II SA/Wa 1365/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spraw.), Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz W. S. kwotę [...] zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów przejazdu Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a ponadto art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 ze zm.) oraz § 1 i § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], którą odmówiono W. S. przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż W. S. jest funkcjonariuszem policji w służbie stałej i wraz z żoną i córką zajmuje lokal mieszkalny [...] w B. o powierzchni mieszkalnej 19,90 m2. Powyższy lokal mieszkalny funkcjonariusz otrzymał na podstawie przydziału nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. wydanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w B. W momencie uzyskania lokalu W. S. był uprawniony do 2 norm zaludnienia, a więc posiadał prawo do lokalu o powierzchni mieszkalnej od 14 do 20 m2. W dniu [...] września 1994 r. zawarł związek małżeński co dało mu uprawnienia (uwzględniając normę należną ich przyszłemu dziecku) do 3 norm zaludnienia, zatem uzyskał prawo do lokalu o powierzchni mieszkalnej od 21 do 30 m2. Na podstawie przydziału nr [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. W. S. wraz z małżonką nabył spółdzielcze własnościowe prawo do zajmowanego lokalu. Oświadczeniem mieszkaniowym z dnia [...] marca 2006 r. W. S. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z wnioskiem o przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od [...] marca 2003 r. Zdaniem organu, stosownie do treści art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, o przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego może ubiegać się tylko policjant nieposiadający mieszkania. Przepis ten nie wprowadza wymogu, aby powierzchnia mieszkalna posiadanego przez policjanta (lub jego małżonka) lokalu była mniejsza od przysługującej mu na podstawie norm zaludnienia. Okoliczność, iż policjant lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, posiadają w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej jakikolwiek – bez względu na metraż – lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny (udział w domu), wyłącza możliwość przyznania równoważnika za brak lokalu, przy zachowaniu przez policjanta prawa do przydziału lokalu zgodnego z normami. Organ podniósł również, iż w przepisach wykonawczych brak jest zapisu uzależniającego odmowę przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od posiadania lokalu mieszkalnego, który jest zgodny z należnymi policjantowi normami zaludnienia. Zajmowany przez W. S. lokal mieszkalny [...] w B. w dacie przydziału był zgodny z przysługującymi mu normami zaludnienia i skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Z chwilą uzyskania dodatkowej normy zaludnienia zainteresowany nie skorzystał z możliwości rozwiązania kwestii mieszkaniowej w sposób przewidziany w ustawie o Policji i rozporządzeniach wykonawczych, bowiem nie złożył wniosku o przydział lokalu zgodnego z normami zaludnienia ani też nie ubiegał się o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie większego mieszkania, natomiast wykupił zajmowany dotychczas lokal mieszkalny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. S. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając organowi błędną interpretację art. 92 ustawy o Policji, który przyjął, iż fakt posiadania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, bez względu na jego powierzchnię mieszkalną, uniemożliwia przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wskazał, iż stanowisko przyjęte przez organ jest sprzeczne z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Problematykę dotyczącą systemu form pomocy służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji regulują przepisy rozdziału 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.). Natomiast szczegółowe zasady przyznawania, cofania, zwrotu i wymiaru równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.). Podstawę prawną orzekania w sprawie przyznawania policjantowi równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego stanowi art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Na podstawie art. 88 ust. 1, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Posiadaniem przez policjanta odpowiedniego lokalu jest, zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy o Policji, posiadanie w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że policjant nie posiada lokalu mieszkalnego, w rozumieniu przepisów art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, jeżeli posiadany przez niego lub jego małżonka lokal nie odpowiada co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2000 r., sygn. akt I SA 658/99; wyrok NSA z dnia 23 lipca 1999 r., sygn. akt I SA 866/98). Z akt sprawy wynika, że W. S. posiada lokal mieszkalny, jednak nieodpowiadający przysługującym skarżącemu normom mieszkaniowym. Oznacza to, że skarżący nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, a zatem w świetle obowiązujących przepisów prawa przysługuje mu prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Reasumując należy stwierdzić, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] zostały wydane z naruszeniem art. 92 ust. 1 powołanej ustawy o Policji i dlatego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o zwrocie kosztów podróży. Zasądzona kwota [...] zł stanowi koszt biletu PKP za przejazd skarżącego do Sądu.