VI SA/Wa 1582/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę W dniu [...] lutego 2006 r. w Wydziale Postępowań Administracyjnych KWP w [...] wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej Panu J. K. Podstawą wszczęcia postępowania był przepis art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji z dnia 21 maja 1999 r. W prowadzonym postępowaniu uzyskano informację z KMP w [...], że strona będąc pod wpływem alkoholu kierowała samochodem oraz posiadała ze sobą broń myśliwską. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] cofnął Panu J. K. pozwolenie na broń palną myśliwską. Organ I instancji zważył co następuje. Strona w dniu [...] stycznia 2006 r. będąc pod wpływem alkoholu wynik I badania 0,14 mg/l, wynik II badania 0,12 mg/l kierowała samochodem co zostało ujawnione przez patrol policyjny. Patrol policyjny ujawnił także, że w tym samym czasie strona posiadała ze sobą broń palną myśliwską oraz 4 sztuki amunicji. Okoliczność ta stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia stronie pozwolenia na broń w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. Przepis ten stanowi, że właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał między innymi, że: pan J. K. (posiadacz broni myśliwskiej od 1989 r.) prowadząc w dniu [...] stycznia 2006 r. samochód osobowy, został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji. W czasie kontroli ujawniono, iż wymieniony był pod wpływem alkoholu (wynik badania alkometrem wykazał 0,14 mg alkoholu w wydychanym powietrzu) i przewoził w samochodzie broń myśliwską. W związku z powyższym wszczęte zostało postępowanie w sprawie popełnienia przez p. K. wykroczenia z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji (przenoszenie broni w stanie nietrzeźwości). Na tej podstawie Komendant Wojewódzki Policji w [...] wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia mu pozwolenia na broń palną myśliwską. W dniu [...] lutego 2006 r. Sąd Rejonowy w [...] wyrokiem nakazowym sygn. akt [...] uznał go winnym zarzucanego wykroczenia i orzekł karę grzywny w wysokości 500 zł. Uznając fakt przenoszenia przez stronę broni pod wpływem alkoholu za przesłankę wystarczającą do cofnięcia pozwolenia, organ I instancji wydał w tej sprawie stosowną decyzję. W złożonym od niej w ustawowym terminie odwołaniu p. K., poinformował, iż wniósł sprzeciw od wyroku nakazowego. Zaznaczył, iż w czasie kontroli nie był w stanie nietrzeźwości, a broń przewoził w samochodzie należycie zabezpieczoną, tj. rozładowaną i w pokrowcu. W związku z powyższym organ II instancji podkreślił, że: art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji nakazuje organom Policji cofnięcie pozwolenia na broń osobie, która znajdując się w stanie po użyciu alkoholu nosi broń przy sobie, przy czym zgodnie z art. 10 ust. 4a ustawy, noszenie broni oznacza każdy sposób jej przemieszczania przez osobę posiadającą pozwolenie na broń. Sytuacja taka zaistniała w przypadku strony, czego dowodzi - chociaż nieprawomocny - wyrok Sądu Rejonowego w [...] uznający ją winną popełnienia czynu z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. W tej sytuacji decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] cofającą jej pozwolenie na broń należy uznać za zasadną. Oceny tej nie zmienia złożenie przez p. K. sprzeciwu od wyroku sądowego. Należy tu wyjaśnić, iż oceniając stan faktyczny w danej sprawie organy Policji biorą pod uwagę okoliczności istniejące w dacie wydania decyzji, a te wskazują, iż w dniu zdarzenia p. K. był w stanie po użyciu alkoholu. Bezprzedmiotowa jest zatem jego uwaga zawarta w odwołaniu, iż zarzucono mu, iż był wówczas "w stanie nietrzeźwym". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji użył określenia "był pod wpływem alkoholu". Określenie to obejmuje zarówno "stan po użyciu alkoholu", który zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy z dn. 26 października 1982 r. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi (tekst jednolity z 2002 r., Dz. U. Nr 147, poz. 1231) zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza, jak i "stan nietrzeźwości" zachodzący, gdy obecność alkoholu w wydychanym powietrzu wynosi powyżej 0,25 mg na 1 dm3. Z akt sprawy nie wynika, by p. K. przypisano na podstawie wyników badań alkometrem stan nietrzeźwości, a jedynie stan po użyciu alkoholu i z tego względu uznano za zasadne cofnięcie mu pozwolenia na broń na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. Przepis ten ma charakter obligatoryjny, co oznacza, iż ustawodawca nakazał organom Policji cofnięcie pozwolenia na broń w każdym przypadku ujawnienia, iż dana osoba, będąc w stanie po użyciu alkoholu nosi broń przy sobie. Wyjaśnić również należy, iż fakt odwołania się p. K. od wyroku sądowego nie stanowi w przedmiotowej sprawie przeszkody prawnej w zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie broni. Ustawodawca nie uzależnił bowiem zastosowania dyspozycji art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji od skazania osoby posiadającej pozwolenie na broń za wykroczenie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy. Wystarczającym jest natomiast ustalenie, iż posiadacz pozwolenia nosi broń po użyciu alkoholu, a w rozpatrywanej sprawie okoliczność ta została potwierdzona dokumentami z czynności policyjnych dotyczących zatrzymania strony do kontroli drogowej (tj. protokółem badania strony na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Pan J. K. zwany dalej skarżącym. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w uzasadnieniu podał między innymi, że: broń przewoził rozładowaną i właściwie zabezpieczoną w samochodzie. Jeżeli popełnił wykroczenie, to tylko związane z przepisami kodeksu drogowego. Nie można go karać za noszenie broni po spożyciu alkoholu, bo z akt sprawy wynika jednoznacznie, że bronią się nie posługiwał a wprost przeciwnie była ona prawidłowo zabezpieczona do transportu. Z zarzutu został uniewinniony. Przy takiej interpretacji organów administracyjnych, przepisów o broni i amunicji, wydaje się, że nie wolno przebywać po spożyciu alkoholu w domu, w którym jest przechowywana broń, a przecież chyba nie o to chodziło ustawodawcy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że: zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego, przy czym zgodnie z art. 10 ust. 4a ustawy, noszenie broni oznacza każdy sposób jej przemieszczania przez osobę posiadającą pozwolenie na broń. Sytuacja taka zaistniała w przypadku strony, co także potwierdzał - nieprawomocny w dacie wydawania decyzji przez organy Policji obu instancji - wyrok Sądu Rejonowego w [...] uznający p. K. winnym popełnienia czynu z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. W tym stanie faktycznym i prawnym organy Policji zasadnie cofnęły jej pozwolenie na broń. Oceny tej nie zmienia podany w skardze argument, iż broń była rozładowana i właściwie zabezpieczona, ponieważ przepis prawa, na podstawie którego cofnięto skarżącemu pozwolenie na broń, ma bowiem charakter obligatoryjny i nie przewiduje żadnych wyjątków. Oznacza to, iż w każdym przypadku ujawnienia, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń przemieszcza się z bronią będąc w stanie po użyciu alkoholu, organ Policji ma obowiązek cofnąć jej pozwolenie, niezależnie od tego, jak broń jest zabezpieczona. Pan K. przewoził broń samochodem znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, co jednoznacznie potwierdzają wyniki badań alkometrem (pierwsze badanie wykazało 0,14, drugie zaś 0,12 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując wniesioną skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji stanowił art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 53, poz. 549 ze zm.) - zwanej dalej ustawą. Z powołanego przepisu wynika, iż pozwolenie na broń cofa się osobie która nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. Sformułowanie art. 18 ust. 1 "cofa pozwolenie na broń" jest kategoryczne. Oznacza ono obowiązek cofnięcia pozwolenia w wypadku zaistnienia przesłanek przewidzianych art. 18 ust. 1 pkt 4. W przypadku skarżącego zaistniała przesłanka przewidziana w tymże artykule. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż skarżący znajdując się w stanie po użyciu alkoholu nosił broń przy sobie. Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147, poz. 1231 z 2002 r.) Stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi od 0,2%o do 0,5%o alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3. Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi powyżej 0,5%o alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm3. Jak wynika z akt administracyjnych karta 97 skarżący w chwili kontroli miał w wydychanym powietrzu 0,14 mg/l, które spadło do 0,12 mg/l, a więc skarżący znajdował się w stanie po użyciu alkoholu na co wskazują wyżej przywołanej przepisy. Jak stwierdził Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2003 r. sygn. akt IlI SA 2180/01 "Przewożenie broni myśliwskiej w bagażniku swojego samochodu odpowiada ustawowej przesłance noszenia broni przy sobie". Biorąc powyższe pod rozwagę należy stwierdzić, że skarżący spełnił obie z przesłanek o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, gdyż był po użyciu alkoholu i nosił broń przy sobie (w tym miejscu należy wskazać, że 1 litr = 1 dm3). Również wyrok Sądu Okręgowego w [...] II Wydział Karny z dnia [...] października 2006 r. [...] uniewinniający skarżącego o zarzutu z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji tj. noszenia broni myśliwskiej oraz amunicji w stanie po użyciu alkoholu nie ma wpływu na powyższe rozważania, gdyż Sąd Administracyjny zgodnie z art. 11 p.p.s.a. wiąże tylko wyrok karny skazujący. W tym miejscu podnieść należy, że broń jest towarem szczególnie reglamentowanym; dostęp do jej posiadania ograniczony jest przepisami ustawy o broni i amunicji. Broń nie może bowiem stwarzać zagrożenia dla osób trzecich, a zagrożenie takie niewątpliwie występuje w przypadku posługiwania się bronią przez osobę, która ma nad nią ograniczoną kontrolę, znajdując się w stanie nietrzeźwości skarżącego prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu (okolicznośc stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu) rodzi uzasadnioną obawę, że w takim samym lub podobnym stanie może on korzystać z posiadanej broni, czyli w rezultacie używać jej z narażeniem życia i zdrowia innych osób, a więc w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Trzeba bowiem pamiętać, że pojazd mechaniczny w rękach osoby o zaburzonych na skutek nietrzeźwości właściwościach psychomotorycznych może niekiedy okazać się groźniejszym narzędziem przestępczym niż broń palna. Miarą osobistej odpowiedzialności jest, by w takim stanie samochodu nie prowadzić. Inaczej odpowiedzialność ta jest podważona, co rozciąga się też na pozostałe działania skarżącego, w tym na ocenę, czy gwarantuje on prawidłowe i bezpieczne korzystanie z broni. Analizując niniejszą sprawę, Sąd nie dopatrzył się naruszenia zaskarżoną decyzją tak przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.