I SA/Wr 414/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na postanowienie B. L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na umorzenie należności podatkowych z tytułu podatku od spadku i darowizn postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie: Pismem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. zwrócił się - zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) - z prośbą do Burmistrza L. o zajęcie stanowiska w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłym T. O. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz L. odmówił wyrażenia zgody na umorzenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. należności podatkowych z tytułu podatku od spadków i darowizn. Burmistrz L. pouczył stronę, że od wyżej wymienionego postanowienia przysługuje jej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga J. O. na postanowienie B. L. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Burmistrz L. przedstawił stan sprawy, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach ( art. 3 § 3 u.p.s.a.). Z kolei art. 18 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) stanowi, iż do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.) (ust. 1). W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego (ust. 2). Wniosek lub zgoda, o której mowa w ust. 2, są wydawane w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie (ust. 3). Jednocześnie przepis art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi na fakt, iż na postanowienie wydane w trybie art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego nie służy zażalenie, strona – stosownie do regulacji powołanej wyżej art. 52 § 4 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych obligowana była wezwać organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i dopiero wówczas nabyłaby prawo do złożenia skargi do Sądu. W takim przypadku strona przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna zwrócić się do organu gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co umożliwi ponowne rozważenie przez Burmistrza L. wniosku strony i ocenę argumentów przemawiających za umorzeniem zaległości podatkowej. Pominięcie wskazanego trybu czyni skargę niedopuszczalną, wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy procesowej podlega ona odrzuceniu. Złożona przez stronę skarga – jako przedwczesna - nie mogła być przedmiotem rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym do czasu, aż strona nie wyczerpie wszelkich możliwych środków służących jej w postępowaniu przed organem gminy. Pamiętając o nieprecyzyjnym pouczeniu skarżącej przez Burmistrza L. o służących jej środkach prawnych, Sąd wskazuje, iż skarżąca może nadal (niezwłocznie) zwrócić się do Burmistrza L. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, dopiero po zajęciu stanowiska przez organ gminy, strona będzie mogła skutecznie złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.