II SA/Lu 679/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 13 lipca 2006 r. M. D., działając przez pełnomocnika [...] P. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję . Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] przy czym wpis od tej skargi nie został uiszczony. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Takim pismem jest w myśl art. 230 §2 w/w ustawy skarga. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 §3 p.p.s.a.). Jednakże, w myśl przepisu art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W sprawach dotyczących budownictwa – a do takich należy niniejsza sprawa której przedmiotem jest nakaz rozbiórki części obiektu budowlanego, pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł (§2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Tym samym przedmiotowa skarga, która podlegała opłacie stałej wniesiona przez radcę prawnego bez jednoczesnego uiszczenia stosownej opłaty podlega odrzuceniu na podstawie przepisów art. 221 w zw. z art. 220 §3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.