VI SA/Wa 1827/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. SA w W. na zalecenia pokontrolne wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w dniu [...] lipca 2006 r., Nr [...] postanawia odrzucić skargę Skargą z dnia [...] września 2006 r. T.A. (dalej T.S.A.) z siedzibą w W. reprezentowana przez adwokata H. R. zaskarżyła zalecenia pokontrolne wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w dniu [...] lipca 2006 r., znak [...]. Jako podstawę prawną wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej spółki wskazał na treść art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) dalej p.p.s.a. Jego zdaniem, na gruncie niniejszej sprawy zalecenia pokontrolne są czynnością (aktem) z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż dotyczą, ustawowego obowiązku (zakazu) nieuzależniania przez dostawcę usług telekomunikacyjnych zawarcia umowy o ich świadczenie od zawarcia przez użytkownika końcowego umowy o świadczenie innych usług. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej zalecenia pokontrolne, w związku z przeprowadzoną w okresie od dnia [...] 2006 r. kontrolą dotyczącą przestrzegania przez T. S.A. postanowień art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) przy zawieraniu umów o świadczenie usługi telekomunikacyjnej [...], w sposób rażący naruszają prawa T. SA a ponadto, zostały podjęte wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom prawa. Zdaniem strony powyższe zalecenia naruszają prawo materialne poprzez błędną interpretację i zastosowanie art. 57 ust. 1 oraz 201 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz art. 7 i 77 kpa. W przedłożonej wraz z aktami sprawy odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, radca prawny M. J. wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie, w przypadku, gdy Sąd nie podzieli argumentacji organu odnośnie odrzucenia skargi, jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na zalecenia pokontrolne wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w dniu [...] lipca 2006 r., Nr [...] W tej sytuacji podstawowy problem prawny sprowadza się do wyjaśnienia, czy tego rodzaju czynność lub akt mieści się w ramach działalności administracji publicznej podlegającej kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają między innymi w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy zauważyć, iż dopuszczalność zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego ma miejsce wyłącznie w tych przypadkach, w których dany akt lub czynność ustalają (odmawiają ustalenia), stwierdzają (odmawiają stwierdzenia), potwierdzają (odmawiają potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa (p. T. Woś "Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa, 2005r. str. 61). W myśl art. 201 ust. 1 i 3 ustawy Prawo telekomunikacyjne po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 199 wyżej cytowanej ustawy Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w razie stwierdzenia, iż podmiot posiadający rezerwacje częstotliwości lub przydział numeracji nie wypełnia odnoszących się do niego obowiązków wynikających z ustawy lub decyzji wydanej przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydaje zalecenia pokontrolne, w których wzywa podmiot kontrolowany do usunięcia nieprawidłowości lub udzielenia wyjaśnień, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zaleceń. W przypadku nie zastosowania się przez podmiot do wskazanych wyżej wytycznych organ wyda decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W świetle powyższych faktów Sąd podzielił argumenty przedstawione przez organ w nadesłanej do sądu odpowiedzi na skargę. Jak wynika bowiem z przepisów ustawy - Prawo telekomunikacyjne zalecenia pokontrolne określone w art. 201 ust. 1 nie podlegają kontroli sądów administracyjnych gdyż nie sposób dopatrzyć się ich ścisłego, bezpośredniego związku z możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Jak trafnie podkreślił organ, w zaleceniach pokontrolnych Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej jedynie wzywa podmiot do usunięcia nieprawidłowości lub udzielenia wyjaśnień. Zatem na tym etapie nie dochodzi do stwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a jedynie do stwierdzenia, że podmiot kontrolowany nie wypełnia odnoszących się do niego obowiązków wynikających z ustawy lub decyzji wydanej przez organ. Ewentualną możliwość zaskarżenia zaleceń pokontrolnych do Sądu Administracyjnego, na co również zwrócił uwagę organ, uznać należałoby za niecelową i sprzeczną z interpretacją ustawodawcy, gdyż jak wynika z art. 201 ust 3 cytowanej ustawy w przypadku nieusunięcia w zakreślonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości organ zobligowany jest do wydania decyzji nakazującej ich usunięcie, a więc decyzji tożsamej w treści z zaleceniami pokontrolnymi w stosunku do której istnieje możliwość zaskarżenia zgodnie z przepisami kpa. Ratio legis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji i postanowień polega na umożliwieniu tej kontroli – działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach, a dotyczą praw i obowiązków podmiotów o charakterze publicznoprawnym (v. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, W-wa 2005, s. 59). Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawnienia lub obowiązki wynikające z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie mogą wynikać jedynie z reguł (toku) prowadzenia sformalizowanej procedury. Nie ma podstaw do ich przyjmowania, w szczególności gdy w wyniku samego podjęcia w ramach określonej czynności nie powstają skutki uzewnętrzniane poza toczące się postępowanie, kończące się wydaniem decyzji. Zdaniem NSA odmienna interpretacja oznaczałaby w istocie możliwość uruchomienia kontroli sądu administracyjnego w sposób nadmierny, co nie sprzyjałoby sprawnemu kończeniu postępowania przed organem administracji publicznej i w rzeczywistości rozmijałoby się z sensem wprowadzenia uregulowania zawartego w art 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.(v. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2006 r., Sygn. akt II GSK 345/05 nie publikowany). W konsekwencji uznać należy, iż zaskarżona czynność nie wchodzi w zakres działalności administracji publicznej podlegającej kontroli sądów administracyjnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.