II SA/Bd 472/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Ewa Anna Klotz Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 listopada 2006r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego oddala skargę II SA/Bd 472/06 UZASADNIENIE Wójt Gminy L. decyzją z [...] 2005 r. [...] uwzględniając wniosek E. G. - na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2002 Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) orzekł o wymeldowaniu J. G. z pobytu stałego w miejscowości R. gm. L. budynek mieszkalny nr [...]. Uzasadniając swą decyzję organ wskazał, że zebrane dowody w sprawie świadczą, iż nastąpiło trwałe i całkowite opuszczenie miejsca zamieszkania pod tym adresem. Od powyższej decyzji J. G. złożył odwołanie wskazując, że pod tym adresem koncentrują się jego sprawy życiowe a jedynie skutkiem - jego zdaniem - bezprawnego działania władz publicznych został pozbawiony posiadania tego mieszkania i że wystąpił z pozwem przeciwko E. G. o przywrócenie posiadania mieszkania. Organ odwoławczy - Wojewoda [...] decyzją z [...] 2006 r. - (znak: [...]) na podstawie art. 138 § 1 p.1 kpa oraz art. 15 ust. 2 ww. ustawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swą decyzję organ odwoławczy wskazał, że ustalił iż nastąpiło prawomocne oddalenie powództwa o przywrócenie posiadania oraz, że zebrane w niniejszej sprawie dowody świadczą jednoznacznie o tym, że nastąpiło trwałe i całkowite opuszczenie adresu stałego zameldowania, co wynika z ustaleń organu pierwszej instancji i przeprowadzonych dodatkowo dowodów przez organ odwoławczy. Na powyższą decyzję J. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie, zarzucając jej obrazę przepisów art. 6 ust. 1 oraz 15 ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. Nr 87, poz. 960 z 2001 r. z późn. zm.) oraz art. 77 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kpa poprzez niepoddanie ocenie okoliczności wskazujących na zamieszkiwanie skarżącego pod adresem R. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy przede wszystkim wskazać na treść art. 133 § 1 i 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.). Wynika z nich m.in., że rozpatrując skargę wydaje wynik na podstawie akt sprawy i orzeka w granicach danej sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że rozpatrując wniosek E. G. organy obu instancji przeprowadziły obszerne postępowanie dowodowe. Przesłuchano wszystkich wskazanych świadków. Przeprowadzono także dowód z licznych dokumentów pochodzących z sądów, prokuratury, policji i komornika, w tym także dokumentów przedłożonych przez skarżącego. Jako dowód dopuszczono wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. W sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy. Tym samym w postępowaniu administracyjnym postępując stosownie do treści art. 75 § 1 i 77 § 1 Kpa zrealizowano zasady ogólne postępowania administracyjnego wyrażone w art. 6, 7 i 8 Kpa. O dążeniu do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy świadczy m.in. uzupełnianie postępowania dowodowego przez organ drugiej instancji. Uzasadniając swoją decyzję organ wskazał jakie fakty uznał za udowodnione oraz dowody na których się oparł. Wyjaśnił także dlaczego odmówił wiarygodności twierdzeniom skarżącego. Organ wyjaśnił także podstawy prawne swej decyzji i wskazał obowiązujące go przepisy prawa dokonując prawidłowej ich interpretacji oraz subsumpcji ustalonego prawidłowo stanu faktycznego. Z akt sprawy wynika także, że Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z [...] 2005 r. w sprawie [...] oddalił pozew skarżącego skierowany przeciwko byłej żonie o przywrócenie posiadania. Z akt sprawy wynika także, że Sąd Okręgowy we W. jako sąd odwoławczy rozpoznawszy apelację skarżącego od ww. wyroku - wyrok z [...] 2006 r. w sprawie [...] - apelację oddalił. Trudno więc dopatrzyć się, aby w postępowaniu administracyjnym doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (teks jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z późn. zm.). W tym stanie rzeczy oceniając, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, należało w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalić. I dlatego orzeczono jak w sentencji.