II SA/Bd 190/06

Dnia 29 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak asesor WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Związku Zawodowego F. Zarząd Terenowy we W. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Związkowi Zawodowemu F. Zarządowi Terenowemu we W. ze Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 200 (dwieście) zł, tytułem uiszczonego wpisu. W dniu [...] 2005 r. Związek Zawodowy F. - reprezentowany przez Zarząd Terenowy [...] we W., zwanym dalej "Związkiem" - na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) złożył wniosek do Dyrektora Zakładu Karnego we W. o udostępnienie informacji publicznej, żądając: 1. pełnej treści wszystkich decyzji Dyrektora Zakładu Karnego, dotyczących dodatku do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy tzw. dodatków służbowych, o których mowa wart. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o służbie więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.); 2. pełnej treści wszystkich decyzji Dyrektora Zakładu Karnego we W., wydanych w okresie od [...] 2005 r. do dnia [...] 2006 r. dotyczących nagród uznaniowych i zapomóg, których podstawą prawną jest przepis art. 106 ust. 1 cyt. wyżej ustawy § 9 i § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 stycznia 2002 r. (Dz. U. Nr 15, poz. 145). 3. udostępnienia powyższych informacji w celu ich przeglądania i kopiowania na podstawie art. 14 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor Zakładu Karnego we W. pismem z dnia [...] 2005 r. odmówił wykonania żądania Związku argumentując, iż żądane informacje w jego opinii nie są informacjami o charakterze publicznym. W tej sytuacji Związek, pismem z dnia [...] 2006 r. złożył odwołanie do Dyrektora Okręgowego Służby więziennej w B., zarzucając Dyrektorowi Zakładu Karnego we W. - naruszenie art. 16 cytowanej powyżej ustawy o dostępie do informacji poprzez nie wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji oraz naruszenie art. 13 ust. 1 tejże ustawy z uwagi na fakt, że odpowiedź Dyrektora została przesłana z uchybieniem terminu. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w B., rozpatrując odwołanie Związku, podtrzymał stanowisko Dyrektora Zakładu Karnego we W. uznając, że żądane przez Związek informacje nie są informacjami o charakterze publicznym, co w opinii Dyrektora Okręgowego pozwala na stwierdzenie, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Związek potraktował otrzymaną odpowiedź Dyrektora Okręgowego, podobnie jak pismo swego pracodawcy jako decyzję i zaskarżył ją do tutejszego Sądu, zarzucając naruszenie prawa poprzez uznanie, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. W opinii skarżącego, skoro informacje te dotyczą funkcjonariuszy publicznych pracowników Służby Więziennej, to są w istocie informacjami o działalności organu administracji publicznej. Zatem zgodnie z art. 61 Konstytucji RP, jako informacje o działalności organu administracji publicznej, dysponującego mieniem publicznym winny być udostępniane. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w odpowiedzi na skargę, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Wobec uregulowania zakresu kognicji sądów administracyjnych brak jest przesłanek do przyjęcia, że sprawa niniejsza podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowe sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a. Wskazanie przez stronę skarżącą w skardze, że przedmiotem zaskarżenia jest "decyzja z dnia [...] 2006r. Wydana przez Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. odmawiająca udostępnienia informacji publicznej" świadczy, iż w istocie zaskarżono pismo informujące stronę, że organ nie uznając żądanej informacji za informację publiczną w rozumieniu art.1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm). odmawia jej udzielenia. W ocenie organu, ze względu na niepubliczny charakter żądanej informacji nie może być ona udzielona w trybie omawianej ustawy, jak też brak jest z tego powodu podstaw do podjęcia decyzji odmownej w trybie art.16 ust. 1 wskazanej ustawy. Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie strony skarżącej nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy zatem pisma organu administracji publicznej, w którym to piśmie organ wyłącznie poinformował stronę o zajętym stanowisku w sprawie udzielenia żądanej informacji z wyraźnym wskazaniem, że pismo to nie może mieć charakteru decyzji administracyjnej wobec braku materialnoprawnych podstaw do jej wydania. Strona skarżąca błędnie interpretuje treść przedmiotowego pisma uznając, że ma ono charakter decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna to jednostronna czynność prawna z zakresu prawa administracyjnego skierowana na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych. Zaskarżone pismo nie spełnia kryteriów decyzji administracyjnej. W katalogu tych spraw nie mieszczą się pisma, które nie spełniają kryteriów przewidzianych przepisami prawa jako podlegające zaskarżeniu, a zawierają tylko informację przeznaczoną dla strony. W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny trafnie wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie." Materialnoprawną podstawę do wydania decyzji w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej stanowi art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z jego treścią, decyzja wydawana jest wówczas, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadku określonym wart. 14 ust. 2 tej ustawy. Decyzja wydawana jest więc, gdy istnieje możliwość zastosowania ustawy. W przeciwnym razie, jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. (por. wyrok NSA z 25.03.2003r. liSA 4059/02 opubl. M. Prawno 2003/10/436, podobnie w wyroku NSA z11.12.2002r.11 SA 2867/02, opubl. Wokanda 2003/6/33). Nie dokonując oceny, czy żądana informację mieści się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy, Sąd stwierdza, że w kontekście wskazanej regulacji odmowa udzielenia przez organ żądanych danych z uwagi na ich niepubliczny charakter prawidłowo nastąpiła w formie pisma informacyjnego, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Powiadomienie wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa nie pozbawia jednak strony możliwości zakwestionowania stanowiska organu i domagania się na drodze sądowej udzielenia żądanej informacji w trybie przedmiotowej ustawy. Formą kontroli takiego działania organu w przypadku uznania przez stronę, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. może być skarga na bezczynność organu, wniesiona do sądu na podstawie art.3 § 2 pkt 8 w związku z art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dopiero w postępowaniu w przedmiocie bezczynności organu sąd ocenia prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków w zakresie informacji publicznej i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie (postanowienie NSA z 24.01.2006r., OSK 928/05 opubl. LEX nr 167166). Reasumując należy jeszcze raz podkreślić, że skoro w sprawie o udzielenie informacji publicznej nie doszło do wydania decyzji w trybie art.16 ust.1 omawianej ustawy, to nie ma podstaw do przyjęcia, że strona ma prawo skorzystać z trybu określonego w art.21 tej ustawy i przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego uczynić pismo informacyjne Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w B. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.