I SA/Wa 1350/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie WSA Jerzy Siegień (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2006 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Burmistrz S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. zmienił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r., przyznającą P. S. zasiłek okresowy w czerwcu i lipcu 2005 r. w ten sposób, że zawiesił przyznany zasiłek w lipcu 2005 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji powołał się na ustawowe przesłanki, stanowiące o obowiązku zawieszenia osobie tymczasowo aresztowanej prawa do świadczeń z pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., po rozpatrzeniu odwołania P. S. od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] sierpnia 2005 r. w przedmiocie zasiłku okresowego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, późn. zm.), prawo do świadczeń z pomocy społecznej zawiesza się obligatoryjnie osobie tymczasowo aresztowanej, a za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń. Natomiast osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej. A zatem bez względu na podstawę prawną pobytu P. S. w areszcie w T., żądanie wypłaty zasiłku za lipiec 2005 r. staje się bezprzedmiotowe. Zadośćuczynienie żądaniu, zgodnie z art. 98 ustawy o pomocy społecznej, stawiałoby ten zasiłek w charakterze świadczenia nienależnie pobranego, który z mocy prawa podlegałby zwrotowi. Kolegium podkreśliło również, że w decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r. przyznającej zasiłek okresowy na czerwiec i lipiec 2005 r., organ zawarł pouczenie, że zgodnie z art. 109 ustawy o pomocy społecznej osoby i rodziny korzystające ze świadczeń pieniężnych pomocy społecznej są obowiązani poinformować o każdej zmianie ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą przyznania świadczenia. A zatem P. S. powinien był poinformować organ orzekający w sprawie z jakiego powodu przebywa w areszcie śledczym. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2006 r. złożył P. S., domagając się w niej wypłacenia zasiłku okresowego za lipiec 2005 r. i podnosząc, że jego zawieszenie nastąpiło bezpodstawnie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowo-administracyjna decyzji w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skargę wniesioną w rozpatrywanej sprawie należy uwzględnić, bowiem organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy prawa oraz przepisy postępowania ze skutkiem mającym wpływ na wynik tej sprawy. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, późn. zm.), osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Przepis powyższy stanowi samodzielną materialno-prawną podstawę do zawieszenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej. Zawieszenie tych świadczeń nie wymaga jednoczesnej zmiany decyzji przyznającej świadczenia, bowiem decyzja o zawieszeniu świadczeń stanowi samodzielną podstawę do zaprzestania ich wypłacania za okres tymczasowego aresztowania. W rozpatrywanej sprawie przepis powyższy nie ma jednak zastosowania, bowiem skarżący odbywa karę pozbawienia wolności i nie jest tymczasowo aresztowany. W takim przypadku nie wystarczy powołać się, jak to uczynił organ drugiej instancji na przepis art. 13 ust. 1 powołanej ustawy, w myśl którego osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Przepis ten, w przypadku ustalenia przez organ rozpatrujący wniosek o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej, że wnioskodawca odbywa karę pozbawienia wolności, stanowi podstawę do wydania decyzji odmawiającej przyznania tego świadczenia. Jeżeli jednak zacznie on odbywać karę pozbawienia wolności w trakcie realizacji przyznanego świadczenia z pomocy społecznej, niezbędne jest wszczęcie postępowania administracyjnego, na podstawie art. 106 ust. 5 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku między innymi zmiany sytuacji osobistej strony. Ustalenie przez organ pierwszej instancji, że w miesiącu lipcu skarżący rozpoczął odbywać karę pozbawienia wolności stanowi niewątpliwie podstawę do zmiany decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r., przyznającej P. S. zasiłek okresowy w czerwcu i lipcu 2005 r. Organy orzekające w sprawie nie ustaliły jednak bardzo istotnej w rozpatrywanej sprawie kwestii faktycznej, tj. daty, od której skarżący rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności. Jak wynika z pisma z dnia skarżący stawił się do aresztu w dniu 18 lipca 2005 r. Jeżeli powyższy fakt zostałby potwierdzony w postępowaniu administracyjnym, to w sprawie miałby zastosowanie art. 106 ust. 3 powołanej ustawy, w myśl którego, w przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem. Kwota przyznanego w miesiącu lipcu zasiłku okresowego powinna zatem ulec zmienia, brak jest jednak podstaw do przyjęcia, jak to uczyniły organy orzekające w sprawie, że zasiłek okresowy za lipiec skarżącemu w ogóle nie przysługuje. W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa nie została należycie wyjaśniona, a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. wydano z naruszeniem powołanych wyżej przepisów prawa materialnego oraz przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., ze skutkiem mającym wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.