VI SA/Wa 1473/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2006 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia oddala skargę T. Spółka z o.o. z siedzibą w L. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 6000 zł za wykonywanie transportu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia. Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] stycznia 2005 r. w m. L. woj. [...] na drodze krajowej nr [...] przeprowadzono kontrolę autobusu marki [...] o nr rej. [...] należącego do T. Sp. z o.o. z siedzibą w L., którym kierował kierowca Z. B. Autobusem tym wykonywany był przewóz dzieci szkolnych ze Szkoły Podstawowej w D. do miejsca ich zamieszkania tj. miejscowości Z.. Kierowca na żądanie kontrolujących nie okazał do kontroli zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego - specjalnego osób oświadczając, że pracodawca nie wyposażył go w taki dokument. Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił T. Sp. z o.o. o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z przeprowadzoną kontrolą wzywając ją do przedstawienia wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych – specjalnych osób. Spółka T. nie złożyła żadnych pisemnych wyjaśnień w związku z otrzymanym zawiadomieniem. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na T. Sp. z o.o. karę pieniężną 6000 zł na podstawie lp. 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych - specjalnych osób. T. Sp. z o.o. wniosła odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W odwołaniu wskazano, że kontrolowany autobus przewoził młodzież szkolną z Zespołu Szkół w D. na podstawie umowy zawartej ze szkołą w oparciu o wynik przeprowadzonego przetargu. Podkreślono przy tym, że w pierwszym półroczu roku szkolnego dzieci były przywożone i odwożone w różnych godzinach, gdyż podział godzin nie był jeszcze precyzyjnie dograny. W dniach nauki szkolnej, gdy odbywały się wyjazdy na wycieczki lub do kina, albo były wywiadówki dzieci kończyły lekcje w innych godzinach. W okresie przedświątecznym dzieci były dowożone na rekolekcje do kościoła i to także odbywało się w różnych godzinach. Spółka wykonywała więc na rzecz szkoły przewóz osób, który nie stanowił przewozu regularnego, regularnego specjalnego lub wahadłowego, lecz w tym wypadku można mówić tylko o przewozie okazjonalnym. Jednocześnie skarżąca Spółka poinformowała, że w drugim półroczu roku szkolnego, po ustaleniu ze szkołą i rozplanowaniu dwóch godzin odjazdów po południu o stałych godzinach, Spółka utworzyła linię regularną, żeby dowozić nie tylko młodzież szkolną, ale także inne osoby. Do odwołania tego załączono Umowę na usługę transportową-przewóz osób zawartą w dniu [...] sierpnia 2004 r. pomiędzy Zespołem Szkół Publicznych w D., a T. sp. z o.o. z siedzibą w L. wraz z załącznikiem Nr 4 do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia dowozu dzieci do Zespołu Szkół w D. Główny Inspektor Transportu Drogowego rozpoznając odwołanie decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpoznania stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, że organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego zgodnie z regułami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego i nie zgromadził w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji w dniu [...] października 2005r. przesłuchał w charakterze świadka kierowcę autobusu Z. B., który zeznał, że w dniu [...] stycznia 2005 r. wykonywał przewóz dzieci szkolnych w liczbie 15 osób z D. do Z.. Przewóz wykonywany był na podstawie umowy zawartej pomiędzy szkołą w D., a jego pracodawcą Spółką T. która wygrała przetarg w Urzędzie Gminy w D. na wykonywanie regularnych przewozów dzieci szkolnych na linii D. – Z. Przewóz ten wykonywany był o umówionych godzinach. W autobusie podczas kontroli znajdowały się tylko dzieci szkolne, które były wpisane na listę przekazaną przewoźnikowi przez szkołę. Pismem z dnia [...] października 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wezwał T. Sp. z o.o. do przedstawienia umowy na podstawie, której Spółka wykonywała przewóz regularny specjalny dzieci szkolnych na trasie Z. – D. oraz przedstawienia harmonogramu tych przewozów, a także do złożenia wyjaśnień, czy kontrolowany przewóz był wykonywany w ramach tej umowy. W odpowiedzi na to wezwanie T. Sp. z o.o. poinformowała w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r., że kontrolowany przewóz wykonywany był w ramach przedstawionej umowy załączając do pisma Umowę na usługę transportową – przewóz osób zawartą w dniu [...] sierpnia 2004 r. pomiędzy Zespołem Szkół Publicznych w D., a T. Sp. z o.o. Do pisma tego załączone zostało także zezwolenie Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. udzielone T. Sp. z o.o. przez Burmistrza Gminy D. na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej D. – Z. przez L. – N.– T. z ważnością do [...] stycznia 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, w ramach ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nałożył na T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. karę pieniężną 6000 zł na podstawie lp. 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym za wykonywanie regularnych - specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym bez wymaganego zezwolenia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wykonywany przez przedsiębiorcę w dniu kontroli tj. [...] stycznia 2005 r. przewóz dzieci szkolnych na trasie D. – Z. miał charakter przewozu regularnego specjalnego. Zgodnie bowiem z przedstawioną przez stronę umową zawartą z Zespołem Szkół Publicznych w D. pasażerami byli wyłącznie uczniowie tej szkoły, usługa była wykonywana codziennie w dni nauki w szkole w okresie od dnia 1 września 2004 r. do dnia 25 czerwca 2006 r. zgodnie z obowiązującym planem lekcji i w porozumieniu z dyrektorem szkoły. Okoliczność, że odjazdy i przyjazdy odbywały się o różnych godzinach, uzależnionych od godzin rozpoczynania lub kończenia lekcji przez młodzież, jest natomiast bez znaczenia dla stwierdzenia regularności przewozów. W odwołaniu od tej decyzji wniesionym do Głównego Inspektora Transportu Drogowego T. Sp. z o.o. ponownie stwierdziła, że autobus w dniu kontroli tj. [...] stycznia 2005 r. wykonywał przewóz okazjonalny, a nie regularny. Zarzucono, że organ I instancji nie powiadomił Spółki o terminie przesłuchania świadka oraz o innych czynnościach podejmowanych w ramach ponownego rozpoznania sprawy. Organ nie przesłuchał także pracowników szkoły, którzy mogli potwierdzić fakt różnych godzin przyjazdu i odjazdu autobusu. Podkreślono też, że kierowca wykonywał wprawdzie przewóz 5 razy w tygodniu, ale był dysponowany przez dyrektora szkoły i planowanie jego jazd odbywało się prawie codziennie, ze względu na różne okoliczności związane z sytuacjami szkolnymi. Główny Inspektor Transportu Drogowego rozpoznając odwołanie decyzją z dnia [...] maja 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu decyzji, wskazując na treść art. 4 pkt 9 ustawy o transporcie drogowym stwierdził, że przewóz wykonywany w chwili kontroli był przewozem regularnym specjalnym. Strona skarżąca wykonywała bowiem zarobkowy przewóz grupy osób z wyłączeniem innych osób na podstawie umowy na usługę transportową z dnia [...] sierpnia 2004 r. zawartej z Zespołem Szkół Publicznych w D. Przewozy były wykonywane regularnie – codziennie w dni nauki szkolnej, w godzinach rannych oraz popołudniowych po zakończeniu zajęć w szkole w okresie od 1 września 2004 r. do 25 czerwca 2006 r. zgodnie z obowiązującym planem zajęć i w porozumieniu z dyrektorem szkoły. Odnośnie natomiast zarzutu, że strona nie uczestniczyła w ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji organ odwoławczy wskazał, że strona została wezwana przez organ I instancji pismem z dnia [...] października 2005 r. do przedstawienia dokumentów i złożenia wyjaśnień. Ponadto strona mogła wnieść wraz z odwołaniem swoje uwagi i wyjaśnienia dotyczące tej sprawy. Dla stwierdzenia regularności przewozów jest natomiast bez znaczenia okoliczność, że odjazdy i przyjazdy odbywały się w różnych godzinach, uzależnionych od godzin rozpoczynania lub kończenia lekcji przez młodzież. W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka T., powtarzając argumentację prezentowaną wcześniej w toku postępowania administracyjnego, ponownie stwierdziła, że usługa transportowa wykonywana w dniu kontroli na rzecz Zespołu Szkół Publicznych w D. nie była przewozem regularnym, lecz przewozem okazjonalnym. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie organu wykonywany w czasie kontroli przewóz spełniał przesłanki regularnego specjalnego przewozu osób, a więc strona powinna legitymować się stosownym zezwoleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. zostały wydane z naruszeniem prawa mającym wpływ na prawidłowość dokonanego przez te organy rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) przewóz regularny specjalny to niepubliczny przewóz regularny określonej grupy osób, z wyłączeniem innych osób. W świetle przywołanej wyżej definicji ustawowej organ poczynił prawidłowe ustalenia, iż przewóz osób wykonywany przez skarżącą Spółkę w dniu kontroli na rzecz Zespołu Szkół Publicznych w D. był przewozem regularnym specjalnym. Przewóz ten wykonywany był w ramach zawartej w dniu [...] sierpnia 2004 r. pomiędzy Zespołem Szkół Publicznych w D., a skarżącą Spółką T. umowy na usługę transportową – przewóz osób. Zgodnie z treścią § 1 i 2 tej Umowy zleceniodawca zlecił Spółce T. wykonywanie dowozu uczniów na trasie Z.– D. codziennie w dni nauki szkolnej, w godzinach rannych oraz popołudniowych po zakończeniu zajęć w szkole, w okresie od dnia 1 września 2004 r. do dnia 25 czerwca 2006 r., zgodnie z obowiązującym planem lekcji i w porozumieniu z dyrektorem szkoły. Jak słusznie wskazał organ, podnoszona przez skarżącą Spółkę w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze okoliczność, że przewozy uczniów wykonywane były w poszczególnych dniach w różnych godzinach uzależnionych od organizacji zajęć szkolnych w danym dniu, nie miała znaczenia dla zakwalifikowania tych przewozów jako przewozów regularnych specjalnych. Przewozy te miały charakter przewozów regularnych specjalnych, gdyż wykonywane były w dni nauki szkolnej regularnie w godzinach rannych oraz popołudniowych i dotyczyły tylko określonej grupy uczniów wymienionych na liście przekazanej przewoźnikowi przez szkołę. Art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym stanowi natomiast, że wykonywanie przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwolenia wydanego przez właściwy organ, które (zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 1a tej ustawy) kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie uprawnionego organu kontroli. Jest okolicznością niesporną w tej sprawie, że skarżąca Spółka w dacie kontroli nie posiadała stosownego zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych, a więc organ zasadnie nałożył na nią karę pieniężną 6000 zł na podstawie lp. 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym za wykonywanie transportu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, a organy administracji obu instancji prawidłowo oceniły zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy administracji ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na prawidłowość dokonanego przez nie rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.