VI SA/Wa 1531/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z/s w W. na czynności Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie przeprowadzenia postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości pozostawia: 1. skargę odrzucić 2. zwrócić skarżącej spółce I.z/s w W. kwotę 200 złotych (słownie: dwustu złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi W dniu [...] lipca 2006 r. pełnomocnik skarżącej spółki I. z siedzibą w W. – adwokat M. W., złożył za pośrednictwem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, zwanego dalej Prezesem UKE skargę na czynności Prezesa UKE w przedmiocie przeprowadzenia postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości z zakresu 410 - 430 MHz. W skardze pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie następujących przepisów prawa: 1. art. 116 ust 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), dalej cytowana jako P.t., i § 9 ust 1, § 10 ust 2 oraz § 15 ust 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 grudnia 2004 r. w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych (Dz. U. Nr 267, poz. 2659), dalej cytowanym jako Rozporządzenie w zw. z art. 190 ust 4 P.t., poprzez dokonywanie czynności związanych z postępowaniem przetargowym przez osobę nieuprawnioną do działania jako organ administracji publicznej – Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej; 2. art. 118 ust 8 P.t. z zw. z § 9 ust 1, § 10 ust 2 oraz § 15 ust 1 Rozporządzenia w zw. z art. 190 ust 4 P.t., poprzez nie unieważnienie postępowania przetargowego pomimo naruszenia prawa opisanego w pkt 1; 3. art. 116 ust 5 P.t. oraz § 13 ust 2 pkt 3 Rozporządzenia w zw. z art. 22 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483), dalej cytowanej jako Konstytucja, art. 120 P.t. oraz § 4 ust 1 Rozporządzenia, poprzez pominięcie w ocenie ofert złożonych w postępowaniu przetargowym decydujących kryteriów ich oceny zgodnie z postanowieniami P.t.; wnosząc o zobowiązanie Prezesa UKE do unieważnienia postępowania przetargowego. Przedmiotowe postępowanie przetargowe zostało ogłoszone przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, zwanego dalej Prezesem URTiP w dniu [...] grudnia 2005 r.. W odpowiedzi na powyższe obwieszczenie oferty złożyły trzy podmioty, tj. oprócz skarżącej spółki, P. Sp. z o.o. z/s w W. oraz T. Sp. z o.o. z/s w W. – wszystkie w dniu 31 stycznia 2006 r., który był ostatnim dniem zgłaszania się do przetargu. W dniu [...] lutego 2006 r. odbyło się posiedzenie Komisji przetargowej, zwana dalej Komisją, którego przedmiot stanowiło zakończenie I etapu postępowania przetargowego – badanie ofert, oraz podjęcie uchwały ze wskazaniem ofert zakwalifikowanych do etapu II i ofert niezakwalifikowanych do etapu II. Komisja w dniu [...] lutego 2006 r. podjęła uchwałę Nr [...] o następującej treści: "Oferta złożona przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zostaje zakwalifikowana do etapu II badania ofert, zaś oferta złożona przez I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz oferta T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., nie zostają zakwalifikowane do etapu II badania ofert z uwagi na niespełnienie warunków i wymagań sprawdzanych w etapie I." Zatem do drugiego etapu postępowania przetargowego zakwalifikowano tylko jeden podmiot spośród trzech, które odpowiedziały na ogłoszenie Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2005 r., mianowicie P. Sp. z o.o. z/s w W. Ogłoszenie wyników postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości z zakresu 410 – 430 MHz nastąpiło w dniu [...] maja 2006 r., w następstwie czego podmiot wyłoniony w przedmiotowym postępowaniu złożył wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości. Rezerwacja częstotliwości nastąpiła w drodze decyzji Prezesa UKE z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...], która doręczona została jedynie podmiotowi, na rzecz którego rezerwacja nastąpiła. Skarżąca spółka pismem z dnia [...] maja 2006 r. – załącznik nr 4 skargi (do organu wpłynęło dnia 25 maja 2006 r. – ksero zwrotnego potwierdzenia odbioru karta 34 akt) wezwała Prezesa UKE do usunięcia naruszeń prawa, na których następnie oparła skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącej podnosi, że do dnia wniesienia skargi ani skarżąca, ani On nie otrzymali od organu żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie, zatem wniósł w imieniu swojego mocodawcy skargę zgodnie z postanowieniami art. 3 § 2 pkt 6, art. 50 § 1, art. 52 § 3, art. 53 § 2 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej cytowana jako p.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Treść art. 3 § 2 p.p.s.a., na który powołuje się pełnomocnik skarżącej spółki określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych stanowiąc, iż orzekają one w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Treść skargi wskazuje, iż za jej podstawę należy przyjąć pkt 4 cyt. powyżej przepisu a nie pkt 6, jak wskazuje adwokat M. W. W sprawie niniejszej podstawową kwestią jest określenie, jakie przesłanki muszą spełniać akty lub czynności, o których mowa w powołanym w skardze (jako podstawa zaskarżenia) art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. W piśmiennictwie (J. P. Tarno Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2006 r., s. 22 - 24 oraz T. Woś Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 59 - 61) przyjęty jest pogląd, iż są to akty lub czynności, które spełniają łącznie następujące przesłanki: – nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., – muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, – muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, – muszą mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, – muszą być skierowane do indywidualnych podmiotów, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.. Ponadto, jak wskazuje M. B. w artykule "Pojęcie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA" (Samorząd Terytorialny 2000 r., Nr 1 - 2, s. 180 - 181) omawiane akty lub czynności są to wyłącznie takie, które są skierowane do zindywidualizowanego adresata, znajdującego się w określonej, konkretnej sytuacji; poza zakresem analizowanego pojęcia znajdują się więc akty lub czynności o charakterze generalnie - abstrakcyjnym lub generalnie - konkretnym. Powyższy pogląd dotyczący spełnienia przez czynności lub akty, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przesłanki skierowania do indywidualnego podmiotu, utrwalony jest także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 24 marca 1998 r., II SA 1155/97, ONSA 199/2/51, z dnia 16 września 2004 r. OSK 250/04 Prok. i Pr. 2004/11-12/44). Należy zauważyć, iż dopuszczalność zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego ma miejsce wyłącznie w tych przypadkach, w których dany akt lub czynność ustalają (odmawiają ustalenia), stwierdzają (odmawiają stwierdzenia), potwierdzają (odmawiają potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa (por. T. Woś Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 61). Mając powyższe na względzie, zauważyć należy, iż ogłoszenie wyników postępowania przetargowego nie kreuje żadnego uprawnienia lub obowiązku dla konkretnego podmiotu. Dopiero wydanie przez organ na podstawie art. 114 P.t. decyzji o przyznaniu na rzecz konkretnego podmiotu uczestniczącego w przetargu, decyzji o rezerwacji częstotliwości na jego rzecz, stwarza możliwość zaskarżenia tej decyzji przez każdy podmiot, legitymujący się interesem prawnym rozumianym, jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością (por. T. Woś Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 214). Samo bowiem postępowanie przetargowe nie stanowi postępowania odrębnego od prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego zmierzającego do udzielenia rezerwacji częstotliwości w drodze decyzji, lecz jedynie jego etap, niezbędny z uwagi na większą liczbę podmiotów zainteresowanych uzyskaniem konkretnej częstotliwości (por. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. IIGSK 74/06). W konsekwencji nie można więc podzielić stanowiska strony skarżącej o dopuszczalności zaskarżenia czynności organu polegającej na przeprowadzeniu postępowania przetargowego i /lub/ ogłoszeniu wyników postępowania przetargowego, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało skargę odrzucić. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a..