do okoliczności sprawy w zakresie swojej właściwości i kompetencji. Skoro decyzja z dnia [...] r. nr [...] została zmieniona przez właściwy i kompetentny organ, a nadto w sposób korzystny dla skarżącego (gdyż zaległe odsetki za zwłokę uległy zmniejszeniu o kwotę [...] zł) to brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił przesłanki dla których umorzenie odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł było uzasadnione. Wskazał, z jednej strony – na trudną sytuację finansową małżonków M., a z drugiej – na zasadę równości wobec prawa i nie przerzucanie ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej na ogół podatników. Zwrócić należy przy tym uwagę, iż decyzje o umorzeniu zaległości podatkowych (wydawane w oparciu o obowiązujący wówczas art. 67 Ordynacji podatkowej) opierały się na uznaniu administracyjnym organów podatkowych, które oceniały zarówno "ważny interes podatnika" jak i "interes publiczny". W konsekwencji zarzuty skarżącego (zaprezentowane w obu skargach) nie mogą skutecznie podważyć decyzji Dyrektora Izby Skarbowej o częściowym umorzeniu (w zakresie odsetek za zwłokę) zaległości podatkowych B. M. z tytułu podatku od towaru i usług za [...] 2001 r. Nie wskazał on też na obrazę przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Tym samym więc w powyższym zakresie nie można skutecznie przypisać organowi podatkowemu uchybień takiego rodzaju, które mogłyby wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec tego Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269).