III SA/Łd 475/06

Dnia 2 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewódzkiego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Chorób i Rehabilitacji w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. W dniu 30 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Chorób i Rehabilitacji w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę (zatytułowaną "Odwołanie") na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Skargę sporządził pełnomocnik skarżącej jednostki – adwokat M. W. W ocenie autora skargi w sprawie ma zastosowanie zwolnienie od kosztów sądowych wynikające – art. 239 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., bowiem postępowanie dotyczy prawa do świadczeń zdrowotnych, które są przyznawane ze środków instytucji zajmujących się pomocą i opieką społeczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Reguła, zgodnie z którą Sąd wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy pismo wnosi adwokat lub radca prawny i pismo podlega opłacie stałej. W myśl bowiem art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Należy nadmienić, iż cytowany przepis był przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 7 marca 2006r. Sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. z 2006r. Nr 45, poz. 322) i został oceniony jako zgodny z ustawą zasadniczą. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej przez pełnomocnika skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. umarzająca postępowanie odwoławcze, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Od skargi w tego rodzaju sprawach pobiera się wpis stały w wysokości 200zł stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 września 2005r. Sygn. akt FSK 2225/04 (LEX nr 173179). Sąd nie podziela stanowiska wyrażonego w skardze, iż w niniejszej sprawie skarżąca jednostka jest zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Stosownie do przywołanego przepisu nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (lit. "a") i dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych (lit. "c"). W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Chorób i Rehabilitacji w Ł. żądał od organów administracji wydania decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy, o której mowa w art. 54 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Z 2004r. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) jest to zatem sprawa dotycząca świadczeń leczniczych - art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Jakkolwiek cytowany przepis wskazuje, że ze zwolnienia od kosztów sądowych korzysta w wymienionych rodzajach spraw "strona skarżąca działanie lub bezczynność organu" bez dalszych dookreśleń charakteryzujących skarżącego, to jednak określając krąg podmiotów uprawnionych do zwolnienia od kosztów sądowych nie sposób w ocenie Sądu pominąć ratio legis omawianej normy. Wśród autorów zajmujących się problematyką kosztów sądowych panuje jednomyślność, iż oprócz zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach zakresu powszechnego obowiązku obrony już sam charakter spraw wymienionych w pkt 1 art. 239 p.p.s.a. przesądza o tym, że strona nie ma dostatecznych środków nie tylko na prowadzenie postępowania sądowego ale również na zaspokojenie własnych, podstawowych potrzeb życiowych (H. Knysiak – Molczyk "Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo przed sądami administracyjnymi" Przegląd Sądowy z 2003r. nr 11-12, str. 83). Podkreśla się, że zwolnieniem tym objęto osoby, które i tak w zdecydowanej większości byłyby zwolnione przez sąd z obowiązku poniesienia kosztów sądowych ze względu na swoje ubóstwo (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2004r., str. 312). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela powyższy pogląd. Jest on niewątpliwie trafny w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych (art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a), na który to przepis powołuje się pełnomocnik strony skarżącej. Tak zakreślony cel przepisu art. 239 prowadzi do konkluzji, iż w przypadku spraw dotyczących świadczeń leczniczych jego adresatami są m.in. skarżący będący beneficjentem świadczeń leczniczych, nie zaś podmioty, które świadczeń takich udzielają. Na gruncie przywołanej powyżej ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych beneficjentami świadczeń leczniczych a tym samym skarżącymi zwolnionymi od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. będą osoby wymienione w art. 2 ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. To dla tych osób, nie zaś dla podmiotów świadczących usługi medyczne i rehabilitacyjne otrzymanie tych usług stanowi zaspokojenie własnych, podstawowych potrzeb życiowych. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż skarżący - Wojewódzki Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Chorób i Rehabilitacji w Ł. nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Ponieważ reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik będący adwokatem nie uiścił stosownej opłaty od skargi wniesionej w imieniu Wojewódzkiego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Chorób i Rehabilitacji w Ł. na decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego spełnione zostały przesłanki zawarte w art. 221 p.p.s.a. uzasadniające odrzucenie skargi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.