II SA/Kr 2781/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2006 r. sprawy ze skargi M. J. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 września 2002 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej M. J. kwotę 255 zł. (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących M. J. i A. D. kwotę 10 zł (dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 lutego 2002 r. (sygn. akt II SA/Kr 3895/01) uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 26 października 1999 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. S. stanowiącej własność Skarbu Państwa a będącej w użytkowaniu wieczystym M. J. i A. D., oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. ewid. [...]/7 na dz. ewid. nr [...]/8, [...]/9 i [...]/10. Sąd przyjął bowiem, że w aktach sprawy brak jest opinii organu, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wydanej w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie i brak takiej opinii należy uznać za uchybienie przepisom postępowania mające wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu wyroku sąd wspomniał również o tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Kr 680/99 oddalił skargę A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przedłużenia istniejącej ul. K. z włączeniem do ulicy D. wraz z ciągiem jezdnym i parkingiem wzdłuż dz. ewid. 168/[...] położonej w K. Wspomniane wyżej postanowienie Prezydenta Miasta K. zostało wydane [...] czerwca 2002 r.; zawierało ono pozytywną opinię odnośnie do proponowanego podziału nieruchomości. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z [...] lipca 2002 r. Decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] sierpnia 2002 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 93 ust. 1, art. 97 ust, 3 pkt 1 w nawiązaniu do art. 6 pkt 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U Nr 46 z 2000 r. poz. 543 ze zm.), § 7 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz. U. Nr 25 poz. 130) na wniosek Miejskiego Zarządu Dróg z siedzibą w K. zatwierdzono projekt podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. S., oznaczonej w ewidencji gruntów miasta K. w Obr. 020 działki nr [...]/7 stanowiącej własność M. J. i A. D., ujawnionej w KW [...] - przedstawionej na mapie sytuacyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. pod numerem 1051/[...] na działki: nr [...]/8 o powierzchni 0,4090 ha; nr [...]/9 o powierzchni 0,1087 ha; nr [...]/10 o powierzchni 0,1322 ha. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż na wniosek z [...] marca 1999 r. uzupełniony wnioskiem z [...] maja 2002 r. Miejskiego Zarządu Dróg w K. Prezydent Miasta K. zaopiniował pozytywnie postanowieniem z [...] czerwca 2002 r., znak [...] przedstawiony na mapie zasadniczej wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. S., stanowiącej własność M. J. i A. D., oznaczonej działką nr [...]/7 w Obr. 020 - jako zgodny z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego dzielnicy B. w K. Podział nieruchomości przedstawiony na mapie sytuacyjnej z projektem podziału, zaewidencjonowanej w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. w dniu [...] czerwca 1999 r. pod numerem 1051/[...] jest zgodny z przepisem gminnym - miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jego częścią tekstową i graficzną. Wydzielona w wyniku podziału działka nr [...]/9 przeznaczona jest w planie pod projektowaną ulicę lokalną zapewniającą obsługę w skali osiedla, zastępującą odcinek istniejącej ulicy K. Odwołanie od tej decyzji wniosły M. J. i A. D. zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 93 ust. 2, art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z 21 sierpnia 1997 r. Odwołujące zwracają uwagę na to, że prezydent w zaskarżonej decyzji, jak i w opinii nie odniósł się i nie zbadał możliwości zagospodarowania działek po podziale. Skarżące wskazywały od wielu lat, że proponowany podział uczyni działkę nr [...]/10 zupełnie dla nich nieprzydatną i nie mogącą sprostać wymaganiom planu zagospodarowania przestrzennego. W proponowanym kształcie, położeniu i wymiarach może być ona tylko rondem, czego nie przewiduje plan. Również działka [...]/8 w proponowanym kształcie i wielkości nie spełnia planów jej zagospodarowania. Odwołujące się dodają, że Prezydent Miasta K. nie odniósł się do podnoszonych przez nie zarzutów, a nadto pomimo monitów pozostaje bez odpowiedzi ich wniosek złożony w 1995 r. o zmianie planu zagospodarowania przestrzennego. Podnoszą też zarzut, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż cel publiczny określony w art. 6 to budowa i tworzenie nowych dróg, a nie jedynie, co ma miejsce w niniejszej sprawie - przesunięcie ulicy (zastąpienie istniejącego odcinka ulicy K. innym jej przebiegiem). Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 19 września 2002 r., znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Powołano się na opinię Prezydenta Miasta K. zawartą w postanowieniu z [...] czerwca 2002 r., z której wynika, że stosownie do ustaleń .miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy B. w K. nieruchomość nr [...]/7 położona jest w części na terenie oznaczonym symbolem 011KLA przeznaczonym pod projektowaną ulicę lokalną, zapewniającą obsługę w skali osiedla, w części pod parking przeznaczony dla obsługi Fabryki Pomp, w dni świąteczne - kościoła - symbol KS-1 oraz w części na terenie oznaczonym symbolem 10UH, UG.EE przeznaczonym pod usługi handlu detalicznego i gastronomii. Wstępny projekt podziału nieruchomości nr [...]/7 jest zgodny z zapisami planu, który do czasu obowiązywania jest podstawą do podejmowania decyzji administracyjnych, w tym decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości. W oparciu o ustalenia wspomnianego planu Prezydent Miasta K. wydał już decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r., znak [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przedłużenia istniejącej ulicy K. z włączeniem do ul. D., budowie ciągu pieszego wzdłuż działki nr 168/[...] oraz parkingu. Z załączonego do akt sprawy odpisu miejscowego planu, jego formy graficznej i tekstowej wynika, że jest to plan o charakterze szczegółowym. W związku z tym granice wydzielonych działek nakładają się na linie rozgraniczające strefy o symbolach określających ich przeznaczenie i sposób zagospodarowania. Właśnie podział terenu co do jego zgodności z przeznaczeniem terenu i sposobem zagospodarowania (przyszłym) przewidzianym w planie był przedmiotem wspomnianej opinii organu I instancji, a zatem nieuzasadniony jest zarzut skarżących, iż przy zatwierdzaniu podziału organ I instancji nie odniósł się i nie zbadał możliwości zagospodarowania (przyszłego) działek po podziale. Co do zarzutu, iż przesunięcie istniejącej ulicy K. (zmiany trasy) nie można zaliczyć do celu publicznego określonego w art. 6 ustawy, to jest on również nieuzasadniony, gdyż przebieg drogi określa plan zagospodarowania przestrzennego, będący przepisem gminnym, uchwalonym przez Radę Gminy w trybie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a zatem ani Prezydent Miasta K., ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mają uprawnień do jego uchylenia lub zmiany. Droga ul. K. jest zaliczona do kategorii dróg powiatowych i w rozumieniu ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych jest drogą publiczną. Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wydzielenie gruntów pod drogi publiczne, budowa i utrzymanie tych dróg jest celem publicznym. Powyższą decyzję zaskarżyły do sądu administracyjnego A. D. i M. J. wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i zarzucając obrazę prawa materialnego poprzez błędną interpretację przepisów art. 93 ust. 2, art. 97 ust 3 pkt 1 oraz art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Skarżące podniosły, że obie decyzje oparte zostały tylko i wyłącznie na planie zagospodarowania przestrzennego miasta K. Podniesiony w odwołaniu zarzut dotyczący błędnej interpretacji przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami został niezrozumiale dla nich wytłumaczony zgodnością z planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżących w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który zawiera zamknięty katalog celów publicznych w rozumieniu tej ustawy, bowiem zamierzona inwestycja nie polega na budowie drogi, lecz budowie parkingu. Przesunięcie odcinka obecnie istniejącej ulicy K. na działkę skarżących oraz wykonanie ostrego łuku na prostej do tej pory drodze jest właśnie konsekwencją budowy parkingu. Faktem jednoznacznie potwierdzającym, że celem podziału ich nieruchomości jest budowa parkingu, nie zaś nowej ulicy jest to, że w pierwszej decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki [...]/7 z dnia [...] czerwca 1999 r. Prezydent Miasta K. określił cel publiczny jako "przebudowa ulicy K. i budowa parkingu dla obsługi Fabryki Pomp a w dni świąteczne kościoła". Od tego czasu nie zmienił się ani stan faktyczny, ani stan prawny nieruchomości. Nie zmienił się też plan zagospodarowania przestrzennego. Zmianie uległa jedynie nazwa inwestycji, która w założeniach pozostała taka sama. Skarżące wniosły również zastrzeżenia do tej części uzasadnienia decyzji, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdza, że ulica K. jest drogą powiatową - publiczną i wobec tego spełnia wymóg art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skoro bowiem ulica już istnieje, to nie jest potrzebna jej budowa. Przesunięcie odcinka dla potrzeb budowy parkingu nie mieści się również zdaniem skarżących w szerokim pojęciu utrzymania istniejącej drogi. W skardze zarzucono ponadto brak rozpatrzenia sprawy pod kątem możliwości zagospodarowania wydzielonych działek, co stanowi naruszenie art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zwrócono uwagę, że skarga powtarza zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu. Zgodność decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie budzi wątpliwości, gdyż wydzielona z nieruchomości [...]/7 działka nr [...]/9 przeznaczona jest właśnie pod budowę drogi publicznej ul. Kolonii, wskazanej na mapie stanowiącej część decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Bezzasadny jest również zarzut, że w niniejszej sprawie nie chodzi o "cel publiczny" w rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten w pkt 1 stanowi, że wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, budowa i utrzymanie tych dróg jest celem publicznym. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powołany w zaskarżonej decyzji określa parametry, przebieg i kategorie dróg, w tym drogi powiatowej ul. K. Na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. pełnomocnik skarżącej M. J. oświadczył, że stary kościół przy ul. K. [...] nie będzie rozbudowywany i w związku z tym nie zachodzi potrzeba realizacji parkingu na potrzeby tego kościoła. Również Fabryka Pomp, dla której działalności wydawana była decyzja o warunkach zabudowy zaprzestała działalności, wyprzedała część majątku i obecnie prowadzi się tam produkcję lamp secesyjnych. Ulica K. została częściowo przebudowana do granic działki skarżącej. Z dniem 1 stycznia 2002 r. utracił moc plan zagospodarowania przestrzennego. Ta okoliczność została potwierdzona zaświadczeniem z dnia 6 lipca 2006 r. wydanym przez Dyrektora Wydziału Architektury, Geodezji i Spraw Mieszkaniowych Urzędu Miasta K., z którego wynika również, że obecnie brak jest podstaw prawnych by określić przeznaczenie nieruchomości położonych w K. przy ul. D., K., S. Ponadto pełnomocnik skarżącej oświadczył, że obecnie obowiązuje studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zatwierdzone uchwałą Rady Miejskiej nr 580/2000 z dnia 26 października 2006 r., które nie przewiduje podziału nieruchomości stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ nie wyjaśnił w sposób dostateczny okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, przez co naruszył art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Chodzi mianowicie o ocenę zgodności planowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Organy rozstrzygające sprawę rozważyły kwestię przeznaczenia w planie projektowanej działki nr [...]/9 (ulica lokalna) oraz działki nr [...]/10 (projektowany parking), natomiast pominęły milczeniem kwestię możliwości zagospodarowania trzeciej z wydzielonych działek, nr [...]/8. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znajduje się wzmianka, że projektowana działka [...]/8 znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 10UH, UG EE i przeznaczonym pod usługi handlu detalicznego i gastronomii, jednakże organ administracji nie poruszył kwestii możliwości zagospodarowania wydzielonej działki do wskazanego celu. W ten sposób naruszył art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Wobec powyższego zaskarżoną decyzję, jak również poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).