II FSK 56/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Nowak, Sędzia NSA: Edyta Anyżewska, Sędzia del. WSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Protokolant Łukasz Kacper Warzecha, po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. D. i H. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 1607/04 w sprawie ze skargi B. D. i H. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 31 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej powoływany jako: WSA) postanowieniem z dnia 4 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1607/04 na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę B. i H. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 sierpnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Podstawą prawną powyższego orzeczenia sądu był art. 58 § 1 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a. Z ustaleń stanu faktycznego podanego w zaskarżonym postanowieniu wynika, że w odpowiedzi na wezwanie WSA do usunięcia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, B. i H. D. zwrócili się o zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania sądowego. WSA postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt l SA/Wr 1607/04 odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 27 czerwca 2006 r., WSA ponownie wezwał B. i H. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo skarżący odebrali osobiście w dniu 3 lipca 2006 r. Następnie WSA zaskarżonym postanowieniem w dniu 4 września 2006 r. orzekł o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia wskazywano, że w rozpoznawanej sprawie należało uiścić wpis sądowy najpóźniej w dniu 10 lipca 2006 r., czyli w terminie siedmiu dni od dnia skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie przez skarżących braków w terminie uniemożliwiło WSA nadanie sprawie biegu zgodnego z oczekiwaniem przez stronę skarżącą. Dlatego też orzeczono stosownie do postanowień art. 58 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli B. i H. D. (reprezentowani przez radcę prawnego), zaskarżając postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym zwłaszcza art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 § 3 p.p.s.a., tj. na przesłance wynikającej z art. 174 pkt 2 tejże ustawy. Powołując się na powyższe podstawy kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w celu merytorycznego rozpoznania skargi i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Uzasadniając skargę kasacyjną w szczególności wskazywano na okoliczność, że wbrew treści uzasadnienia powyższego postanowienia, skarżący wpłacili należny wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych) w dniu 9 (dziewiątego) lipca 2006 r., tj. w terminie zakreślonym przez WSA. Skarżący dokonali bowiem wpłaty w Urzędzie Pocztowym B., a jako dowód załączono potwierdzenie wpłaty gotówkowej kwoty 100 zł na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, prowadzony przez NBP 0/0 Wrocław, Nr 68 1010 1674 0040 82223100 0000. Ponadto argumentowano, że stosownie do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Podkreślano zatem, że zasada ta niewątpliwie odnosi się także do dokonania wpłaty wpisu od skarg, co oznacza, że wpłaty dokonano w dniu 9 lipca 2006 r., a więc w terminie wyznaczonym przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca oparła skargę kasacyjną na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., wskazując na naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie unormowań art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 § 3 p.p.s.a. W świetle tak sformułowanych zarzutów, należy przyjąć, że są one zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że WSA naruszył unormowania art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy bowiem zwrócić uwagę, że stosownie do treści art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak też Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym, jeżeli opłata sądowa została uiszczona przez dokonanie wpłaty w jednostce organizacyjnej "Poczty Polskiej", to decydujące znaczenie dla oceny zachowania 7-dniowego terminu będzie miała data odnotowana na dowodzie potwierdzenia wpłaty. Dowód potwierdzenia nadania wpłaty ma moc dokumentu urzędowego (zob. postanowienie SN z 13.02.1998 r., sygn. akt III RN 118/97, opublikowane w: OSNAP 1998, nr 24, poz. 699; postanowienie NSA z 30.11.2005 r., sygn. akt I FZ 617/05, niepublikowane oraz postanowienie NSA z 18.01.2008 r., sygn. akt I FSK 1338/06, niepublikowane). W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, że wpis od skargi został uiszczony w Urzędzie Pocztowym B., w dniu 9 lipca 2006 r. w kwocie 100 zł, na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, prowadzony przez NBP 0/0 Wrocław, Nr 68 1010 1674 0040 82223100 0000. Potwierdza powyższe dołączona do skargi kasacyjnej kopia dowodu wpłaty na opisany rachunek bankowy. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że WSA niezasadnie zastosował w rozpatrywanej sprawie unormowania art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., błędnie odrzucając skargę B. i H. D., jako nieopłaconą w terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. W rozpatrywanej sprawie odstąpiono od zasądzenia na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. jednoznacznie wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a nie postanowienia. Tak więc, przepisy te w ogóle nie mogą mieć zastosowania do kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania także wówczas, gdy skarżący zgłosił w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów (zob. postanowienie NSA z 30.09.2005 r., sygn. akt II OSK 702/05, opublikowane w: ONSA i WSA 2006/1/16).