IV SA/Wr 463/04

PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-08-22

Skład orzekający: Jolanta Sikorska, Marcin Miemiec, Alojzy Wyszkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji własnej oraz postanowienie o uzupełnieniu rozstrzygnięcia decyzji, na które nie przysługuje zażalenie, mogą być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienia wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a. (dotyczące uzupełnienia decyzji lub sprostowania pouczenia) nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jeśli na postanowienie takie nie służy zażalenie. Mogą być one zaskarżone jedynie w ramach skargi na decyzję, której dotyczą. Skarga na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze, wniesiona po terminie, podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Stan faktyczny
Skarżący Z.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (OT WAM) o odmowie uzupełnienia decyzji, decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (OR WAM) o umorzeniu postępowania odwoławczego oraz postanowienie OR WAM o uzupełnieniu rozstrzygnięcia decyzji. Skarżący domagał się odszkodowania za krzywdę i szkody wynikłe z wykonania decyzji o eksmisji. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając, że postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji oraz postanowienie o uzupełnieniu rozstrzygnięcia nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu, a skarga na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze była spóźniona.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA – Marcin Miemiec Asesor WSA – Alojzy Wyszkowski Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2006 r. przy udziale --- sprawy ze skargi Z. K. 1) na postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...]; 2) na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]; 3) na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełniania rozstrzygnięcia decyzji p o s t a na w i a: odrzucić skargę. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie w dniu [...] r. skarżący Z.K., wskazując jako stronę przeciwną Oddział Rejonowy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., wniósł: "o zasądzenie, że strona przeciwna jest zobowiązana do wskazania podstawy prawnej i organu, który jest zobowiązany do naprawienia krzywdy i szkód jakich skarżący doznał w wyniku wykonania decyzji OT WAM we W. z dnia [...] r. Nr [...]." W uzasadnieniu wskazał, że strona przeciwna decyzją z dnia [...]r. Nr [...], że decyzja OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...]jest decyzją obarczoną istotną wadą decyzji nieistniejącej. Na podstawie tej decyzji wykonał w dniu [...]r. egzekucję administracyjną, w wyniku której OT WAM we W. skarżący utracił mieszkanie i wyposażenie oraz doznał krzywdy. Wnioskiem z dnia [...]r. zwrócił się do strony przeciwnej z prośbą o orzeczenie stosownego odszkodowania za szkody jakich doznał i krzywdy oraz o zobowiązanie podległego jej organu do przywrócenia stanu posiadania sprzed wykonania egzekucji, tj. zwrot zabranego bezprawnie mieszkania i wyposażenia. Decyzją z dnia [...]r. strona przeciwna odmówiła skarżącemu prawa do odszkodowania. Wada tej decyzji jest zdaniem skarżącego wadą o ciężarze co najmniej równą wadom wymienionym w art. 156 k.p.a. Mimo to nie wskazano skarżącemu podstawy prawnej do dochodzenia jego roszczeń. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wniósł o umorzenie postępowania. Wyjaśnił jednocześnie, że na mocy art. 18 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 116, poz. 1203) z dniem 01.07.2004 r. oddziały rejonowe Agencji stały się jej oddziałami regionalnymi. Zarzucił, że pismo skarżącego nazwane skargą nie spełnia wymogów skargi z tego względu, że nie zostało podpisane przez skarżącego lecz przez inną osobę, która posłużyła się imieniem i nazwiskiem skarżącego. Powyższy brak nie może być usunięty w trybie procesowym w związku z czym, w ocenie organu, postępowanie w niniejszej sprawie winno ulec umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z daleko idącej ostrożności procesowej, powołując się na przepis art. 3 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podniósł, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z podstaw do umożliwiająca uruchomienie kontroli sądowoadministracyjnej działania, czy zaniechania strony przeciwnej. W toku postępowania brat skarżącego – J. K. przedłożył pełnomocnictwo procesowe ogólne do zastępowania w niniejszym postępowaniu swojego brata Z. K.. W toku postępowania zarządzeniem z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. Sąd wzywał skarżącego do rąk jego pełnomocnika J. K. do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie konkretnego aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi i pouczał go o treści art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał obszerne pisma procesowe, w których opisał okoliczności związane z eksmisją skarżącego z zajmowanej przez niego kwatery położonej przy ul. Z. [...] we W. akty administracyjne i czynności podejmowane przez organy administracji w związku w wykonaniem decyzji OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...], opisał nieprawidłowości, jakich jego zdaniem dopuściły się organy administracji, wykonując eksmisję oraz rozpoznając wnioski i odwołania skarżącego składane w toku postępowania egzekucyjnego. Ostatecznie skarżący sprecyzował przedmiot skargi w niniejszej sprawie na rozprawie w dniu [...] r., co zostało zaprotokołowane. Niemniej następnie pismem z dnia [...]r. wniósł o sprostowanie w/w protokółu rozprawy. Na rozprawie w dniu [...]r. wyznaczonej po zakończeniu postępowania wszczętego wnioskiem o sprostowanie protokółu rozprawy z dnia [...]r. skarżący podał, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest: 1) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...], 2) decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji oraz bezczynność: 1) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wstrzymanie eksmisji i wznowienie postępowania w sprawie eksmisji, 2) w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...]r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie rozstrzygnięcia odwołania skarżącego z dnia [...]r. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 4) w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]zawartego w odwołaniu z dnia [...]r. Postanowieniem podjętym na rozprawie w dniu [...]r. Sąd wyłączył od rozpoznania w niniejszej sprawie skargę Z. K. w sprawie bezczynności Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiotach wskazanych przez skarżącego i wpisał do rep. SAB. Skarga w zakresie w/w bezczynności organu została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 41/06 i przekazana do odrębnego rozpoznania. W odpowiedzi na tak sprecyzowaną ostatecznie skargę w zakresie wskazanych w niej aktów administracji organ wniósł: 1) odnośnie skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...] podniósł, że odmowa uzupełnienia decyzji nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, 2) odnośnie skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji tego organu z dnia [...]. Nr [...] podniósł, że jest ona spóźniona, 3) odnośnie skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji tego organu z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego podniósł, że jest ona bezzasadna albowiem wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji w/w OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] skarżący wniósł z uchybieniem ustawowego terminu i nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. (art. 3 § 1 ustawy). Z treści art. 3 § 2 pkt 2) wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do treści przepisu art. 52 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.( § 3). Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest, jak ostatecznie sprecyzował skarżący: 1) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...], 2) decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji. Ad 1) Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., powołując się na przepis art. 123 k.p.a. odmówił uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...]nakazującej skarżącemu – mjr rez. Z.K., by wraz z osobami zamieszkałymi w kwaterze nr [...] przy ul. Z. [...] we W. opróżnił wymienioną kwaterę i przekazał do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy we W.. W uzasadnieniu podał, że wnioskiem z dnia [...]r. skarżący Z. K. wystąpił do Dyrektora OT WAM we W. o uzupełnienie w/w decyzji tego organu z dnia [...]r. Nr [...]przez stwierdzenie czy utracił prawo do oddzielnej kwatery stałej, podanie podstawy prawnej oraz powodu, kiedy to nastąpiło. Wskazał, że decyzja Dyrektora OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Zgodnie zaś z art. 111 k.p.a. strona może złożyć wniosek o uzupełnienie decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniosek o uzupełnienie w/w decyzji skarżący wniósł [...]r. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie. Skarga na powyższe postanowienie podlegała, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) wyżej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniu jako niedopuszczalna. Powyższe postanowienie zostało wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl art. 141 § 1 k.p.a.: " Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi." Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji zażalenie nie przysługuje. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia treści decyzji. W tej sytuacji na powyższe postanowienie stronie nie przysługuje też – w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 2 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga do sądu administracyjnego. Ad 2) Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest też, jak podał skarżący, decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]nakazującej eksmisję. Zawierała ona pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Skargę na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu [...]r., to jest po upływie terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powyższym przepisem prawa: "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie." Skoro zatem skarżący złożył skargę na w/w decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]po upływie ustawowego terminu, skarga na powyższą decyzję podlegała odrzuceniu jako spóźniona, co orzeczono na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2) wyżej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ad 3) Odrzuceniu podlegała także skarga Z. K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji. Postanowieniem tym z powołaniem się na przepis art. 111 § 1 k.p.a. w związku z art. 141 § 1 k.p.a. i art. 142 k.p.a. Dyrektor OR WAM we W. stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie w zakresie rozstrzygnięcia decyzji Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie. Zawierało ono pouczenie, że może być zaskarżone przez stronę w ramach skargi na decyzję Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...], której wniosek o uzupełnienie dotyczył. Powyższe postanowienie, podobnie jak będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie postanowienie, o jakim mowa w pkt 1), zostało wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl art. 141 § 1 k.p.a.: " Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi." Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji, jak to już wyżej wskazano, zażalenie nie przysługuje. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia treści decyzji. W tej sytuacji na powyższe postanowienie stronie nie przysługuje też – w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 2 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło