I SA/Wa 2055/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma 1. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 2055/05 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] września 2005 r., nr [...], utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], którym zwrócono, na podstawie art. 66 § 3 kpa, pismo wnioskodawcy M. K. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu [...] kwietnia 2005 r. do organu wpłynął wniosek M. K. "o stwierdzenie nieważności całości decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. wydanej z rażącym naruszeniem prawa przez Zarząd Miasta W. w formie uchwały nr [...] w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] w W. oraz sprzedaży budynków i urządzeń zlokalizowanych na tej nieruchomości". Organ oceniając przedmiot wniosku uznał, że dotyczy on sprawy oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, a sprawy takie należą do kategorii spraw regulowanych w ramach stosunków cywilno-prawnych i nie znajdują się w kompetencji kolegium lecz w kompetencji sądu powszechnego. W tej sytuacji, w ocenie organu, ma zastosowanie przepis art. 66 § 3 kpa o zwrocie podania. W skardze M. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 127 § 3 kpa, gdyż w jego ocenie organ nie dokonał ponownego rozpatrzenia sprawy, a jedynie odniósł się do niektórych zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona lecz z innych względów niż podniesiono w jej treści. We wniosku z dnia [...] kwietnia 2005 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], który do tego organu wpłynął w dniu [...] kwietnia 2005 r., M. K. wniósł "o stwierdzenie nieważności całości decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. wydanej z rażącym naruszeniem prawa przez Zarząd Miasta W. w formie uchwały nr [...] w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] w W. oraz sprzedaży budynków, budowli i urządzeń zlokalizowanych na tej nieruchomości". Treść powyższego wniosku nie nasuwa wątpliwości co do intencji wnioskującego, a mianowicie wnosi on o stwierdzenie nieważności wskazanej we wniosku uchwały, którą uważa za decyzję. Treść uzasadnienia wniosku nie pozostawia wątpliwości, że wnioskodawcy nie chodzi o zaskarżenie tej uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym lecz uważa ją za decyzję, której stwierdzenia nieważności domaga się na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rzeczą organu było więc rozpoznać zasadności tego wniosku w świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego regulujących instytucję prawną jaką jest stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Natomiast organ zupełnie dowolnie, bo wbrew treści wniosku uznał, że przedmiotem wniosku jest sprawa oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste a nie żądanie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Konsekwencją takiego błędnego zakwalifikowania wniosku było orzeczenie przez organ o zwrocie wniosku do wnioskodawcy jako wniesionego do niewłaściwego organu. Zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r. zapadły z naruszeniem art. 66 § 3 kpa albowiem przepis ten w ogóle do przedmiotowego wniosku nie może mieć zastosowania. Uzasadnia to uchylenie obu postanowień, gdyż naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając wniosek organ rozpatrzy jego zasadność z uwzględnieniem treści powyższych rozważań. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.