III SA/Wa 145/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004r oddala skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. A. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] ustalającą wymiar podatku od nieruchomości położonej w B. przy ulicy [...] w wysokości [...] zł za rok 2004. W odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. ustalającej podatek od nieruchomości za rok 2004 Skarżący podnosił, iż dla obliczenia podatku zastosowano błędną stawkę t.j.- od budynków wykorzystywanych dla prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości 17,42 zł za m2. Zdaniem Skarżącego prowadzenie apteki stanowi działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych, zaś taka działalność podlega opodatkowaniu niższą, preferencyjną stawką podatku. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu skarżącego, że prowadzenie apteki stanowi działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i w związku z tym nieruchomość wykorzystywana do prowadzonej działalności winna być opodatkowana niższą stawką podatku. W uzasadnieniu wskazano, iż usługi farmaceutyczne nie są świadczeniami zdrowotnymi – choć apteki posiadają status placówek ochrony zdrowia publicznego – bowiem nie stanowi o tym ani ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) – dalej u.z.o.z., ani żadna inna ustawa szczególna, w tym ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne ( tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 53, poz. 533 ze zm.). W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca zarzuca wydanej decyzji niezgodność z prawem. Powołuje się na art. 2 u.z.o.z stanowiący definicję świadczeń zdrowotnych oraz art. 4 cytowanej ustawy określający podmioty, które mogą udzielać świadczeń zdrowotnych i podnosi, iż działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia apteki jest świadczeniem zdrowotnym, ponieważ proces leczenia nie jest możliwy bez udziału leków, środków ortopedycznych oraz materiałów pomocniczych, oraz że zawód farmaceuty jest zawodem medycznym. Skarżący wskazał ponadto na rozwiązania ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135). W ustawie tej działalność aptek ,wyliczając ją obok innych świadczeń wymienionych w u.z.o.z., zalicza się do świadczeń opieki zdrowotnej. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd - zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- (zwanej dalej u.p.p.s.a.) - uwzględnia skargę i uchyla decyzję w całości albo w części, tylko wtedy, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 247 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. Z 2005r. Nr 8, poz. 60 ) Sąd stwierdza nieważność decyzji. Według oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji lub stwierdzeniem jej nieważności. Spór w niniejszej sprawie koncentruje się wokół klasyfikacji usług świadczonych przez apteki, a konkretnie tego, czy działalność aptek stanowi działalność w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęcia " świadczeń zdrowotnych", jednakże interpretacja systemowa zewnętrzna tego terminu ( art. 3 u.z.o.z.) wskazuje, iż świadczeniem zdrowotnym są działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania, w szczególności związane z: badaniem i poradą lekarską, leczeniem, badaniem i terapią psychologiczną, rehabilitacją leczniczą opieką nad kobietą ciężarną i jej płodem, porodem, połogiem oraz nad noworodkiem, opieką nad zdrowym dzieckiem, badaniem diagnostycznym, w tym z analityką medyczną, pielęgnacją chorych, pielęgnacją niepełnosprawnych i opieką nad nimi, opieką paliatywno-hospicyjną, orzekaniem i opiniowaniem o stanie zdrowia, zapobieganiem powstawaniu urazów i chorób poprzez działania profilaktyczne oraz szczepienia ochronne, czynnościami technicznymi z zakresu protetyki i ortodoncji, czynnościami z zakresu zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze. Zdaniem Skarżącego taka definicja świadczenia zdrowotnego pozwala także działalność aptek uznać za świadczenie zdrowotne ("działania medyczne wynikające z procesu leczenia"). W opinii Sądu argumenty podnoszone przez Skarżącego są nietrafne, a porównanie postanowień ustawy Prawo farmaceutyczne oraz ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie pozwala na uznanie, iż usługi aptek są usługami w zakresie świadczeń zdrowotnych. Wskazać należy ponadto na treść art. 20 u.z.o.z., w którym ustawodawca określając zadania szpitali wymienia osobno zapewnienie świadczeń zdrowotnych oraz zapewnienie środków farmaceutycznych i materiałów medycznych. Oznacza to, że ustawa nie traktuje zapewnienia środków farmaceutycznych jako wykonywania świadczeń zdrowotnych. Zważywszy ponadto, że zasady funkcjonowania aptek określa inna ustawa -Prawo farmaceutyczne – która czynności wykonywane przez apteki nazywa usługami farmaceutycznymi (art. 86 Prawa farmaceutycznego) nie można podzielić poglądu Skarżącego, iż działalność aptek stanowi rodzaj świadczeń zdrowotnych. Nietrafny jest również argument Skarżącego, iż o tożsamości tych pojęć świadczą przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135), w której wymienia się również apteki. Pojęcie "świadczenia opieki zdrowotnej" jak wynika z definicji zawartej w art. 5 pkt 34 w/w ustawy jest bowiem pojęciem szerszym i obejmuje: świadczenia zdrowotne, świadczenia zdrowotne rzeczowe i świadczenia towarzyszące. Nie może również stanowić przesłanki dla uznania zasadności skargi okoliczność, iż w decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2003r. błędnie przyjęto obniżoną stawkę podatku. Podatek od nieruchomości jest podatkiem ustalanym na rok podatkowy w oparciu o obowiązujące w danym roku przepisy. Błędne ustalenie zobowiązania w którymkolwiek z okresów nie rodzi dla podatnika uprawnienia do żądania zachowania tego sposobu obliczania podatku. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.