I SA/Ol 441/06

Dnia 15 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.) Asesor WSA Wojciech Czajkowski Protokolant Paweł Guziur po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 15 listopada 2006r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" roku Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" roku w przedmiocie stanowiska wierzyciela, w sprawie zarzutów M. S., na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie, wynika co następuje: Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając jako wierzyciel w dniach "[...]" r. oraz "[...]" r. wystawił wobec M. S. następujące tytuły wykonawcze: 1. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 06.2003r. w kwocie 1.933,00 zł, 2. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 07.2003r. w kwocie 1.020,00 zł, 3. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie 28.177,80 zł, 4. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 01 .2004r. w kwocie 650,00 zł, 5. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 04.2004r. w kwocie 3.395,00 zł, 6. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 05.2004r. w kwocie 4.103,00 zł, 7. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 07.2004r. w kwocie 517,00 zł, 8. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 10.2004r. w kwocie 273,00 zł, 9. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 11 .2004r. w kwocie 246,00 zł, 10. "[...]" obejmujący odsetki za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc 12.2004r. w kwocie 246,00 zł, 11. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie 69.712,00 zł, 12. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc 05.2004r. w kwocie 21.055,00 zł (do wyegzekwowania pozostała kwota 21 .052,OOzł), 13. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z miesiąc 07.2004r. w kwocie 4.418,00 zł (W dniu 06.09.2006r. zaległość została opłacona), 14. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z miesiąc I 0.2004r. w kwocie 3.245,00 zł (W dniu 06.09.2006r. zaległość została opłacona), 15. "[...]" obejmujący zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z miesiąc 11 .2004r. w kwocie 3.245,00 zł (W dniu 06.09.2006r. zaległość została opłacona). Decyzjami z dnia "[...]" r. nr "[...]", "[...]" i "[...]" Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił wysokość zobowiązań podatkowych dochodzonych na podstawie wyżej wymienionych tytułów wykonawczych. Od decyzji określających zobowiązanie podatkowe strona wniosła odwołania wraz z wnioskiem o wstrzymanie ich wykonania. Postanowieniami z dnia "[...]" r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia "[...]"r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia "[...]" r. nr "[...]". W dniu 03 sierpnia pełnomocnik strony wniósł skargę administracyjną na tę decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Z uwagi na nierozpatrzenie odwołań w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, przez organ odwoławczy, od decyzji "[...]" oraz "[...]" określających zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. i 2004r., wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji nastąpiło z mocy prawa. Postanowieniami z dnia "[...]" r. organ odwoławczy określił przewidywalny termin załatwienia spraw do dnia 05 września 2006r., a następnie postanowieniami z dnia "[...]" r. nr "[...]" oraz "[...]" określił nowy termin załatwienia spraw do dnia 30 listopada 2006r. W dniu 24 kwietnia 2006r. nastąpiło wszczęcie egzekucji administracyjnej poprzez doręczenie zobowiązanej odpisów tytułów wykonawczych. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tytuły wykonawcze zawierały pouczenie o przysługującym w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W dniu 02 maja 2006. wpłynął do organu egzekucyjnego zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne, złożony przez działającego w imieniu zobowiązanej pełnomocnika — doradcę podatkowego A. B., w którym wskazał na istnienie przesłanki określonej w art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej upea, w postaci niewskazania w tytułach wykonawczych zabezpieczenia należności pieniężnej poprzez ustanowienie zastawu zgłoszonego przez stronę. Nadto pełnomocnik podniósł, iż zaskarżone tytuły wykonawcze organ wystawił przed upływem terminu wniesienia odwołań od decyzji z dnia "[...]"r., ustalających zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2003 i 2004 oraz przed uprawomocnieniem się powyższych decyzji. Zarzucił także, iż organ podatkowy wystawił tytuły wykonawcze przed rozpatrzeniem przez organ odwoławczy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Pełnomocnik określił działania organu jako przejaw fiskalizmu oraz zarzucił organowi naruszenie obowiązujących przepisów prawa. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając jako wierzyciel, postanowieniem z dnia "[...]" r., uznał zarzuty wniesione przez pełnomocnika strony za bezzasadne. W uzasadnieniu swojego postanowienia wierzyciel stwierdził, iż tytuły wykonawcze skierowane do egzekucji nie zawierają uchybień formalnych, spełniając wymogi zawarte w art. 27 upea Ustosunkowując się do zarzutu pełnomocnika, w kwestii nie wskazania w tytułach zabezpieczenia należności pieniężnej przez ustanowienie zastawu wierzyciel poinformował, iż ta część tytułów wykonawczych jest wypełniana w sytuacji istnienia faktycznego zabezpieczenia należności poprzez ustanowienie hipoteki lub zastawu, tj. z chwilą dokonania przez Sąd wpisu w księdze wieczystej. Organ I instancji podniósł, że na dzień wystawienia tytułów wykonawczych nie istniało takie zabezpieczenie. Jednocześnie odnosząc się do pozostałych zarzutów wierzyciel stwierdził, iż zgodnie z art. 224 ustawy Ordynacja podatkowa wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Ponadto postanowieniami z dnia "[...]"r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W związku z powyższym stanem prawnym i faktycznym zaistniałym w sprawie, wierzyciel uznał za niezasadny zarzut pełnomocnika strony w kwestii bezpodstawnego wystawienia tytułów wykonawczych w sytuacji nie rozpatrzenia odwołania wniesionego na decyzje oraz wniosku o wstrzymanie ich wykonania. Pełnomocnik strony, pismem z dnia 20 czerwca 2006r. wniósł zażalenie na postanowienie wierzyciela, zarzucając temu postanowieniu naruszenie dyspozycji art. 33 pkt 10 upea, wobec tego, że tytuły nie spełniały wymogów określonych w art. 27 upea poprzez nie wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej, przez ustanowienie zastawu zgłoszonego przez stronę i wniósł o nie podejmowanie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia "[...]" r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu postanowienia, organ II instancji odnosząc się do zarzutu pełnomocnika strony w kwestii istnienia przesłanki określonej w art. 33 pkt 10 upea, stwierdził, iż podziela stanowisko wyrażone przez wierzyciela w zaskarżonym postanowieniu. Zdaniem Dyrektora Izby, w tytułach wykonawczych wystawionych przez wierzyciela nie została wypełniona część dotyczącą zabezpieczenia poprzez ustanowienie hipoteki lub zastawu należności podatkowych, ponieważ w chwili ich wystawienia tj. "[...]" r. nie istniało takie zabezpieczenie. W dniu 28 kwietnia 2006 roku organ I instancji złożył do Sądu Rejonowego wniosek o ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej, w Dziale IV KW nr "[...]", na nieruchomości stanowiącej współwłasność zobowiązanych M. i J. S. Jako podstawę wpisu hipoteki organ podatkowy wskazał decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. oraz za 2004r. Postanowieniami z dnia "[...]" r. Sygn. akt "[...]" i Sygn. akt "[...]" Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego "[...]" VI Wydział Ksiąg Wieczystych oddalił wnioski o wpis hipoteki przymusowej kaucyjnej organu podatkowego, na które w dniu 12 lipca 2006r. Naczelnik Urzędu Skarbowego złożył skargi. Biorąc pod uwagę stan faktyczny zaistniały w sprawie oraz treść art. 35 §1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut pełnomocnika strony, dotyczący nie wskazania w tytułach wykonawczych zabezpieczenia należności pieniężnej poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości wskazanej przez stronę. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, okoliczność iż organ podatkowy w dniu 28 kwietnia 2006r. skierował do Sądu wnioski o wpis hipoteki przymusowej kaucyjnej obejmującej należności podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. i 2004r., a nie skierował wniosku w stosunku do należności podatkowych w podatku od towarów i usług, nie może stanowić podstawy do zarzutu pełnomocnika, o braku podjęcia przez organ podatkowy działań mających na celu dokonanie wpisu hipoteki obejmującej należności obejmujące zobowiązania w podatku VAT. W ocenie organu II instancji, pomimo nie skierowania niniejszego wniosku do Sądu, powyższa okoliczność nie wywiera wpływu na wadliwość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny, na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela. Ustosunkowując się do kolejnych zarzutów pełnomocnika, w kwestii braku wymagalności należności na dzień wystawienia przez organ podatkowy tytułów wykonawczych, z powodu nie upłynięcia terminu do wniesienia odwołań, następnie braku prawomocności decyzji oraz nie rozpatrzenia wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że stosownie do art. 224§1 ustawy Ordynacja podatkowa wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Zatem organ podatkowy miał prawo wystawić tytuły wykonawcze na podstawie nieostatecznych decyzji administracyjnych, zaś organ egzekucyjny na podstawie niniejszych tytułów miał prawo wszcząć i prowadzić postępowanie egzekucyjne wobec majątku zobowiązanej. Biorąc pod uwagę, iż należności określone w decyzjach podatkowych nie zostały przez stronę uregulowane, organ podatkowy wystawił tytuły wykonawcze. Zdaniem organu odwoławczego, działania podjęte przez wierzyciela nie naruszyły przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ samo złożenie przez pełnomocnika strony wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz toczące się postępowania w sprawie, nie wywierają wpływu w postaci nie podejmowania działań w zakresie przymusowego dochodzenia należności podatkowych. Dopiero bowiem prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji odnosi skutek w postaci czasowego braku podstaw do dochodzenia należności. W niniejszej sprawie, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniami z dnia "[...]" r., po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika strony, zawartego w odwołaniu z dnia 14 kwietnia 2006r., odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia "[...]" r. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż z uwagi na nie rozpatrzenie przez organ odwoławczy w terminie określonym w art. 139§3 Ordynacji podatkowej odwołań od decyzji I instancji, określających zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. i 2004r., wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji nastąpiło z mocy prawa. W świetle okoliczności zaistniałych w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej ocenił, iż zarzuty zgłoszone przez pełnomocnika strony na prowadzone postępowanie egzekucyjne nie zasługują na uwzględnienie i postanowił utrzymać w mocy, zaskarżone postanowienie wierzyciela. Przedmiotowe postanowienie zostało zaskarżone skargą administracyjną, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Pełnomocnik strony zarzucił zaskarżonemu postanowieniu, naruszenie: 1. dyspozycji art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. niespełnienie wymogów określonych w art. 27 ustawy, poprzez nie wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej przez ustanowienie zastawu zgłoszonego przez stronę, 2. przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie niedotrzymania ustawowych terminów. W petitum skargi, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony zarzucił nieuzasadniony pośpiech organu w wykonywaniu swoich obowiązków, pomimo złożenia przez stronę wniosku o ustanowienie zabezpieczenia w postaci hipoteki kaucyjnej i wstrzymania wykonania decyzji oraz przed uprawomocnieniem się decyzji stanowiących podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, a także złożeniem w terminie od niniejszych decyzji odwołań. Ponadto pełnomocnik strony zarzucił organowi podatkowemu, że wydał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji po upływie blisko dwóch i pół miesiąca, od momentu złożenia przedmiotowego wniosku. Powyższe opóźnienie, zdaniem pełnomocnika strony, dało organowi dwa miesiące niezakłóconego działania w warunkach nie do końca ustabilizowanych i niepewnych, ze względu na brak prawomocnego rozstrzygnięcia. Zdaniem pełnomocnika strony organ egzekucyjny powinien wstrzymać podejmowane działania do momentu wyjaśnienia sprawy. Jednocześnie pełnomocnik podniósł, iż nie jest jasna okoliczność wystawienia tytułów wykonawczych obejmujących należności podatkowe w podatku od towarów i usług tylko w stosunku M. S., pomimo, iż powyższe należności wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nie zostały uregulowane zarówno przez M. S., jak i J. S. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpatrując skargę, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy poczynić tego rodzaju zastrzeżenie, iż postępowanie egzekucyjne nie może stanowić jeszcze jednej płaszczyzny, na podstawie której, dokonuje się kontroli decyzji podatkowych, wydanych w odrębnych postępowaniach. Postępowanie podatkowe można bowiem podzielić na kolejne swoiste etapy takie, jak: postępowanie wyjaśniające, postępowanie wymiarowe i postępowanie wykonawcze. Przy czym, na każdym z tych etapów podatnikowi przysługują określone środki zaskarżenia, w postaci zażalenia czy też odwołania. Należy zauważyć, iż w postępowaniu wymiarowym (nie wchodząc w szczegóły) mogą zostać wydane decyzje określające zobowiązanie podatkowe, od których przysługuje prawo złożenia odwołania na wypadek, gdy podatnik przekonany jest, że zobowiązanie podatkowe nie istnieje w ogóle lub w części. Jest to jedyna płaszczyzna (pomijając postępowania nadzwyczajne), na której dokonuje się kontroli decyzji w administracyjnym toku instancyjnym. Natomiast wniesienie odwołania nie powoduje zgodnie z art.224 §1 Op. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Dopiero na podstawie odrębnego wniosku organ podatkowy wydaje postanowienie w tym zakresie. Ustanowienie takiego rozwiązania sprawia zatem, iż decyzja organu podatkowego pierwszej instancji jest wykonalna, a obowiązek z niej wypływający jest wymagalny. W konsekwencji, strona odwołująca się, jest zobowiązana przede wszystkim wykonać nałożony na nią obowiązek, a dopiero w następnej kolejności, może domagać się ochrony swojego interesu prawnego. Przyjęta przez ustawodawcę koncepcja wykonalności decyzji nieostatecznej niewątpliwie jest podyktowana ochroną interesów fiskalnych państwa niż ochroną podmiotu odwołującego się. Interes Skarbu Państwa jest również zabezpieczony możliwością zastosowania przymusu prawnego w postaci ściągnięcia podatku wynikającego z decyzji nieostatecznej (lub zeznania) w trybie postępowania egzekucyjnego. Powyższy etap postępowania normuje natomiast ustawa z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej upea, która m.in. przyznaje prawo zobowiązanemu zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż istota sporu sprowadza się m.in. do zbadania zasadności podnoszonych przez pełnomocnika skarżącej zarzutów dotyczących naruszenia dyspozycji art. 33 pkt 10 upea, tj. niespełnienia wymogów określonych w art.27 ustawy, poprzez niewskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej przez ustanowienie zastawu zgłoszonego przez stronę. Biorąc pod uwagę stan faktyczny zaistniały w sprawie oraz treść art. 33 Ordynacji podatkowej, stwierdzić należy, iż zastosowanie instytucji zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych należy do kompetencji organów podatkowych, a jego celem jest ochrona interesów wierzyciela. Natomiast tryb zabezpieczenia wykonywanego w oparciu o art.33 Op, jest uregulowany w art.154 i nast. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, będąc odrębnym postępowaniem od postępowania egzekucyjnego. Stosownie natomiast do art.27 §1 pkt 4 upea, tytuł wykonawczy powinien zawierać między innymi wskazanie zabezpieczenia należności hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu rejestrowego ..., ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń. Z załączonego do akt administracyjnych tytułu wykonawczego wynika, że zawiera on wypełniony punkt 46, dotyczący zabezpieczenia należności, z zaznaczonym kwadratem "nie", albowiem jak wynika ze stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej, nie zastosowano zabezpieczenia należności M. S., objętych tytułami wykonawczymi z dnia "[...]" roku. ( Zatem w chwili ich wystawienia nie istniało takie zabezpieczenie.) W ocenie Sądu, organ I instancji właściwie wypełnił druk Tytułu wykonawczego. Należy przy tym zauważyć, iż organ powinien z urzędu, zbadać dopuszczalność egzekucji administracyjnej - tzn. między innymi, czy tytuł wykonawczy posiada wszystkie elementy wymienione w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; brak chociażby jednego z tych elementów, powoduje niedopuszczalność egzekucji w postępowaniu administracyjnym. A zatem bez uprzedniego usunięcia tych braków, organ I instancji nie mógł rozpoznać zarzutów zobowiązanej M. S. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając zażalenie M. S. trafnie uznał, iż nie występują braki formalne tytułu wykonawczego. Tym samym, zasadnie utrzymał w mocy stanowisko Naczelnika Urzędu Skarboweg, jako wierzyciela, w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, nie stwierdzając wadliwości tego postępowania. Przechodząc do kolejnego zarzutu pełnomocnika strony w kwestii braku wymagalności należności, na dzień wystawienia przez organ podatkowy tytułów wykonawczych, z powodu nie upłynięcia terminu do wniesienia odwołań, braku prawomocności decyzji oraz nie rozpatrzenia wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, Sąd stwierdza, że zarzuty te są chybione, z uwagi na względną suspensywność odwołania w postępowaniu podatkowym. Stosownie do art. 224§1 Op., wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, zatem organ podatkowy miał prawo wystawić tytuły wykonawcze na podstawie nieostatecznych decyzji administracyjnych, zaś organ egzekucyjny na podstawie niniejszych tytułów miał prawo wszcząć i prowadzić postępowanie egzekucyjne przeciwko skarżącej M. S. Należy zaznaczyć przy tym, iż decyzje z dnia "[...]"r. miały charakter określający wysokość zobowiązań podatkowych, a w związku z tym, kwoty tak określonych zaległości były wymagalne i podlegały zapłacie, niezależnie od złożonego odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnych. W ocenie Sądu, również działania podjęte przez wierzyciela nie naruszyły przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, bowiem sam fakt złożenia przez pełnomocnika strony wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zawartego w odwołaniu oraz toczące postępowania w sprawie, nie miały wpływu na zakres przymusowego dochodzenia należności podatkowych. Dopiero odrębne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji,(tj. postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu) odniosłoby skutek w postaci czasowego braku podstaw do dochodzenia należności. Natomiast w niniejszej sprawie, postanowieniami z dnia "[...]" r. nr "[...]" oraz "[...]" organ podatkowy po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika strony zawartego w odwołaniu z dnia 14 kwietnia 2006r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia "[...]" r. Odnosząc się natomiast do wątpliwości pełnomocnika strony w kwestii dochodzenia należności z tytułu podatku od towarów i usług tylko w stosunku do M. S. pomimo, iż niniejsze należności nie zostały uregulowane zarówno przez M. S., jak i przez J. S. Sąd podzielił pogląd organu odwoławczego o bezzasadności powyższych zarzutów. Jak wynika bowiem z dokumentów zgromadzonych w sprawie, wierzyciel w dniu 04 maja 2006r. skierował do egzekucji wobec J. S. tytuły wykonawcze obejmujące należności z tytułu podatku od towarów i usług o numerach od "[...]" do "[...]", których podstawą egzekwowanego obowiązku była decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]"r. Zdaniem Sądu, niezasadne są również kolejne zarzuty pełnomocnika w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, dotyczące przewlekłości postępowania odwoławczego, co w konsekwencji miało wpływ na nieterminowe rozpatrzenia przez organ podatkowy wniosków strony. Podnoszone przez pełnomocnika zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej w tym zakresie, nie podlegają bowiem ocenie i rozpatrzeniu w trybie określonym w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z tym, przedstawione zarzuty nie mogły zostać uwzględnione, gdyż postępowanie egzekucyjne nie służy do merytorycznej weryfikacji decyzji podatkowych. Organ rozpatrujący zażalenie w postępowaniu egzekucyjnym nie mógł zatem rozpatrzyć całości sprawy w rozumieniu skarżącego, skoro był związany zakresem złożonego zażalenia. Natomiast argumentacja przytoczona w zarzutach mogła być skuteczna jedynie w podatkowym postępowaniu odwoławczym czy też w postępowaniu w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonych rozstrzygnięć pierwszoinstancyjnych. Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone postanowienie nie naruszyło prawa w stopniu wskazującym na konieczność jego wzruszenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił. Początek formularza [pic]