I OZ 585/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 585/07 w pkt 1 oddalające zażalenie J.L., w pkt 2 odrzucające zażalenie E. L. i J.L. - na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/GL 558/06, w sprawie ze skargi E.L., J. L. i J.L. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] nr (...) w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 585/07 w pkt 1 oddalił zażalenie J. L., w pkt 2 odrzucił zażalenie E.L. i J. L. wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/GL 558/06. W dniu 27 sierpnia 2007 r. skarżący wnieśli pismo określone jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą" skierowane do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przewodniczący Naczelnego Sądu Administracyjnego w piśmie z dnia 31 sierpnia 2007 r. wyjaśnił skarżącym, że Sąd Najwyższy nie sprawuje nadzoru judykacyjnego w odniesieniu do orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż są one prawomocne i nie służą od nich środki zaskarżenia, w tym nie ma przepisów, które pozwalałyby na zaskarżenie ich do Sądu Najwyższego. W odpowiedzi na powyższe pismo, skarżący w dniu 6 września 2007 r. złożyli pismo nazwane jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą" skierowane do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w treści którego wnieśli o zmianę, unieważnienie i uchylenie pisma oraz postanowienia z dnia 8 sierpnia 2007 r. Należało zatem potraktować pismo to jako zażalenie na postanowienie z dnia 8 sierpnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.) przewiduje, że zażalenie jest środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 P.p.s.a.). Z powołanych przepisów wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie od postanowień sądu pierwszej instancji i zarządzeń przewodniczących tegoż sądu. Zgodnie z przepisem art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, gdyż nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy. Z tego też względu przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Na marginesie należy wskazać, że w piśmie z dnia 31 sierpnia 2007 r. skarżący poinformowani zostali, że w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma przepisów, które pozwalałyby na zaskarżenie orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego do Sądu Najwyższego, ponieważ nie sprawuje on nadzoru judykacyjnego nad tym Sądem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.