II SA/Wa 788/06

WyrokWSA w Warszawie2006-09-19

Skład orzekający: Joanna Kube, Andrzej Kołodziej, Jacek Fronczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo uznał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jeśli strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia przed datą wydania decyzji kończącej postępowanie, którego wznowienia żąda?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo uznał wniosek o wznowienie postępowania za złożony po terminie, ponieważ strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia przed datą wydania decyzji kończącej postępowanie, którego wznowienia żądała. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, wniosek o wznowienie postępowania wnosi się w terminie miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Skoro strona posiadała wiedzę o tej okoliczności przed datą zakończenia postępowania, którego wznowienia żądała, termin został przekroczony.
Stan faktyczny
Skarżący K. L. złożył skargę na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Organ odmówił wznowienia, uznając, że wniosek został złożony po terminie, gdyż strona posiadała wiedzę o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia już w 2001 r. Skarżący zarzucił organowi nieuwzględnienie jego wniosku z lutego 2001 r. jako podstawy wznowienia oraz brak odniesienia się do innych pism. Sąd oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Jacek Fronczyk, Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania -oddala skargę- Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 kpa o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], którą odmówiono zmiany w trybie art. 154 § decyzji z dnia [...] grudnia 1993 r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa o odmowie wypłaty rekompensaty. Organ uznał, że w związku z tym, że pismo [...] z dnia [...] lutego 2001 r., na które powołuje się K. L. jako na podstawę wznowienia, zostało przez niego dołączone do wniosku z dnia [...] kwietnia 2002 r. o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, to okoliczność powołana jako podstawa wznowienia była znana stronie co najmniej [...] kwietnia 2002 r. Tym samym więc uznano, że wniosek o wznowienie z dnia [...] października 2005 r. złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 kpa. W skardze do Sądu K. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie rekompensaty pieniężnej oraz o zasądzenie kosztów w wysokości [...] zł. Skarżący zarzucił brak zastosowania się przez organ do wskazań zawartych w wyrokach NSA i WSA, co do odniesienia się do jego wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. jako do podstawy wznowieniowej. Wnoszący skargę podał także, że Minister nie odniósł się do jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2006 r. oraz innych pism i złożonych wniosków. Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2006 r. wniósł o uwzględnienie wyliczenia wkładu budowlanego przedstawionego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z dnia [...] stycznia 2006 r., stanowiącym uzupełnienie jego wniosku o wznowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozważając zarzuty skargi należy przede wszystkim nawiązać do jednej z zasad postępowania administracyjnego - zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 kpa). W myśl tej zasady decyzje, od których nie służy odwołanie są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Zasada trwałości służy zapewnieniu pewności obrotu prawnego. Obowiązywanie tej zasady wyraża się m.in. w ustanowieniu prawnych wymogów, szczególnego trybu, zasad i terminów, w jakich może nastąpić wzruszenie decyzji ostatecznej. Odnosi się to także, jak wyżej wskazano do instytucji wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania stanowi odrębną instytucję procesową uregulowaną w rozdziale 12 kodeksu postępowania administracyjnego (art. 145 -153). Zasada trwałości decyzji ostatecznych, o której była wyżej mowa, wyraża się także w ustanowieniu ustawowych ograniczeń dotyczących terminów związanych ze wznawianiem postępowania i konsekwencjami prawnymi ich uchybienia (art. 146 i art. 148 kpa). W myśl przepisu art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Należy więc przyjąć, że zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się wnosząc prośbę o przywrócenie terminu - art. 58 § 1 kpa (por. B. Adamiak i J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 1996, str. 649). Należy zwrócić uwagę, że K. L. we wniosku z dnia [...] października 2005 r. wyraźnie żądał wznowienia postępowania, co do sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], którą odmówiono zmiany w trybie art. 154 § decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r. o odmowie wypłaty rekompensaty. Natomiast w skardze skarżący mylnie uważa, że zaskarżona decyzja dotyczy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania rekompensaty pieniężnej zakończonej ostateczną, a zarazem prawomocną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r. Z uwagi na przedmiot rozpoznawanej przez Sąd sprawy nie może być skutecznie podnoszony fakt, że skarżący w lutym 2001 r. przesłał do Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast pismo [...] z dnia [...] lutego 2001 r., z którego miało wynikać, że K. L. na dzień [...] grudnia 1990 r. miał zgromadzony wymagany wkład mieszkaniowy w kwocie [...] zł upoważniający do rekompensaty pieniężnej w związku z budową domu mieszkalnego oraz, że w piśmie [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. podano zaniżoną wysokość wkładu mieszkaniowego na dzień [...] grudnia 1990 r., co w konsekwencji skutkowało pozbawieniem go prawa do rekompensaty. Ponieważ podnoszony fakt miał miejsce przed datą zakończenia postępowania administracyjnego, którego wznowienia żądał skarżący wnioskiem z dnia [...] października 2005 r., to nie może on w tej sprawie być skutecznie podnoszony. Zatem organ prawidłowo uznał, że upłynął termin, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Na marginesie tej sprawy należy skarżącemu wyjaśnić, że gdyby skierowane przez niego do organu pismo z dnia [...] lutego 2001 r., było nierozpatrzonym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] grudnia 1993 r. o odmowie wypłaty rekompensaty, to skarżący może, w odrębnym trybie, skierować do sądu administracyjnego skargę na bezczynność w tym przedmiocie. Tak więc z uwagi na przedmiot sprawy, Sąd nie mógł odnieść się do zarzutów skarżącego dotyczących niewłaściwie przeprowadzonego - w jego ocenie - postępowania w sprawie odmowy wypłaty rekompensaty, ponieważ zakończyła się ona prawomocną decyzją i nie została wzruszona w trybach nadzwyczajnych. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga nie mogła być uwzględniona. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania wysokości [...] zł, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło